In shock, zwanger derde kindje

Oh wauw.. ik ben echt helemaal in shock. Ik heb altijd drie kindjes gewild. Onze oudste is nu 4,5 en de jongste 1,5. Beide waren huilbaby’s en de jongste slaapt nog steeds extreem slecht. We hebben een periode gedacht wel een derde te willen, en aangezien onze tweede kinderwens niet vanzelf ging (zwanger geworden uiteindelijk met IUI, nooit een positieve test daarvoor) dus toch een paar maanden actief geprobeerd. Niet zwanger geraakt. In de tussentijd veel nagedacht en besloten dat het wel goed is zo. De jongste is pittig en extreem aanhankelijk naar mij. Zij kan mij helemaal niet delen😅 Ik zit er mentaal na 1,5 jaar gebroken nachten ook helemaal doorheen. Ik ben intens moe en gewoon op. Ook gaat de relatie niet goed door dat we beide zo uitgeput zijn. We zitten nu in relatie therapie en het gaat gelukkig beter. Al bij al: slimme beslissing om het bij 2 te laten. Nou komt het; ik heb al 5 jaar een hele regelmatige cyclus. Altijd mijn eisprong op dag 18, hooguit 1 of 2 dagen eerder. Ik zit niet aan de pil (dom achteraf) omdat ik daar niet tegen kan. We zaten wel al te denken aan sterilisatie, maar na “slechte vruchtbaarheid ” denk je niet in spoed... We hebben op dag 8 van mijn cyclus seks gehad en op dag 10 voelde ik opeens mijn eisprong (ik voel altijd het moment van springen dat is altijd 48 uur na begin positieve ovulatietest). En ja hoor nu 11 dagen later een positieve test. Ik voelde het afgelopen dagen al.. mijn borsten, moeheid, slecht slapen. Mijn dochtertje is extreem aanhankelijk afgelopen dagen, wil niks van haar vader weten. Ik ben enorm in de war. Ik wilde dit eerst altijd, maar nu denk ik alleen maar “ik wil dit niet”! “Misschien gaat het nog mis?” Ik voel mij tegelijkertijd zo schuldig. Dit is onze eigen schuld en hier kan dat “kindje” niks aan doen. Maar ik denk dat wij dit niet aan kunnen… Twee kinderen vind ik al enorm zwaar (vooral het slaapgebrek). En weer een zwangerschap, bevalling… Kunnen jullie niet veroordelend reageren aub 🙏🏻 Ik denk zelf ook altijd; hoe kan je nou “per ongeluk “ zwanger raken. Eigen schuld. En nou ben ik het zelf