Ik laat mijn zoontje vrijwel nooit tv kijken of video’s of wat dan ook. Geen tot amper schermtijd dus. Alleen soms in gevallen zoals in de trein (pas als geen enkele afleiding meer werkt) en dat is bijna nooit. 1x per maand en soms zelfs 0x . Tv staat overdag nooit aan.
Mijn man is er wat makkelijker in en heeft hem wat schermtijd gegeven toen hij ziek was oa. En ons zoontje kruipt wel is naast mijn man op de bank als hij op zijn telefoon zit. Op de een of andere manier weet ons zoontje al hoe sommige dingen werken? Niet bewust maar als we bijvoorbeeld oma videobellen die in het buitenland woont (valt dit ook onder schermtijd???) dan zegt hij “doeidoei” en drukt ie op de rode knop aka ophangen. Wij beide bellen amper en ons zoontje doet de telefoon aan zn oor en gaat dan helemaal brabbelen/schreeuwen alsof hij dus aan het telefoneren is. Is wel super grappigg
Sorry heel verhaal maar aub tips, want ik wil niet dat het erger wordt. Hij pakt dus soms, dagelijks 2-3x onze telefoons die gewoon ergens liggen random en dan zegt hij “die, die, die”. En als je dan niks doet wordt hij “kwaad”. Keihard huilen, krijsen. Ik weet dat dit bij de leeftijd hoort, maar het doet me soortvan wat omdat ik dus absoluut schermtijd wil vermijden 😅. Ik geef het hem ook niet als hij zo doet, maar waar komt dan vandaan? Van die paar x dat hij met mijn man meekijkt ??
Hoe reageren jullie nu op driftbuien?