Hi allemaal,
Bij een succesvolle 2e IUI poging had ik zondagavond wat licht bloedverlies. Maandag ziekenhuis gebeld, maar die zagen geen reden tot paniek. Ik had ook 1 inieminie stolseltje en de groei van mn borsten stagneerde. Ik vertrouwde het niet dus gister particulier een echo laten doen en daar zag ik dat het hartje niet klopte. Ik ben er echt kapot van en zie op tegen de miskraan. Ik heb een gedichtje geschreven, misschien helpt het iemand anders.
Mijn grootste wens.
Twee streepjes. Eindelijk.
Onzekerheid. Voorzichtige blijdschap.
Een kloppend hartje. Tranen van geluk.
Vreugde om ons heen.
Toch weer onzekerheid. Een extra echo.
En toen...
Stilte.
Radiostilte.
Geen hartje meer.
Mijn lieve bosbesje is er niet meer.
Leegte.
Verdriet.
Een streep door mijn dromen.
Dromen over hoe het zou zijn geweest.
Met zijn drietjes.
Een gezin dat er nog niet mag zijn.
Ooit wel. En was dit verdriet het allemaal waard.