Mijn ervaring met misoprostol

Mareille21
één maand geleden
Volgen
Voor alle lieve vrouwen die hetzelfde moeten/moesten doormaken; een missed abortion, zoals ze dat dan noemen. Daar zaten wij dan, voor het eerst in ons leven, in de wachtkamer bij de verloskundige. Allebei in spanning om ons kindje te mogen zien. Ik weet nog dat ik tegen mijn man zei; allebei de opties zijn eng. Ieder op zijn eigen manier, want zwanger zijn, het moment dat je leven verandert en natuurlijk het bevallen. Kan ik dat wel? Maar ook als de echo niet goed is, wat een teleurstelling en verdriet en dan moet het er alsnog uit! Helaas werd het bij ons de tweede. De angst in mijn man zijn ogen zal ik niet snel vergeten. De verloskundige vond mij nog rustig, maar dat kwam omdat ik het diep van binnen al wist. Mijn borsten deden aanzienlijk minder pijn na 6 weken. Net zoals ik meteen wist dat ik zwanger was, voelde ik deze miskraam ook aankomen. Een verdrietige en onzekere tijd breekt aan, want naast dat je van een roze wolk valt en ‘de toekomst’ even kwijt bent moet het vruchtje ook nog uit je lichaam. En dan die keuze maken op welke manier. Ik wilde helemaal geen keuze maken! Mijn eerste reactie was dan ook: ‘laten we maar afwachten’. Stiekem wilde ik dat denk ik omdat ik het nog niet wilde geloven, dus laat het nog maar even in mijn buik. Naarmate de dag vorderde merkte ik dat ik het juist uit mijn lichaam wilde, hoe gek ook; ik wilde weer verder, dit stomme hoofdstuk afsluiten. Hoe eerder hoe beter! Dit verdriet kan voor mijn gevoel alleen worden getroost door een nieuwe zwangerschap. Daarom dacht ik al snel aan curettage, snel en pijnloos. Mijn vriend vond dat te risicovol en de gynaecoloog was het daar mee eens en stelde eigelijk gelijk medicatie voor. Ik was blij dat iemand met verstand ervan zo overduidelijk een voorkeur had en mij hielp in deze keuze. Ik zou tabletjes innemen en daarmee zou de miskraam op gang komen. Doodeng vond ik het, en ook al zei hij; ‘ga niet op internet lezen’ deed ik dat natuurlijk wel. Alle scenario’s had ik doorgenomen dus was ik was op alles voorbereid. Vooral daarom dit bericht, want in 90% van de gevallen gaat het gewoon goed. Zoals als bij mij. Mijn ervaring met misoprostol is achteraf positief! Waarom ik achteraf zeg? Het was echt een avondje afzien en heb een goed voorproefje gekregen op bevallen, maar wat ben ik blij dat ik geen curettage heb gedaan. Ik was ook echt trots op mijzelf. Natuurlijk is de kans op risico’s klein, maar de kans op miskraam was dat ook! Dus daarom stond en sta ik helemaal achter de keuze van medicatie en kan ik het iedere vrouw in ieder geval aanraden het te proberen! Mocht je geen andere optie hebben, heb je gelukkig de mogelijkheid tot curetteren, maar ik zou mezelf voor mijn kop slaan als ik door angst straks minder vruchtbaar was geweest.. Een week later moest ik terug voor controle en wat een geluk; ik was schoon! Het lichamelijke hoofdstuk kon ik in ieder geval afsluiten. Vrienden en familie zijn ontzettend lief voor ons. Ik merk dat ik het ‘goed’ praat door te zeggen; ‘het was niet gezond’ of ‘Beter nu dan later’ of ‘we zijn in ieder geval vruchtbaar’, maar hoe je het ook wendt of keert: het blijft gewoon waardeloos. Een klein begin eindigt in een groot verdriet.. Ik maak soms het grapje: de eerste pannenkoek mislukt altijd.. En zo houd ik het hoopvol en ‘luchtig?’ En hoop ik dat ik na de volgende zwangerschap een prachtig en gezond kindje vast mag houden..
8
  • Rapporteren
Reageer
Typ hier je reactie