Hoi mama's,
Mijn kleine is nu 18 maanden. Hij is kwa lopen, kruipen, klimmen en alle andere motorische ontwikkelingen helemaal bij of loopt voor.
Echter begin ik me ondertussen toch zorgen te maken over zijn spraak.
Hij heeft voor bepaalde dingen een eigen benaming. Veel dingen is 'die', mama zegt die echt maar zelden (vooral wanneer ik er niet ben) en voor de rest roept die heel de dag door dada. Wij denken dat hij hier mijn vriend mee bedoelt ( niet de vader)
Ik oefen iedere dag met hem, heb verschillende boeken, een spel waarbij je verschillende kaartjes een apparaatje steekt en die benoemt dan de woorden. Savonds lees ik standaard voor en ben eigenlijk heel de dag door alles aan het benoemen wat ik of wij doen. Maar hij toont echt 0 interesse.
Zijn gehoor test was goed en het consultatiebureau is nog niet echt bezorgd maar ik vraag me af of er nog meer is wat ik doen. Persoonlijk denk ik ook dat het gemakzucht is, 'mama snapt toch wel wat ik bedoel' instelling. Iemand ervaring of tips hier voor?
* en ja, ieder kind ontwikkeld op zijn eigen manier. Maar dat moeder gevoel, die zegt is er niet iets anders aan de hand? Steekt steeds de kop op..
Liefs, een klein beetje bezorgde mama.