Slaaptraining voelt niet goed..

Wat vervelend. Als hij met handje vast in slaap valt of bijna in slaap valt dan is dit een slaapassociatie geworden. Als een slaapcyclus afloopt waardoor je in een lichte slaap zit, dan hebben kinderen vaak hun slaapassociatie weer nodig om de slaapcyclus te koppelen. Deze mist hij, wordt wakker en valt niet meer goed in slaap. Je zou kunnen kijken of je andere slaapassociaties kunt toevoegen zoals knuffel, doekje, oid. Doe je al een vast ritueeltje overdag en avond? Hoeft niet lang. Verder kan het oefenen met zelfstandig in slaap vallen op heeeeel veel manieren. Je zou kunnen denken aan hem vertellen dat je wel naast hem ligt bij inslapen maar vanaf nu geen handje meer vasthoud maar dat hij zn knuffel mag vasthouden. Als hij moet huilen troost je hem, herhaal je de afspraak en zet je dit een aantal nachten door. Niet terugvernaderen, echt doorzetten.Telkens hetzelfde. En zo bouw je af tot je niet meer in zn kamer hoeft te liggen bij inslapen. Dit is een voorbeeld. (Ik werk als psycholoog met oa deze problematiek). Succes :)

Heel erg bedankt voor je reactie :) Het is inderdaad echt een slaapassociatie geworden, en ik weet niet hoe ik er vanaf kom😅 Ik heb het idee dat hij echt nog niet snapt wat ik zeg, als ik bijvoorbeeld zeg “geen handje meer maar nu je knuffeltje”, maar dit kan ik verkeerd hebben! Ik heb wel een paar keer een knuffeltje geprobeerd te geven en dan gooit hij hem boos weg… Ga misschien maar gewoon eens doorzetten met een knuffel of doekje, dan maar met wat strijd😬 Een vast ritueel hebben we al heel lang! En hij is hier ook echt al goed aan gewend, het is puur de slaapassociatie denk ik… Het gekke is dat hij af en toe dus wel doorslaapt, dat begrijp ik dan weer niet? Hoezo heeft hij het dan niet nodig??

Ik kan me voorstellen dat je het lastig vindt om het huilen aan te gaan met slaaptraining/coaching. Maar zoom eens uit: hoeveel tranen komen er wel niet bij kijken als hij wakker wordt 7x en zal hij echt uitgerust worden van zo vaak ontwaken? Bij mijn eerste vond ik het ook extreem lastig en klooien we nog steeds aan na bijna 3 jaar. Terwijl, bij mijn tweede ben ik met 7 maanden gaan coachen met de chair methode en dat was de eerste 3 dutjes echt wel lastig, maar kindjes pakken het ook wel snel op! Allemaal zijn we uitgerust, zien we niet op tegen slaap momenten en de ontwikkeling gaat als een speer! En onder aan de streep zoveel minder strijd en tranen. Het is wel eerlijk naar je kind toe als je super consistent bent, dus echt niet toegeven!

Trouwens met de chair methode blijf je in de buurt en kan je met je stem troosten. Je verwaarloost je kind echt niet en tijdens alle wakkere uren bouw je de hechte band met je kindje op. Wees niet bang dat je de hechting verstoort. Denk eerder dat een kort lontje door alle slaapgebrek dat kan veroorzaken ;)

Hoe heb je dit toen aangepakt? Ik ben niet zo bekend met alle soorten slaaptraining haha… Ga je dan naast het bed zitten? Voelt het dan niet heel onnatuurlijk om te zitten en niks te doen? Of mag je bij deze methode dan wel troosten?

Zomaar een gedachte hoor, maar geeft een vloerbed ook geen groot gevoel van zelfstandigheid terwijl hij misschien juist meer geborgenheid nodig heeft op die leeftijd om goed te slapen? Slaat misschien nergens op hoor! T kwam bij me op. Hopelijk slaapt hij snel beter, zo vermoeiend he slechte nachten! 🙏🏻

Kijk eens naar de tips bij snuggles and dreams. Je hebt een ongelooflijk verkeerd beeld van slaaptraining. Dit kan ook zonder tranen!

Mijn kinderen hebben inderdaad tot hun 4e verjaardag in een ledikant slapen en wilden toen eigenlijk zelfs niet over naar een groot bed. Ze vonden het heerlijk in hun eigen plekje ☺️

Wij hebben slaaptraining gedaan met gecontroleerd huilen waarbij we elke 5-10 minuten langs gingen voor een aai over de bol en 'ga maar lekker slapen, mama is er wel' en weer weg. Dat was bij ons wel de oplossing voor de slaapproblemen. Het was wel rot, maar soms werken de lieve methodes gewoon niet. Zodra dochter beter sliep, dat was na 3 dagen, was ze echt een veel vrolijkere baby en wij waren ook een stuk vrolijker 😂 Geen hechtingsproblemen of wat dan ook. Dat soort dingen gebeuren echt niet. Tenzij je je kind natuurlijk uren alleen laat huilen, maar dat doe je niet.

Ik heb hier ook wel eens aan gedacht… Misschien dat ik eens een kleiner bedje moet proberen. De reden dat wij een vloerbed hebben is omdat hij juist elke keer tegen de rand aan kwam, en dan daardoor wakker werd… Maar dat is al zo lang geleden😅 Ga het eens proberen dankjewel!

Ik heb een slaapcoach genomen om ons hier doorheen te loodsen. Klinkt stom maar zo konden we samen als ouders ook consistent handelen en echt de reset knop induwen. En zij kon ons ook coachen om door te zetten en onze verkeerde gedachtes (zou ze toch niet nog een flesje nodig hebben, is ze te warm/koud/verkouden?) corrigeren. Die hadden ons allemaal anders in de weg gezeten. Wij appten met haar 2 weken en stuurden een heel log waardoor het schema dan weer werd bijgeschaafd. Kost natuurlijk wel wat maar wij zijn super blij met hoe de slaap er nu uit ziet! Je kunt ook chat gpt vragen om jouw slaapcoach te zijn. Die heb ik nu ingezet voor m’n peuter. Maar kan me voorstellen dat voor de eerste (en zeker als je huilen moeilijk vindt) een menselijke coach fijn is

Ah sorry en de eerste 3 dagen mocht ik ook aaien door de ledikant spijlen heen. Dat was bij dag 2 al niet echt nodig meer. Dus ja je mag zeker troosten!

Ik zou het niet doen als het niet goed voelt. Hoe gaat het in de nacht? Slapen jullie samen? Of slaapt hij alleen? En wat gebeurt er dan dat het zo’n drama is ‘s nachts? Hier een dochter die ook alert, druk en snel qua ontwikkeling is. Zijn wil op mijn arm in slaap vallen (die gebruikt ze als kussen). ‘s nachts slapen we samen en wordt ze meermaals wakker. Dan wil ze op m’n arm liggen en slaapt ze binnen 3 seconde verder. Op deze manier ben ik niet over vermoeid en zij hoeft niet te huilen, máár we slapen dus wel samen, zodat we beide weer snel slapen als ze wakker wordt.

Even ter aanvulling op mijn bericht: Handje vasthouden klinkt voor mij als een kindje wat júist op zoek is naar de verbinding met de ouder. Slaaptraining creëert (vaak) juist afstand en bevordert zelfstandigheid, maar dat is niet perse dus de behoefte van het kind. Ik zou eerder zoeken naar hoe je het draaglijker voor jezelf kan maken of liefdevolle dingen toepassen, in plaats van een slaaptraining toepassen (en dan bedoel ik slaaptraining als gecontroleerd laten huilen of steeds meer afstand nemen etc.). Je zou eens op de insta va liefdevaneenmoeder kunnen kijken of bureauvanslaap. Het boek zachte nachten is ook een aanrader!

Heel onesthetische oplossing is een campingbedje, dat heeft zachte randen.

Als het niet goed voelt dan zou ik het zeker niet doen. Weet dat het volkomen normaal is dat een kindje van die leeftijd nog niet doorslaapt. En juist ook door de vele ontwikkelingen; je kindje heeft je heel hard nodig om alles van de dag te verwerken, dit is juist geen goeie fase om te slaaptrainen (ik denk dat dat nooit echt goed is, maar dat terzijde). Neemt niet weg dat het loeizwaar kan zijn. Ik slaap sinds de geboorte samen met mijn dochter (nu ruim 10 maanden). Ze wordt nog steeds meermaals per nacht wakker en komt alleen in slaap aan de borst. Ik weet dus hoe zwaar het is, die gebroken nachten. Maar het veilig samen slapen is echt een lifesaver. Moet er niet aan denken om meermaals per nacht m’n bed uit te moeten. En ik bedenk me maar; er komt een tijd dat we allebei in ons eigen bed slapen, en wat is dan die aantal maanden/jaar samen in bed (wat ik overigens ook juist heel fijn vind). Veilig samen slapen is dus ook iets wat je zou kunnen overwegen! Heel veel succes en sterkte🍀

Precies dit. En je kindje huilt dan wel, maar heeft niks, je komt elke keer terug en huilen kan een manier zijn om te ontprikkelen. Ik raad slaaptraining zeker aan..

Ps; het boek ‘Zachte nachten’ is een goeie over baby’s/kindjes en slaap. Het laat je beter begrijpen hoe een kind slaapt en biedt eventuele kindvriendelijke manieren om beide fijnere nachten te hebben. Zeker een aanrader!

We sliepen eerst samen, tot 5 maanden ongeveer. Daarna op zijn eigen kamer, ik zou heel graag weer willen co sleepen maar als ik hem in ons bed leg gaat hij absoluut niet slapen😅 Hij vind dat veelste gezellig..

Ja dit zou ik zo graag willen!! Maar bij ons in bed is hij veelste vrolijk.. Ik kan het eens wat langer proberen, hij moet er misschien aan wennen! Slapen jullie (de andere moeders die hebben gereageerd over co sleepen) partners dan ook bij jullie in bed of jullie alleen met je kindje?