Psychische klachten

Ik merk steeds meer dat ik last heb van psychische klachten, ik voel me soms niet verbonden met mijn lichaam of gevoelens om het zo te zeggen. Ik voel me steeds meer alleen en ik weet oprecht niet meer wat ik ermee moet doen. Ik heb dit geprobeerd aan te kaarten bij mijn man en ik weet dat hij ook zijn best doet om mij een beter gevoel te geven of mij probeert te helpen. Toch merk ik dat ik er veel mee zit en veel aan het stressen ben ook omdat ik mij constant zorgen maak over of ik wel een goede moeder ben en partner. Het huishouden ben ik zo slecht in geworden en dit zorgt voor irritatie bij mijn partner dat het niet geregeld is. En ik begrijp dat en ik weet dat deze dingen gedaan moeten worden, ik heb alleen moeite om er aan toe te komen vooral als ik net mijn zoon neerleg als ik denk dat hij slaapt en dan weer wakker wordt en gaat huilen. Het is ook makkelijker voor hem om naar buiten te gaan en dan te kunnen chillen met vrienden zonder dat hij gestoord wordt door mij of iets. Ik ben verleden week voor het eerst naar buiten gegaan alleen omdat ik een ziekenhuis afspraak had. Na de afspraak belde ik om te melden dat ik klaar was en onderweg was naar huis en vroeg ik of hij iets wilde van buiten. Ik ben toen de hele tijd dat ik buiten was aan de lijn gebleven omdat ik vaak heb meegemaakt dat als ik wou ophangen dat hij dan zei dat ik aan de lijn moest blijven. (Niet dreigend). Andersom geef ik hem wel de ruimte om zijn rust te pakken als hij naar buiten gaat. Ik heb behoefte om ook naar buiten te gaan, ik heb ook behoefte om niet zo’n schuldgevoel te hebben als het mij niet lukt om iets te doen van het huishouden..ik wil deze psychische klachten niet voelen..ik wil er voor ze zijn en ik wil de beste versie zijn van mijzelf..