Borstvoeding drama

Ik ben benieuwd hoe anderen het ervaren die borstvoeding geven. Ik vind het echt een strijd worden en soms lijkt me stoppen de enige optie. Wellicht lopen jullie tegen dezelfde dingen aan en is het wederom een (hele lange) fase. Na weken rond te hebben gelopen met spruw omdat de huisarts niet de juiste medicatie voorschreef heeft m’n dochter denk ik sowieso een voorkeur voor de fles ontwikkeld. Daarnaar heb ik aan een kant een hele erge teruggetrokken tepel wat het drinken aan die kant lastig voor haar maakt. Het is bij elke voeding een kans van 50/50 of ze uit de borst drinkt en de kans dat ze de lastige kant weigert is nog groter. Ik merk nu ook sinds een week (bijna 13 weken) dat ze, wanneer ze eindelijk de borst pakt, ze heel onrustig en slecht drinkt. Ze laat constant los, ze is ongeduldig voor de toeschietreflex en drinkt al kronkelend langzaam de borst leeg. In de nacht is dit zelfs, terwijl ik dacht dat ze dan reflexmatig horen te drinken. Ikword er heel onrustig van en heb werkelijk bijna alles al geprobeerd. Ik word er echt gestrest van, vooral nu ze in de nachten echt weer elke drie uur om voeding vraagt. Herkennen jullie dit? Hoe lang duurde dit? Wat was de gouden tip?