Na twee stortbevallingen: rustigere derde bevalling?

Man en ik waren er eigenlijk altijd vrij zeker van dat ons gezin compleet is met twee kindjes. Maar de laatste tijd hebben we het toch steeds vaker over de voor- en nadelen van een derde… Voor mij zit het grootste nadeel in de bevalling, en daarom deze vraag. Als je twee keer een stortbevalling hebt gehad, is de kans dan echt zo groot dat de derde ook weer een stortbevalling wordt? Bij de eerste braken om 23:00 mijn vliezen, meteen een weeënstorm en om 01:30 was ons kindje er al, na 10 minuten persen. Bij de tweede begonnen om 23:30 “opeens” knalweeën en om 00:35 was ons kindje geboren, na 3 minuten persen. Pijnbestrijding was beide keren geen optie meer en vooral de tweede bevalling vond ik echt verschrikkelijk. Ik had totaal geen controle over mijn lichaam, bleef maar roepen tijdens de persdrang dat ik zo’n raar gevoel had en heb ons kind er echt puur op oerkracht uitgeperst. Nog nooit zo’n pijn gevoeld. Het overkwam me gewoon compleet. En de naweeen… daar word je ook niet vrolijk van. Je begrijpt: het idee dat het nóg een keer zo snel en heftig gaat, vind ik best heftig. Ik zou juist liever wat meer opbouw willen en rustiger kunnen persen, zonder dat ik me bezeten voel 😅 De verloskundige zegt dat de kans dat een derde weer zo snel gaat bijna 99% is en dat ik er dus rekening mee moet houden dat pijnbestrijding weer lastig wordt. Zijn er hier vrouwen die na één of meerdere stortbevallingen toch een “normalere” bevalling hebben gehad? Ik ben heel benieuwd naar ervaringen! (En ja, ik weet het, ik mag heel dankbaar zijn dat alles zo vlot en zonder ingrepen is gegaan — dat besef heb ik zeker. Maar heftig was het wel 😅)