Wie herkent dit?
Ik voel me soms zo alleen.
Ik heb een lieve man en lieve kinderen. Maar daarnaast heb ik bijna niks.
Ik heb vriendschappen opgebouwd maar die zijn helaas toch weer verwaterd sinds schoolgang van de kinderen. En is van elkaar 1x in de 1a2 maand zien/spreken gegaan naar 1x in het halfjaar/jaar.
Als ik ze zie dan is het vaak van ja dit moeten we echt vaker doen en als er wat is moet je bellen. Maar ik ga niet bellen alsof ze mijn therapeut moeten zijn terwijl ze zelf geen prive dingen delen en ik dit dan wel via een ander hoor of op de socials.
Ik ben zelf iemand die introvert is dus het ook erg lastig vind om contact te leggen. Dit doe ik wel maar toch voel ik me opgelaten. Ik heb dan een snelle ademhaling, ben ik continue aan het denken vind diegene het wel leuk, en vind ik het ongemakkelijk als er stiltes vallen. Dit ligt dus bij mezelf maar ik heb er wel last van.
Wildde gewoon ff mijn verhaal kwijt en vraag me af of meerdere dit herkennen.