Een 2e

We gingen voor een tweede. Het werden nummer 2 en 3.

Ik vond de 2de zoveel makkelijker, omdat ik beter wist wat mij te wachten stond en ik veel relaxter was als bij de eerste. Ik heb het ook niet als zwaar ervaren

Ik vond bij beide kinderen de eerste 3 tot 6 maanden het zwaarst en toen werd het beter. Het was voor mij een vereiste dat mijn oudste kon lopen voordat ik zwanger werd van de tweede, dit vond ik zelf enorm schelen tijdens de zwangerschap. Verder heb ik het heel zwaar gevonden, maar inmiddels toch zwanger van de derde. Zie wel een beetje op tegen de eerste 3 tot 6 maanden weer, maar kijk er ook heel erg naar uit 🥰

Bij de eerste had ik verwacht dat het heel zwaar zou zijn. Dat viel me mee. Was intens, maar nog goed te doen met zijn tweeën. Tweede dacht ik dat het wel mee zou vallen. We konden dit immers al. Dat viel echt tegen. Vooral het gevoel steeds eentje tekort te doen en het enorme slaapgebrek met een newborn en een dreumes die urenlang wakker was ‘s nachts. Plus (opnieuw) een keizersnede. Maar nu zijn ze 1,5 en 3 en is het hartstikke leuk en zeker goed te doen 😊

Nu mijn tweede 9 maanden is en mijn oudste 2 jaar begin ik het pas echt pittig te vinden. De babyperiode heb ik altijd als megachill en gemakkelijk ervaren. Mijn jongste krijgt nu een eigen willetje en maakt al ruzie met haar broer door zijn speelgoed af te pakken. Mijn zoon zit echt in de peuterpuberteit en maakt van alles drama, het is de hele dag roepen en huilen en op alles nee zeggen. Ik heb mijn zoon vandaag een uur vroeger naar bed gebracht, ik was mentaal helemaal gesloopt 🥲 Hij lag net in bed en toen begon mijn dochter te krijsen en boos te zijn 😂 Ik heb het gevoel dat ik elke seconde van de dag aan sta op dit moment. Moest ik enkel mijn zoon hebben gehad nu dan was dat een heel ander verhaal geweest. Had ik mijn rustige avonden vanaf 19u weer gehad. Maar mijn dochter weigert op haar kamer te slapen en omdat ik zonder slaap helemaal niet te genieten ben slaapt ze nu nog tussen ons in. Maar goed. Ze noemen dit niet voor niks de tropenjaren, het zal ooit wel weer beteren. Wat mijn bevalling betreft was het herstel van mijn dochter echt peanuts ten opzichte van die van mijn zoon. Elke bevalling is anders, dus daar zou ik me zelf niet té druk in proberen te maken.

Dank jullie wel voor jullie verhalen!