Moeite hebben met dat de vroeggeboorte ervaring naar de achtergrond gaat

Morgen komt onze TOP-fysiotherapeute voor het laatst. Ik merk dat ik het er ineens heel moeilijk mee heb. Vind het vooral lastig dat onze dochter (17 maanden, 31+0 geboren) voor de buitenwereld nu steeds meer 'normaal' is. Ze doet het hartstikke goed en met het afsluiten van zo'n hoofdstuk bevestigt dat het ook weer. Maar tegelijkertijd merk ik dat de hele ervaring van de vroeggeboorte en de periode erna zo'n impact heeft op mij, dat ik er niet klaar voor ben om dat los te laten als het ware. Herkennen meer mensen dit?