Hoi allemaal,
Ik ben 2 weken geleden bevallen van een gezond dochtertje en daar enorm dankbaar voor. Mijn wens is altijd geweest om meerdere kindjes te hebben en ik vind alles zo mooi en speciaal.
Mijn bevalling ging enorm snel. Om 13:00 werden vliezen gebroken met 3 cm ontsluiting en toen begon het echte werk. Om 15:00 had ik al 7 cm ontsluiting en om 18:00 kreeg ik persdrang en had ik volledige ontsluiting. Het was heftig maar ging allemaal zo voorspoedig. Toen kwam het persen en dat heeft helaas 2 uur lang geduurd. Alles eraan gedaan, verschillende houdingen, blaas geleegd. Het hoofdje was na 30 minuten zichtbaar, maar kwam vervolgens 1,5 uur lang niet voorbij dat punt.
Ik vond het heel heftig, maar hield het allemaal wel vol. Maar na 2 uur begon ik echt wanhopig te worden, omdat ik het niet meer aankon. Mijn lichaam was op. Gelukkig hoefde ik dat niet eens te zeggen en heeft de verloskundige de gynaecoloog er al bij gehaald. Toen is onze dochter met behulp van een vacuumpomp geboren. Blijkbaar bleef ze alleen achter mijn schaambeen steken en kreeg ik dat niet zelf voor elkaar.
Ik weet dat het nog vroeg is, maar ik ben al redelijk ver met de verwerking. Ik hoorde alleen van iedereen dat een tweede bevalling nooit meer zo zou gaan verlopen. Dat de persfase dan altijd makkelijker zou gaan worden.
Ik vond het gevoel dat ik oprecht uitgeput werd zo enorm eng.
Is er iemand die iets soortgelijks heeft meegemaakt bij de eerste en hoe ging een volgende bevalling erna? Ik wil graag anderen hun verhaal horen.