Lieve mama's. Wij hebben ons dochtertje helaas moeten loslaten. Ze is met 19 weken en 2 dagen stil geboren. Het was een onwijs moeilijk proces maar ze had medisch gezien zoveel tegen zich dat het leven buiten de veiligheid van mijn buik te zwaar zou zijn. Ik zit diep in de rouw en heb last van post bevalling kwaaltjes; lichamelijk, hormonaal maar vooral ook emotioneel. Met lege handen staan na een bevalling is niet niks. Maar ik heb een leger aan lieve vriendinnen die voor me klaar staan en ik had vantevoren alles goed georganiseerd om op een passende wijze afscheid te nemen van ons meisje. Helaas heeft niets me kunnen voorbereiden op de leegte en het verdriet dat ik nu voel. Zijn er mama's die hetzelfde doormaken? Of hebben doorleefd? Die misschien tips hebben om de dagen door te komen?