Hoi allemaal,
Ik lig momenteel opgenomen in het ziekenhuis en merk dat ik heel erg behoefte heb aan herkenning en steun. Ik ben nu 27+2 weken zwanger en heb 3 cm ontsluiting sinds gister bij binnenkomst ( dit is niet meer gecheckt ). Sinds gisteren lig ik aan de monitoring met weeën die komen en gaan. Soms rust, soms weer pijn, ook ’s nachts word ik er wakker van. En merk dat ik er mentaal zo doorheen kom te zitten..
Ik krijg weeënremmers en heb de longrijping 1/2e deel gehad, waarnaar ik straks de andere spuit krijg. nu is het vooral afwachten. Dat vind ik mentaal misschien nog wel het zwaarst: niet weten welke kant het opgaat.
Zijn er hier mensen die dit ook hebben meegemaakt?
Ontsluiting maar daarna toch nog een tijd zwanger gebleven?Of weeën die dagen rommelden zonder doorzetten? Of juist wel een vroege bevalling rond deze termijn?
Ik merk dat ik gewoon even mensen nodig heb die dit herkennen, omdat het best eenzaam voelt om hier te liggen met al die toeters en bellen en een lijf dat niet rustig wordt. En mijn partner doet zo ontzettend zijn best, maar er hangt zo’n onwijs schuldgevoel vanuit mij..
Dankjewel alvast voor het lezen en reageren 🤍