Zoals de titel aangeeft hebt ik moeite met het loslaten van de controle rondom onze kinderen. Ze zijn 2 en 4 weken oud. De oudste heeft nog nooit ergens gelogeerd en het liefst heb ik ze veel bij me. Ze gaan wel naar de opvang en zijn ook wel dagjes of dagdelen met opa's en oma's. Ook dat kan ik al lastig vinden (de opvang overigens niet. Dat laat ik makkelijker los).
Het is niet dat ik anderen niet vertrouw. Maar ik wil het gewoon niet graag uit handen geven. Ik voel me best alleen in dit gevoel. Alsof het erbij hoort dat je kinderen ook (lang) met anderen zijn zonder ouders. Ik vind het moeilijk om het gevoel onder woorden te brengen maar ik hoop denk ik vooral op wat herkenning (en niet te harde reacties - de hormonen zijn nog volop aanwezig).