Rollercoaster

SuzanneBloemetje
3 maanden geleden
Volgen
Lieve iedereen, Ik wil heeel graag mijn verhaal van me afschrijven en ik hoop zo dat ik van andere vrouwen hun verhaal kan horen, want ik weet dat ik niet de enige ben. Vandaag ben ik 10.4 weken zwanger en mijn kindje is overleden met 9.3 weken. Toen ik 7 weken was kregen we de 1e echo. Ik voelde me zo ziek als een hond, dus ik twijfelde niet. En toen bleek het vruchtje te klein. We zouden een miskraam krijgen. Volgens haar was het vruchtje 4 weken. Maar mijn baarmoeder is gekanteld dus minder goed zichtbaar en we zagen een hartje kloppen. En aangezien het hartje altijd rond 5,3 weken begint te kloppen vertrouwden we de invallende echoscopiste niet. Na wat gesprekken met ervaren echoscopistes wisten we dat de vork anders in de steel zou moeten zitten. Maar des ondanks was het een enorm slopende week tussen hoop en dood en dat heeft heel veel met me gedaan. Ik werd alleen maar beroerder en kreeg de week daarop weer een echo. Het vruchtje was mooi en het hartje klopte stabiel. Wel 7 weken terwijl ik 8 weken was. Maar we waren intens blij Ik werd alleen maar beroerder, we zijn lekker even op vakantie geweest. Afgelopen maandag kregen we ons intake gesprek en nog een echo. En toen vanbinnen wist ik het al. Ik wist. Mijn kindje is dood. We gaan nu geen hartje zien. Ook had ik al de hele zwangerschap geen connectie kunnen krijgen met wat er in mijn buik zit. Daar heb ik me vreselijk schuldig om gevoeld. En toen inderdaad. Was het hartje gestopt met kloppen. 1 of 2 dagen voor de echo... Vorige week zaterdag dus waarschijnlijk. Ik was verdrietig. Maar mijn rare gevoel viel op zijn plek. Maar de dag erna brak ik wel. Ivm het rouw verdriet. En het was gewoon al een kindje. We hadden de armpjes en beentjes gezien en de oogjes, neus en mondje. Het had zo gevochten. Het was helemaal bij gegroeid. En toch mocht het niet baten. Opzich kon ik het een plek geven en ik koos voor cytotec het opwekken van de miskraam met pillen omdat ik de 3 weken rollercoaster genoeg vond en het af wilde sluiten. Ik koos bewust geen curretage. Helemaal voorbereid zijn we het weekend in gegaan. Oppas voor mijn dochter en we wilde de watermethode doen. En er gebeurde uiteindelijk niks. Ik heb bloedverlies gehad. Een beetje. Maar daar bleef het bij. En nu moet ik morgen weer een echo en dan waarschijnlijk alsnog een curretage. En ineens ben ik helemaal op. Emotioneel. Ik zit er doorheen. Ik had de week zo anders in willen gaan. Elke keer een verwachting en dan weer teleurstelling. Liefs Suzanne
0
  • Rapporteren
Reageer
Typ hier je reactie