Even niet zo goed weten …

Lieve mama’s, Kleine meid is 4 weken, ik besef me en weet dat dit nog zo klein is. Ik heb al wat meer een routine, ondanks totaal geen ritme nog.. maar ik probeer in de ochtend haar of nog in bedje te laten slapen of even bij me te leggen en mezelf klaar te maken, probeer genoeg aandacht te geven aan zoontje van 4. Al is het 10 min een op een op een dag. Ik probeer dit wel te doen en veel met hem te praten etc. Maar pff ik vind het weer zooo pittig. De nachten, het niet weten wanneer ze een keer gaat doorslapen, misschien na een jaar? Misschien langer.. de gebroken nachten vallen me zwaar, het spontane met m’n andere zoontje wat er niet meer is, etc.. het valt me heel zwaar. Met mooi weer de achtertuin in: bedenken wat handig is: draagzak/kinderwagen? Gewoon het onbezorgde wat ik had.. het spontane.. dat mis ik. Ook geef ik borstvoeding, ga binnenkort kolven, zodat partner een avondfles kan doen. Dat geeft een fijn gevoel, maar alsnog: het is pittig allemaal. Herkennen jullie dit? Wordt het weer makkelijker/beter? Ik weet niet meer hoe het was bij m’n eerste zoontje, vanaf wanneer krijgen ze minder flessen op een dag? Momenteel voel ik me echt een melkfabriek.. en ohhh de gedachte om weer te gaan werken: moet er niet aan denken… wil haar niet loslaten. Nouja, zoals jullie wss al merken: het is veel allemaal. Weet niet wat ik hier mee wil.. denk even herkenning zoeken ofzo. 🥹😌😊