SLAAP

Excuus hem weglegde en mij broek aandeed *

Hallo VrolijkeEiland336539, het is lastig om te beoordelen wat dit is aan de hand van een post, maar je baby is nog geen drie maanden oud en veel van dit gedrag is vaak normaal - hoe niet normaal en zwaar het ook kan voelen voor ouders. Rond de acht weken hebben de meeste baby's last van krampen of een regel dag als ze borstvoeding krijgen. Ook kan een baby een paar slechte dagen hebben. Dat kan allemaal. Ik denk dat het wellicht goed is voor je om je wat meer te verdiepen in de slaap(ontwikkeling) van baby's - zeker als je medische of biologische oorzaken (zoals ziekte, darmkrampen, reflux etcetera) kan afstrepen. Als je tijd hebt om te lezen of luisteren, dan raad ik het boek "Zachte nachten" van Anouk Van Nuffel en Hanne Wils aan. Je leert door dit boek meer over de slaap (ontwikkeling) van baby's en kinderen en met de inzichten en tips uit het boek kan je je kind ondersteunen bij zijn slaap. Dit boek heeft mij veel inzichten en handvatten gegeven, maar ook het vertrouwen dat het goedkomt. Het komt echt goed. Ook bij jou/jullie. Nu is het alleen heel zwaar voor je. Dat begrijp ik. Om het draagbaarder te maken voor jezelf zou je kunnen kijken naar dingen die je nu kan doen, zoals: dragen (in de draagdoek of draagzak), hulp vragen van anderen (zodat je kan bijslapen, kan eten of douchen etcetera), oordoppen of headphones dragen (zodat het gehuil niet te hard bij je binnenkomt). Ik weet uit ervaring hoe zwaar het is en wat slaaptekort en het harde gehuil van je baby met je kunnen doen. Hopelijk krijgen jullie allebei gauw wat rust. Lieve groeten 🫶🏻

Heel erg bedankt ik ga eens kijken🍀 mijn ouders zeiden steeds dat ik het zelf gedaan heb door veel gerust te stellen dus begon ik een beetje te twijfelen aan mezelf. Maar ik kan en wil hem echt niet laten liggen als hij zo verdrietig is

Wiegen bedoelen ze dan vooral

Het is misschien niet helemaal wat je wil horen, maar eigenlijk is het best normaal. Veel jonge baby's willen graag bij papa of mama zijn. Heb je een partner waarmee je kan afwisselen? De opmerking van je ouders mag je lekker naast je neerleggen, jij hebt niks verkeerd gedaan. Je doet het juist goed door hem lekker bij je te nemen, want daar heeft hij behoefte aan. Je zou inderdaad kunnen kijken naar een draagdoek of zak, daarmee heb je net iets meer je handen vrij

Dat is een veelgehoord en zeer ouderwets gedachtegoed. Ik begrijp dat je daardoor in twijfel wordt gebracht, maar reageren en voldoen aan de behoeften van je baby is geen verwennerij. Je kan een baby niet verwennen. Wel kan je responsief zijn en hem geven wat hij nodig heeft. Dat hij op deze leeftijd geborgenheid en nabijheid nodig heeft, is hartstikke normaal. Dat hij jouw hulp daarvoor vraagt (door te huilen) is eigenlijk heel erg mooi. Je kind laten uithuilen (cry it out) zorgt er niet voor dat zijn behoeften veranderen. Het zorgt er slechts voor dat hij op den duur jou niet meer vraagt om hem te voorzien in zijn behoeften; hij leert dat huilen geen zin heeft omdat er niemand komt, maar daarmee is de reden dat hij eigenlijk moet huilen niet weg en het het zorgt ook voor langdurige stress met negatieve gevolgen op de lange termijn. Responsief zijn is alleen maar goed. Het is alleen ook ontzettend zwaar (met vlagen). Je bent net moeder. Je doet zo je best. Je doet het goed. De opmerkingen van je ouders zijn niet helpend. Ik denk dat Zachte nachten wel helpend voor je kan zijn. Zo ook reacties op je post of reacties op andere topics op het forum. Ik hoop dat je daar wat aan hebt en er steun uit haalt.

Het boek Zachte Nachten is een aanrader! Sliep ze lekker op mij en kon in lezen. Daar stond echt goede informatie in en maakte bij ons alle verschil.

Ow dat is een hele ouderwetse gedachte nog en typisch van die generatie, toen werd dat gewoon gedacht. Maar nu weten we beter, het is allang bewezen dat het niet klopt. Een kindje zo jong kan zichzelf nog niet troosten, die heeft jou dat altijd voor nodig. Als hij om hulp vraagt en jij geeft het dan leert hij als ik hulp nodig heb is mijn moeder er voor mij, in plaats van als ik hulp nodig heb komt er toch niemand.

Wat iedereen hier al zegt: dit is volstrekt normaal en hij heeft je gewoon nog een tijdje heel erg nodig. Maar wat kan je er moe en onzeker van worden hè? In mijn geval een schoonzus die maar bleef zeggen dat we hem echt wel een keer weg moesten leggen en dat die van haar al heel snel doorsliepen omdat zij (itt wij..) niet toegaf bij elk huiltje. Maakte me toen heel onzeker, maar nu ben ik heel blij dat ik toch mn gevoel heb gevolgd en m zo lang en zo vaak op schoot heb laten slapen als hij nodig had. Dat huilen kan heel intens zijn maar gaat gelukkig bij heel veel babies beter na week 10-12. En op schoot slapen gaat vaak ook over voordat je twee keer met je ogen knippert. Ons mannetje (bijna 9 maanden) lukt slapen op schoot echt niet meer 😥 behalve als hij heel ziek is. Wat ik wel nog mis in je verhaal: dus je er alleen voor? Of is er een partner die de zorg kan overnemen en jou wat rust kan gunnen?

*sta je

Naast dat je een baby niet kan verwennen, ben je er zelf ook nog. Je baby 2 min. veilig in de box leggen om zelf een boterham te kunnen smeren, is helemaal oké.

Dit is bij een baby van 8 weken echt niet het geval hoor. Gewoon troosten en knuffelen en geven waar hij nodig heeft. Verder heb ik 2 huilbaby's gehad. Heb jij het gevoel dat er iets is met je kindje? Is hij bijvoorbeeld comfortabeler als hij rechtop is? Dan kan het reflux zijn. Dat een kindje 24/7 niet een momentje op zichzelf kan liggen, is niet volledig normaal. Dat ze niet op zichzelf slapen en vooral bij je willen zijn wel. Maar dat ze direct hysterisch zijn als je ze neerlegt niet. Ik heb wel van mijn eerste geleerd, als ik niet kan eten/ drinken, plassen en douchen, kan ik niet voor mijn kind zorgen. Ik legde dus inderdaad mijn 2e makkelijker even neer, een paar minuten, met de deuren ertussen dicht, om die dingen te doen en even bij te komen van het huilen en er daarna weer volledig te zijn. Als het de gewone krampjes zijn, gaat het over, en dat is ook niet de hele dag. Als het echt de hele dag en nacht nu zo is, ga dan kijken wat er aan de hand is. Is hij ook onrustig als hij bij jou is? Zo nee, is samen slapen dan een optie? Bij veel spugen kan het van reflux zijn. Er is ook verborgen reflux. Of er kan een allergie zijn. Maar als het niet de hele dagis, kan het inderdaad wel ook bij de krampjes horen. Hierbij kàn probiotica iets helpen en cinababy druppels geven verlichting. Een draagdoek helpt voor jou om mobieler te zijn, gewoon brood te smeren, boodschappen te doen en rond te kunnen lopen, terwijl je kindje bij je is en hopelijk ook kan slapen. Het is echt zwaar, en het komt ook ooit weer goed! En als jij denkt dat er iets is, trek dan aan alle bellen, tot je gehoord wordt!

Eens met bijna alles! Hier een zeer alerte, temperamentvol meisje met een hedtige start en voor alle partijen overduidelijk verlatingsangst, wel echt hysterisch bij neerleggen. In mn dagboek staat echt rond 13 wk 'pas' dat we haar soms even net lang genoeg meer konden leggen om zelf te plassen zonder haar in de draagdoek. En dan nog, vaak genoeg nog niet maar het werd wel beter. Nu 9mnd en nog steeds een draagbaby zoals we haar noemen. Op de opvang slaapt ze aardig en zelfstandig, maar thuis weet ze dat we er voor haar zijn en coreguleert ze dus bij ons. Dit is normaal! En doodvermoeiend. Dus TS, I feel your struggle!! Wij gaven er volledig aan toe, hun brein kan echt nog niet zelf leren slapen, Ookal staat overal dat dat vaanf zes maaandne well kan. Dit is wetenschappelijk NIET onderbouwd!! Als het aan blijft houden en je wilt mee info kan je evt meelezen met Liefde van een Moeder, heel erg fijne info! Wij geven echt toe, slapen samen, dragen heel veel en onze kleine meid weet dat we komen als ze (echt) huilt. Dat is veiligheid en voor ons de ouders die we willen zijn. Kies vooral wat bij jou en je gezin past en wat ook haalbaar is, ik ken genoeg maams die ècht niet samen wilden slapen maar noodgedwongen toch zijn gaan doen omdat dat nou eenmaal natuurlijk is en dus weg vd minste weerstand bij zo een 'plakbaby'. Kleine reminder: we zijn zoogdieren. Zoogdieren dragen hun kindjes vaak en veel en lang. Onze society is hier totaal niet op gemaakt en alle tips en adviezen gaan vaak totaal in tegen je gevoel en je behoeften en wat je praktisch te beiden hebt aam tijd en energie icm werk en huishouden enzo. Laat je niet gekmaken! Succes. En het is het waard! Ik vind het echt prachtig om te zien hoe onvoorwaardelijk ze papa en mama kiest voor een knuffel als ze moe wordt, of ergens van schrikt. Pure liefde! 🥹🥰

Ps overigens soms ook wel laten huilen om te kunnen douchen enzo, jezelf vergeten is idd nekkend dus soms moet het gewoon ff al is het maar de deur dicht en op je balkon ff ademen (of in een kussen gillen hahaha) zodat je daarna weer met meer rust en liefde door kan. Zelfzorg is écht de Aller beste zorg!!

Dit wil ik graag nog een keer benadrukken. Het gaat geheel tegen je intuïtie in maar je moet ook voor jezelf zorgen. Niet eten is geen optie (zeker niet als.je bv geeft maar anders ook niet). Dus: niet aan cry it out doen, dat is echt ouderwets en bewezen niet goed, maar als je baby af en toe even moet wachten omdat jij even moet eten dan is dat ook geen ramp. En die eerste maanden zijn gewoon heftig. Het komt weer goed en je doet het prima!

Ja, heel goed dat je dit er ook bij vermeldt. Net als dat je ook echt de baby voor een paar uurtjes of een nachtje bij een ander mag laten. Jij bent waarschijnlijk de beste troost maar je moet zelf ook overeind blijven.

Je kindje is nog klein en ik snap wat je bedoelt, maar bij m’n eerste kindje heb ik uiteindelijk geleerd dat als je hem eventjes laat huilen zodat jij een broodje kan smeren voor jezelf, even naar de wc, tanden poetsen of even gaat douchen is echt helemaal niet erg is. Vergeet niet aan jezelf te denken want anders hou je dit echt niet vol. Je kan pas voor een ander zorgen als je jezelf goed verzorgd! En als je echt denkt dat er iets aan de hand dan misschien toch even de huisarts bellen?

Oeh, die zus die voel ik, sorrh to hear that! Echt rot en lastig he zulke reacties. Er schijnt voor grootouders een woord voor te zijn: gramnesia =het alom bekende effect van al zo lang geleden dat ze niet meer weten dat wij als baby ook ècht de hele nacht dronken of tutten, niet in eigen bed sliepen etc. Die 1e jaars herinneringen zijn helemaal vervaagd en samengevloeid met de 10 jaar erna, waarin onze kindjes en dus wij Obviously beter zullen slapen dan nu 🫨😅. En mensne met chille slapers en eters denken altijd dat ze het wiel hebben uitgevonden. "Ja wij hielden slaapschema strak aan dus dat werkte top moet je ook doen joh" "Ja wij gaven veel/weinig variatie eten en ze eet echt alles!". Leuk voor jou. Maar vooral slaap is écht 98% temperament! En met 8 weken zit je ook nog steeds volop in het zogeheten Vierde Trimester dus dan helemaal.