Vreselijke rollercoaster van emoties!

Alyscha
één maand geleden
Volgen
Wat een vreselijke rollercoaster van emoties zeg! Het begon met blijdschap en euforie toen ik een paar dagen vlak voor we eigenlijk zouden gaan starten met IVF een positieve test in mijn handen had. Tranen van geluk! Na 1,5 week ben ik keihard van de roze wolk afgetrapt. Ik had last van een bloeding en vreesde al het ergste. Ik mocht diezelfde dag nog bij de vk langsgaan voor een echo. Ik ging al uit dat het een miskraam was en was ontzettend verdrietig. Geen tranen van geluk meer maar van verdriet! Ik ging naar de vk met de gedachten dat de echo mij de bevestiging zou geven. Bleek echter dat het vruchtzakje goed intact leek te zijn. De vk zag geen aanwijzingen voor een miskraam. Vruchtje was niet te zien maar dat zou kunnen doordat het nog wat vroeg was. Ik was een week teruggezet: 5 wk ipv 6 wk. Ik moest een weekje afwachten en weer terugkomen. Met een sprankje hoop heb ik voor mijn gevoel een erg lange week afgewacht. Bij de 2e echo zag de vk nog steeds geen vruchtje maar dacht met een inwendig echo een hartje te zien.. maar 100% zeker wist ze het niet. Ik moest weer opnieuw afwachten. Weer met een klein sprankje naar huis gestuurd om 2 weken af tr wachten.. pfff.. Na hele lange 2 weken heb ik gisteren mijn 3e echo gehad. De vk had slecht nieuws. Vruchtzakje leek nog steeds leeg te zijn. Ze gaf aan dat het een MA is. Ik kon evt twee weken afwachten.. maar dat afwachten was ik echt zat. Het was zo killing! Vandaag had ik een afspraak in het ziekenhuis voor het vervolgtraject en gelijk ook een second opinion. Ik ging dus naar het ziekenhuis met de gedachten om een afspraak te maken voor curretage. Bij de inwendige echo ziet de gyn echter een vruchtje!!! Weliswaar te klein (6+1 ipv 9+1) en geen kloppend hartje, maar dit had ik totaal niet verwacht. De vk leek er namelijk zo zeker van te zijn dat er geen vruchtje te zien was. De curretage staat voor eind volgende week gepland. De gyn wil het zekere voor het onzekere nemen en heeft nog een extra echo check voor volgende week gepland. Wéér word ik met een mini sprankje hoop naar huis gestuurd terwijl ik eigenlijk in eerste instantie al uitging van het ergste. Ik ga er vanuit dat de echo volgende week niet veel beter zal zijn. Maar elke keer dat hele kleine beetje hoop, terwijl eigenlijk ik in eerste instantie telkens was uitgegaan van het ergste.. en telkens weer die enorme onzekerheid en al dat wachten.. vreselijk en zo killing! Feels like someone is playing a torturing game with me! 😭
0
  • Rapporteren
Reageer
Typ hier je reactie