Hond + baby bij schoonouders, maak ik me terecht zorgen?

Hi dames! Ik ben benieuwd hoe jullie hiernaar kijken. Mijn schoonouders passen 1 keer per week op mijn baby en dat gaat verder echt super fijn. Ze genieten enorm van haar en ik vertrouw ze ook als mensen volledig. Alleen merk ik dat we soms anders kijken naar bepaalde dingen, vooral rondom hun hond. Die hond trekt namelijk best vaak zijn bovenlip op en laat zijn tanden zien 😬 Mijn schoonouders noemen dit “lachen”, maar ik heb altijd geleerd dat dit juist spanning/stress kan betekenen bij een hond. Laatst lag mijn baby op de vloer en pakte uit enthousiasme de hond vast. De hond reageerde weer zo met die tanden bloot 😬😬😬😬. Mijn schoonouders moesten lachen om hoe “grappig” de hond deed, maar ik vertrouwde het totaal niet en heb meteen mijn baby weggehaald. Wat ik ook lastig vind: ze houden soms expres stukjes eten voor mijn baby zodat de hond dichterbij komt of aandacht geeft. Zij vinden dat heel schattig samen, maar ik merk dat ik daar juist gespannen van word omdat ik bang ben voor onvoorspelbare reacties rondom eten en een baby. Mijn man ziet het probleem ook niet echt: “die hond doet toch niks”. Maar ik voel me er eerlijk gezegd best ongemakkelijk bij. Ik heb al meerdere keren aangegeven dat ik nooit wil dat de hond met zijn gezicht dichtbij dat van mijn baby komt, want hoe lief ook: het blijft een dier. Alleen heb ik het gevoel dat mijn zorgen een beetje worden weggewuifd. Nu mijn dochter straks gaat kruipen en steeds actiever wordt, merk ik dat ik het nog spannender begin te vinden. Ik moest haar laatst achterlaten terwijl mijn schoonouders oppasten en ik had er echt buikpijn van. Ter info: ik ben zelf opgegroeid met honden en heb altijd honden in huis gehad. Maar juist daarom heb ik geleerd: niet met je gezicht dichtbij, signalen respecteren en een hond nooit opdringen als die daar geen behoefte aan heeft. Maak ik me nou onnodig druk of zouden jullie hier ook alert op zijn?