Overbezorgde moeder

Ik ken het dr Google principe... mijn man zegt dat ik verslaafd ben aan mij gsm en forums en dat ik gewoon moet kijken naar wat ons zoontje nodig heeft. Klopt wel. Hij is echt geboren om vader te worden. Doet het super goed en het lijkt alsof hij onze zoon zelfs beter kent dan ik... mij helpt het om mijn vragen te bundelen en noteren tot de vroedvrouw komt of tot ik naar het consultatiebureau moet. En gsm momentjes inplannen. Bepaalde tijdstippen met jezelf afspreken om hem aan de kant te leggen. Meestal lost iets zich vanzelf op in die tijd... En gewoon wat tijd gunnen aan jezelf. Mama worden is niet niks. Je bent verantwoordelijk en je lijf staat nog op zijn kop. De hormonen razen nog... sowieso kunnen mannen dat niet helemaal snappen, hoe begripvol ze soms zijn. Maar gelukkig hebben we ze om toch de rationele kant soms te laten spreken :)

Nog aanvullend: ik heb het nodig om tien sites op te zoeken en tien meningen van vrienden en familie te vragen zodat ik de beste info eruit kan filteren en het juiste kan doen voor mijn zoon. Mijn man doet het liever zonder al het advies en vertrouwt dan meer op zichzelf... ieder zijn manier. En we kunnen wel eens lachen om elkaars manier of eens discussiëren maar uiteindelijk is het wel belangrijk dat je elkaar daarin respecteert... onzekerheid bij ouders is niet abnormaal, dus maak je maar geen zorgen.

Je wilt het goed doen en dat siert je !

Spijtig genoeg denkt er mijn man anders over... ik sta (samen met mn moeder) een hele week in voor de nachten terwijl manlief beneden slaapt omwille van zn werk. Op vrijdagavond en zaterdagavond komt hij weer boven liggen maar dan doen we de nachten samen. De vermoeidheid speelt ook een grote rol bij mijn gedachten denk ik dan..

Ja inderdaad. Vermoeidheid doet iets met een mens...

Aller eerst je wilt het beste voor je kleintje, dus dan doe je het al goed. Heb wel een kleine tip voor je; het duurt minstens 2 weken voordat ze ‘gewend’ zijn aan de soort voeding. Stap dus niet te snel over. Maar laat even wennen. Het lijfje moet alles nog leren verwerken na Al die maanden alles via jou te krijgen moeten ze het nu ‘ineens’ zelf doen. En probeer eens je gevoel te volgen... is heel moeilijk ik weet het, maar jij bent mama en jouw ‘gevoel’ is op je kleine afgestemd. Je kunt het!!🍀

Hey! Het enige wat ik kan zeggen is om het tijd te geven. Het is goed dat je er zelf bewust van bent maar ik weet dat het moeilijk is om je te bedwingen. Ik deed dit ook in het begin en vond niets voldoende. De ene dag vond ik dat mijn zoontje te veel dronk, de andere dag te weinig,... ik nam ook veel te vaak zijn temperatuur om zeker te zijn. Hoe meer ervaring je krijgt; hoe makkelijker het wordt om een beetje los te laten. Je moet vooral je kindje leren kennen en dat gaat niet op 3 weken. Mijn zoontje is nu net 3 maanden en ik heb het sinds een paar weken veel losser kunnen laten waardoor ik ook minder gestresst ben. Als je vragen hebt, stel je die best ook aan je vroedvrouw of cb. Op Google staan meestal de slechtste zaken. Succes!!

Wat een lastige situatie lijkt me dit. Ik zou het een beetje zoeken in het voorbeeld waarbij je nieuwe mensen leert kennen. Ga je dan op je telefoon op zoek naar wat al hun uitspraken en karaktereigenschappen betekenen? Of investeer je veel tijd in hen te leren kennen en zoek je binnen je eigen kwaliteiten hoe jij het beste voor hen kan zorgen. T is natuurlijk niet helemaal te vergelijken, maar het is zo zonde als je kindje later vraagt ' mama, hoe trooste jij mij vroeger?' En dat het eerlijke antwoord is dat jij in paniek op je telefoon naar antwoorden zocht. Tevens is het goed om je te realiseren dat ieder mens en kind anders is, dus dat géén enkel antwoord van internet precies op jouw kind slaat. Er zijn gemiddeldes en het is fijn om daarvan te weten, maar precies ga je het antwoord niet vinden. Ik vind je superknap dat je hier hulp bij vraagt! Zoek die ook vooral bij je vk, het Cb of via je huisarts. Opvoeden duurt namelijk een leven lang, dus zoek de kracht in jezelf, die zit er namelijk echt!!!