Ervaring laat-premature kindjes in peutertijd

Mijn zoontje is laat prematuur geboren (35 weken) en het gaat over het algemeen goed met hem. Hij is nu net drie geworden en begin me nu toch wat dingen af te vragen. Er wordt heel simpel gezegd: na zijn eerste verjaardag heeft hij zijn achterstand ingehaald. Maar ik begin steeds meer te denken dat zijn vroeggeboorte (en opname incl. allerlei medische handelingen) meer impact op hem heeft gemaakt dan wij in eerste instantie dachten. Terwijl er geen opvolging is voor deze groep laat-prematuren. Mijn zoontje is heel erg teruggetrokken in grotere/drukkere groepen, durft dan ook niet zelfstandig te spelen. Hij zegt vrijwel geen woord op de opvang, terwijl hij thuis en bij familie die hij goed kent wel lekker kletst en zingt. Ook is zijn spraakontwikkeling wat trager (het kwam later op gang en gaat wat trager. Hij begint bijv. pas sinds een paar maanden ik/mijn te gebruiken). Hij is super gevoelig en kan zijn emoties niet zo goed zelf reguleren. Hij is snel moe, slaapt ook nog makkelijk 2 uur in z’n middagdut. Allemaal dingen die ook bij een op tijd geboren peuter kunnen voorkomen, maar in combinatie mij toch wel opvalt. Het verschil in ontwikkeling en gedrag valt me extra op sinds we een tweede kind hebben dat wel voldragen was. Ik ken persoonlijk geen andere ouders met een laat-prematuur kind en zou graag eens van gedachte willen wisselen, of onze ervaringen herkenbaar zijn of juist niet. En of (en zo ja wat) we zouden kunnen doen om hem verder te ondersteunen.