Ik moet even mijn hart luchten. Ik heb eind mei een gezonde dochter gekregen ik ben hartstikke verliefd op haar en zij doet het super goed. Nu ben ik gister tot mijn grootste schrik weer positief getest. Mijn dochter is nu 4 maanden bijna 5 maanden. Volgens mijn verloskundige kan het ook zo zijn dat ik misschien al 8 weken zwanger ben.
Ik heb het nog niet kunnen laten bezinken en zit vooral in de stress voornamelijk omdat wij geen extra slaapkamer hebben. Ik voel mij schuldig dat ik mijn dochter niet nog langer centraal heb kunnen laten staan. Ik geef borstvoeding en heb gelezen dat door een zwangerschap je productie stil kan lopen (het is nu al flink terug gelopen). Ik voel mij nu al schuldig dat ik mijn dochter niet kan geven wat zij dan eventueel nodig heeft alleen omdat er onverwachts een broertje of zusje erbij komt. Ik ben bang voor blikken en meningen van mensen, maar ik ben ook bang dat het mij even gaat duren voordat ik op de roze wolken zit over deze zwangerschap
Ik voel mij gewoon ontzettend schuldig. Terwijl ik ook hartstikke goed weet dat dit een wonder is en dat ik mij niet zo mag voelen.(hiervoor een miskraam gehad)