Hoi,
Ik heb een zeer traumatische bevalling gehad waardoor ik niet kan werken. Ik ga er mentaal en fysiek doorheen. Heb allerlei gesprekken vanuit het ziekenhuis en krijg volledige steun van hen. Ik heb laatst een fysieke afspraak gehad met de arts van het ziekenhuis. Ze gaf aan dat ik haar na 2 weken moet bellen om te kijken hoe het met me gaat, zodat we verder kunnen kijken en psycholoog inschakelen. Nou ben ik 10 weken geleden bevallen en heb me ziek gemeld. Ik werd meteen door de arbo arts voor een gesprek geroepen. De arbo deed zo naar tegen me, zo geschrokken wauw! Mind you ben pas 10 weken geleden bevallen dmv keizersnede. Dus ik heb langere tijd over mijn lichamelijke herstel moeten doen en mentaal er nog bij. Ze vroeg of ik contact heb met me manager, en waarom ik dat nog niet had (geen idee dat dat moest ben zo bezig met mijn herstel), waarom ik nog niet naar de psycholoog ben gegaan (ben pas 10 weken geleden bevallen wanneer zou ik dat moeten doen?). Dat ik nu 3 weken lang 1 x een bel afspraak moet inplannen met mijn manager. Nou prima dat zijn de regels doe ik wel, geen idee wat ik dan zou moeten bespreken. Ze verwachtte daarna dat ik meteen 1 x in de week uurtje koffie moment moest gaan hebben. Ik voelde me zo ongehoord, zo niet meelevend. Zo pijnlijk dat ik meteen maar aan het werk moet terwijl ik met allerlei dingen kamp. Ze had het tijdens het gesprek over de protocollen, geen idee wat ik er mee moet? Dat zij de arts is en ik verplicht haar advies moest volgen. Toen kreeg ik paniekaanval en moest heel hard huilen. Ik gaf aan dat het zo te veel werd en hierdoor het moeilijk heb. Me hartslag schoot omhoog, en toen zei ze ik moet dit aan jou vertellen. Het is niet om jou te pesten maar dit is mijn taak. Dit bedrijf werkt samen met mijn werk, het is niet een bedrijf van buiten af. Ik gaf aan dat ik totaal niet gehoord en begrepen voel en dat ik masr aan het werk moet. Toen zei ze nee ik wil dat je genoeg begeleiding krijgt en niet thuis zit en toch 100% betaald krijgt. Dat gesprek was vandaag en ben nog steeds zo in shok zo in de stress. Heeft echt impact op me gezondheid en herstel
Ik vond het echt heftig, hoe ga ik hiermee om?