Zelfde bed slapen

Lou-ann21
één maand geleden
Volgen
Hi mommy’s, Ik ben alleenstaand en heb een zoontje van 1 maand oud. Hij heeft nu zijn eigen wiegje maar ik wil graag met hem samen slapen wanneer ik mijn nieuwe bed heb en hij zijn wiegje uit is gegroeid. Zijn er moeders die dit doen? Wat zijn de voor en nadelen? Hoe slaap je veilig samen? Ik ben benieuwd naar jullie verhalen!
  • Rapporteren
Reageer
Typ hier je reactie
57 reacties
Boubou
één maand geleden
Ja, mijn zoontje is nu 18 maanden en wij doen het ook vanaf het begin. Ik vind het heel fijn om hem zo dichtbij te hebben, als hij niet bij mij ligt raak ik veel moeilijker ontspannen. Ik geef nog veel nachtvoedingen en heb het idee dat dat hem helpt bij het groeien. En er zelf niet uit hoeven is een wereld van verschil. Ik val binnen 2 minuten weer in slaap. Het nadeel vind ik dat je niet het dekbed op kunt trekken. Ik slaap nu dus al 1,5 jaar met het dekbed tot mijn heupen. Ik heb geïnvesteerd in lelijke harige fleecevesten tegen de kou.
  • Rapporteren
Lou-ann21
één maand geleden
Reactie op NKZ
Hier slapen we sinds dag 2 samen in 1 bed (de kraamverzorgster kwam ermee, ik wist niet eens dat samen slapen een optie was), ze is nu bijna anderhalf jaar oud. "5 keer veilig samen slapen volgens McKenna - Kiind" https://kiind.nl/5-keer-veilig-samen-slapen-volgens-mckenna/ "Waarom samen slapen met je baby juist veilig is - Kiind" https://kiind.nl/samen-slapen-is-veilig/ De eerste maanden/het eerste jaar sliep ik zonder hoofdkussen, dat was niet altijd even prettig. Ik heb een stuk of 7 fleecedekentjes in bed liggen, want ze pikt dekentjes vaak in waardoor ik anders in de kou kom te liggen. Nu kan ik steeds een nieuwe over me heen trekken. Nadat ze ging rollen is het bed in een hoek gezet zodat 2 kanten tegen de muur stonden. De twee andere kanten zijn voorzien van een bedhekje. Vorige week voor het eerst meegemaakt: ik was verkouden en moest een paar keer 's nachts hoesten, waar ze dan wakker van werd. Ze sliep daarna gelijk weer, maar ik vond het toch zielig. Verder alleen maar voordelen. Als je elkaar overdag niet zoveel hebt gezien, haal je die tijd samen 's nachts in. Gelijk weten hoe het met haar gaat (temperatuur, ademhaling, honger). Met nachtmerries of andere ongemakken 's nachts ben ik er gelijk bij. Ze gaat heel graag naar bed. Voor elke leeftijdsfase zijn het weer andere voordelen. Alle ze klein zijn hoef je het bed niet uit (of overeind te komen) als er iets is. Nu ze groter is heeft ze alle ruimte waardoor ze beter slaapt.
Vond je het niet eng? Ik weet niet of ik het wel durf🙈
  • Rapporteren
Anoniem Nr Zoveel
één maand geleden
Reactie op Lou-ann21
Vond je het niet eng? Ik weet niet of ik het wel durf🙈
Maar waar precies ben je bang voor?
  • Rapporteren
NKZ
één maand geleden
Omdat ik het vanaf het begin doe (toen ik niet helder nadacht van de vermoeidheid) heb ik het nooit eng gevonden, omdat ik er niet bij stil had gestaan dat het eng kon zijn. Mijn kindje sliep in ieder geval, dat vond ik het fijnst. Als je op je zij ligt (in die maternale houding) kun je nooit op je kind gaan liggen. Je valt ook nooit zó diep in slaap dat je 8 uur lang knock out bent. Je weet constant waar je kindje ligt en hebt die onverklaarbare verbinding met je kindje. In het begin deed ik echt geen dekentjes hoger dan mijn heup, lagen we ook niet onder hetzelfde dekentje en had ik geen kussen zodat ze goed vrij kon ademen. Ik vond het juist eng m'n kindje niet direct naast me te hebben, want wat als ze moest overgeven en ze lag op haar rug o.i.d. wat dan? Maar naast me wist ik precies hoe het met haar ging en kon ik direct handelen als het nodig was. Het enige wat ik eng vond was toen ze van rug naar buik kon draaien en nog niet terug. Ik draaide haar steeds terug. Maar ze wilde graag op haar buik slapen, dus ben ik bijna een hele nacht wakker geweest om het in de gaten te houden en toen zag ik dat ze makkelijk op haar buik kon slapen, want dat deed ze heel veilig met haar neusje altijd vrij, dus daarna had ik het vertrouwen om ook zelf weer te slapen. In het begin lag ze altijd aan exact dezelfde kant van mij, dus ik was haar nooit kwijt ofzo met mijn slaaphoofd. Ik heb eens midden in de nacht een tekeningetje gemaakt, omdat ze o-ver-al lag. Normaal liggen we met ons hoofd bovenin bed, maar nu lag ze als een zeester in het midden van het bed en ik moest daar maar overdwars onder liggen want ik paste er niet naast. Ze was toen 9 maanden. (Mijn nachtelijke tekening onderin.) Maar eng is het echt niet. Het is juist superfijn dat ze een soort zelfbediening hebben en kunnen drinken wanneer ze willen. Nu met 1,5 krijgt ze hier ook nog aardig wat nachtvoedingen, de ene keer meer dan de andere keer, maar het is met je hormonen zo geregeld dat je daarna gelijk weer naar je diepe slaap gaat in plaats van dat je helemaal wakker best. Alle zoogdieren op aarde slapen samen, ook het merendeel van de mensen (behalve in de Westerse wereld). Het is dus eigenlijk juist de norm moet je maar denken, je bent ervoor gemaakt 😊
  • Rapporteren
Lou-ann21
één maand geleden
Maar waar precies ben je bang voor?
Dat hij stikt, dat ik op hem rol, of mn matras wel hard genoeg is😳
  • Rapporteren
Lou-ann21
één maand geleden
Reactie op NKZ
Omdat ik het vanaf het begin doe (toen ik niet helder nadacht van de vermoeidheid) heb ik het nooit eng gevonden, omdat ik er niet bij stil had gestaan dat het eng kon zijn. Mijn kindje sliep in ieder geval, dat vond ik het fijnst. Als je op je zij ligt (in die maternale houding) kun je nooit op je kind gaan liggen. Je valt ook nooit zó diep in slaap dat je 8 uur lang knock out bent. Je weet constant waar je kindje ligt en hebt die onverklaarbare verbinding met je kindje. In het begin deed ik echt geen dekentjes hoger dan mijn heup, lagen we ook niet onder hetzelfde dekentje en had ik geen kussen zodat ze goed vrij kon ademen. Ik vond het juist eng m'n kindje niet direct naast me te hebben, want wat als ze moest overgeven en ze lag op haar rug o.i.d. wat dan? Maar naast me wist ik precies hoe het met haar ging en kon ik direct handelen als het nodig was. Het enige wat ik eng vond was toen ze van rug naar buik kon draaien en nog niet terug. Ik draaide haar steeds terug. Maar ze wilde graag op haar buik slapen, dus ben ik bijna een hele nacht wakker geweest om het in de gaten te houden en toen zag ik dat ze makkelijk op haar buik kon slapen, want dat deed ze heel veilig met haar neusje altijd vrij, dus daarna had ik het vertrouwen om ook zelf weer te slapen. In het begin lag ze altijd aan exact dezelfde kant van mij, dus ik was haar nooit kwijt ofzo met mijn slaaphoofd. Ik heb eens midden in de nacht een tekeningetje gemaakt, omdat ze o-ver-al lag. Normaal liggen we met ons hoofd bovenin bed, maar nu lag ze als een zeester in het midden van het bed en ik moest daar maar overdwars onder liggen want ik paste er niet naast. Ze was toen 9 maanden. (Mijn nachtelijke tekening onderin.) Maar eng is het echt niet. Het is juist superfijn dat ze een soort zelfbediening hebben en kunnen drinken wanneer ze willen. Nu met 1,5 krijgt ze hier ook nog aardig wat nachtvoedingen, de ene keer meer dan de andere keer, maar het is met je hormonen zo geregeld dat je daarna gelijk weer naar je diepe slaap gaat in plaats van dat je helemaal wakker best. Alle zoogdieren op aarde slapen samen, ook het merendeel van de mensen (behalve in de Westerse wereld). Het is dus eigenlijk juist de norm moet je maar denken, je bent ervoor gemaakt 😊
Ik heb al 2 nachten dat ik per ongeluk samen in slaap val, omdat hij niet lekker slaapt in zn bedje.. normaal bakerde ik hem in maar heb gelezen dat dat juist niet goed is.. hij slaapt echter nu wel een stuk onrustiger en niet meer goed in zn eigen wiegje dus.. ookal staat die naast mijn bed. Maar dat “per ongeluk” samen in slaap vallen ging ook best goed, angst zit er gewoon in en waarom weet ik niet
  • Rapporteren
Lou-ann21
één maand geleden
Reactie op NKZ
Omdat ik het vanaf het begin doe (toen ik niet helder nadacht van de vermoeidheid) heb ik het nooit eng gevonden, omdat ik er niet bij stil had gestaan dat het eng kon zijn. Mijn kindje sliep in ieder geval, dat vond ik het fijnst. Als je op je zij ligt (in die maternale houding) kun je nooit op je kind gaan liggen. Je valt ook nooit zó diep in slaap dat je 8 uur lang knock out bent. Je weet constant waar je kindje ligt en hebt die onverklaarbare verbinding met je kindje. In het begin deed ik echt geen dekentjes hoger dan mijn heup, lagen we ook niet onder hetzelfde dekentje en had ik geen kussen zodat ze goed vrij kon ademen. Ik vond het juist eng m'n kindje niet direct naast me te hebben, want wat als ze moest overgeven en ze lag op haar rug o.i.d. wat dan? Maar naast me wist ik precies hoe het met haar ging en kon ik direct handelen als het nodig was. Het enige wat ik eng vond was toen ze van rug naar buik kon draaien en nog niet terug. Ik draaide haar steeds terug. Maar ze wilde graag op haar buik slapen, dus ben ik bijna een hele nacht wakker geweest om het in de gaten te houden en toen zag ik dat ze makkelijk op haar buik kon slapen, want dat deed ze heel veilig met haar neusje altijd vrij, dus daarna had ik het vertrouwen om ook zelf weer te slapen. In het begin lag ze altijd aan exact dezelfde kant van mij, dus ik was haar nooit kwijt ofzo met mijn slaaphoofd. Ik heb eens midden in de nacht een tekeningetje gemaakt, omdat ze o-ver-al lag. Normaal liggen we met ons hoofd bovenin bed, maar nu lag ze als een zeester in het midden van het bed en ik moest daar maar overdwars onder liggen want ik paste er niet naast. Ze was toen 9 maanden. (Mijn nachtelijke tekening onderin.) Maar eng is het echt niet. Het is juist superfijn dat ze een soort zelfbediening hebben en kunnen drinken wanneer ze willen. Nu met 1,5 krijgt ze hier ook nog aardig wat nachtvoedingen, de ene keer meer dan de andere keer, maar het is met je hormonen zo geregeld dat je daarna gelijk weer naar je diepe slaap gaat in plaats van dat je helemaal wakker best. Alle zoogdieren op aarde slapen samen, ook het merendeel van de mensen (behalve in de Westerse wereld). Het is dus eigenlijk juist de norm moet je maar denken, je bent ervoor gemaakt 😊
Leuke tekening trouwens😂
  • Rapporteren
Anoniem Nr Zoveel
één maand geleden
Reactie op Lou-ann21
Dat hij stikt, dat ik op hem rol, of mn matras wel hard genoeg is😳
Als je bv geeft en in de juiste houding ligt rol je hoe dan ook niet op je kindje. Als je de regels volgt ( geen kussen, dekbed en losse dingen in bed) kan je kindje nergens in stikken. En als je geen heel zacht matras hebt waar je echt in weg zakt is dat ook gewoon prima!
  • Rapporteren
NKZ
één maand geleden
Reactie op Lou-ann21
Ik heb al 2 nachten dat ik per ongeluk samen in slaap val, omdat hij niet lekker slaapt in zn bedje.. normaal bakerde ik hem in maar heb gelezen dat dat juist niet goed is.. hij slaapt echter nu wel een stuk onrustiger en niet meer goed in zn eigen wiegje dus.. ookal staat die naast mijn bed. Maar dat “per ongeluk” samen in slaap vallen ging ook best goed, angst zit er gewoon in en waarom weet ik niet
Het is natuurlijk ook iets nieuws, dat is altijd even wennen! En hoe vaker je het doet, hoe meer vertrouwen je erin krijgt. Dat 'per ongeluk' samen slapen ging ook al goed, dus dat kan alleen maar beter gaan. Ik weet wel dat ik altijd reacties krijg als: 'Durf jij dat!? IK zou zoiets nooit doen! Lijkt me héél eng!' Dat is natuurlijk ook niet echt geruststellend, alsof ík m'n kind expres aan gevaar blootstel door samen te slapen. Ik was juist héél bang voor wiegendood en samen slapen vermindert die kans juist (had ik gelezen). Baby'tjes stoppen blijkbaar soms zomaar ineens met ademen en als ze dan naast een groot lichaam liggen die ze horen ademen, dan is dat juist de stimulans die ze nodig hebben om zelf ook weer verder te ademen. Dus dat was mijn diepste angst. En iedereen heeft angsten en de één heeft het voor samen slapen en de ander heeft het juist voor apart slapen. De grootste angst is uiteindelijk hetzelfde: dat er iets met je kindje gebeurt. Maar die angst wordt vanzelf steeds minder, want je leert je kindje steeds meer kennen en vertrouwen, dus die onverklaarbare angstgevoelens die je hebt worden vanzelf minder en minder en minder. Ik had 'm al gedeeld, maar ik doe het nog eens, want dit stukje heeft mij echt heel erg geholpen (als iemand mij weer eens voor gek verklaarde dat ik het waagde om met mijn kind samen in één bed te slapen): https://kiind.nl/samen-slapen-is-veilig/
  • Rapporteren
Lou-ann21
één maand geleden
Reactie op NKZ
Het is natuurlijk ook iets nieuws, dat is altijd even wennen! En hoe vaker je het doet, hoe meer vertrouwen je erin krijgt. Dat 'per ongeluk' samen slapen ging ook al goed, dus dat kan alleen maar beter gaan. Ik weet wel dat ik altijd reacties krijg als: 'Durf jij dat!? IK zou zoiets nooit doen! Lijkt me héél eng!' Dat is natuurlijk ook niet echt geruststellend, alsof ík m'n kind expres aan gevaar blootstel door samen te slapen. Ik was juist héél bang voor wiegendood en samen slapen vermindert die kans juist (had ik gelezen). Baby'tjes stoppen blijkbaar soms zomaar ineens met ademen en als ze dan naast een groot lichaam liggen die ze horen ademen, dan is dat juist de stimulans die ze nodig hebben om zelf ook weer verder te ademen. Dus dat was mijn diepste angst. En iedereen heeft angsten en de één heeft het voor samen slapen en de ander heeft het juist voor apart slapen. De grootste angst is uiteindelijk hetzelfde: dat er iets met je kindje gebeurt. Maar die angst wordt vanzelf steeds minder, want je leert je kindje steeds meer kennen en vertrouwen, dus die onverklaarbare angstgevoelens die je hebt worden vanzelf minder en minder en minder. Ik had 'm al gedeeld, maar ik doe het nog eens, want dit stukje heeft mij echt heel erg geholpen (als iemand mij weer eens voor gek verklaarde dat ik het waagde om met mijn kind samen in één bed te slapen): https://kiind.nl/samen-slapen-is-veilig/
Dankjewel voor je reactie, geeft mij echt wat meer vertrouwen! Ik ga nogmaals mezelf er helemaal in verdiepen zodat er echt niks mis kan gaan. Super bedankt❤️
  • Rapporteren
Lou-ann21
één maand geleden
Als je bv geeft en in de juiste houding ligt rol je hoe dan ook niet op je kindje. Als je de regels volgt ( geen kussen, dekbed en losse dingen in bed) kan je kindje nergens in stikken. En als je geen heel zacht matras hebt waar je echt in weg zakt is dat ook gewoon prima!
Jaa ik geef bv, matras is best een beetje zacht ik heb een topper over mijn 2 1 persoons matrassen. Ik ga even kijken of we er in wegzakken maar hoop t niet dan
  • Rapporteren
Anoniem Nr Zoveel
één maand geleden
Reactie op Lou-ann21
Jaa ik geef bv, matras is best een beetje zacht ik heb een topper over mijn 2 1 persoons matrassen. Ik ga even kijken of we er in wegzakken maar hoop t niet dan
Beetje zakken geeft niet hoor, je hoeft niet op een plank te slapen. Mijn eigen matras is ietsje zachter dan die van het ledikant. En in maternale houding kan er écht niet zomaar wat gebeuren
  • Rapporteren
DeniseD
één maand geleden
Reactie op Ama Ryllis
Ik snap nooit zo goed waarom een nestje afgeraden wordt. Ik zou denken dat dat randje een bescherming geeft tegen er per ongeluk bovenop rollen.
Google maar, dan lees je alle gevaren. Op Consumentenbond staat dit ook helder uitgelegd. Hier ook nooit een nestje gehad.
  • Rapporteren
Tamara93
één maand geleden
Ik had een extra ledikant naast mijn bed staan, heeft tot ruim 10 maanden bij me geslapen, ook alleenstaand. Hij slaapt nu op zijn eigen kamer, af en toe als hij het nodig heeft wel gewoon bij mij in bed, heb dan een soort hekje aan zijn kant van het bed, hij in zn slaapzak en ik gewoon lekker mijn eigen deken. Ik slaap er niet perse beter van 32 weken zwanger nu , hij op dat moment wel.
  • Rapporteren
Bowden
één maand geleden
Reactie op NKZ
Het is natuurlijk ook iets nieuws, dat is altijd even wennen! En hoe vaker je het doet, hoe meer vertrouwen je erin krijgt. Dat 'per ongeluk' samen slapen ging ook al goed, dus dat kan alleen maar beter gaan. Ik weet wel dat ik altijd reacties krijg als: 'Durf jij dat!? IK zou zoiets nooit doen! Lijkt me héél eng!' Dat is natuurlijk ook niet echt geruststellend, alsof ík m'n kind expres aan gevaar blootstel door samen te slapen. Ik was juist héél bang voor wiegendood en samen slapen vermindert die kans juist (had ik gelezen). Baby'tjes stoppen blijkbaar soms zomaar ineens met ademen en als ze dan naast een groot lichaam liggen die ze horen ademen, dan is dat juist de stimulans die ze nodig hebben om zelf ook weer verder te ademen. Dus dat was mijn diepste angst. En iedereen heeft angsten en de één heeft het voor samen slapen en de ander heeft het juist voor apart slapen. De grootste angst is uiteindelijk hetzelfde: dat er iets met je kindje gebeurt. Maar die angst wordt vanzelf steeds minder, want je leert je kindje steeds meer kennen en vertrouwen, dus die onverklaarbare angstgevoelens die je hebt worden vanzelf minder en minder en minder. Ik had 'm al gedeeld, maar ik doe het nog eens, want dit stukje heeft mij echt heel erg geholpen (als iemand mij weer eens voor gek verklaarde dat ik het waagde om met mijn kind samen in één bed te slapen): https://kiind.nl/samen-slapen-is-veilig/
Wat een nare reacties heb je gekregen. Ik sta er juist van te kijken hoeveel mensen mij hebben verteld dat hun kleintjes maanden of soms jaren tussen hen in lag. Zelfs de kinderarts vertelde dat zijn 4 jarige dochter nog met regelmaat bij hen ligt. Ik was wel bang voor de reacties eerst want het wordt ons zo geleerd dat ze alleen op hun eigen kamertjes moeten slapen dat je soms de natuur vergeet. Ik ga wel tegelijkertijd met hem naar bed dus hij ligt niet alleen in bed. Nu wil ik binnenkort s avonds uit eten... hoe doen jullie dat met oppas?
  • Rapporteren
Anoniem Nr Zoveel
één maand geleden
Reactie op Bowden
Wat een nare reacties heb je gekregen. Ik sta er juist van te kijken hoeveel mensen mij hebben verteld dat hun kleintjes maanden of soms jaren tussen hen in lag. Zelfs de kinderarts vertelde dat zijn 4 jarige dochter nog met regelmaat bij hen ligt. Ik was wel bang voor de reacties eerst want het wordt ons zo geleerd dat ze alleen op hun eigen kamertjes moeten slapen dat je soms de natuur vergeet. Ik ga wel tegelijkertijd met hem naar bed dus hij ligt niet alleen in bed. Nu wil ik binnenkort s avonds uit eten... hoe doen jullie dat met oppas?
Bijna alle mensen van het cb waar ik het uiteindelijk durfde te zeggen gaven toe het zelf ook te hebben gedaan. Vond ik echt heel bijzonder en fijn. Mbt oppas en uiteten gaan etc... onze zoon slaapt sinds mnd of 15 wel in ledikant ( ineens viel hij daar zo in slaap) toen pas deed ik dat weer 😅
  • Rapporteren
Chayenne12122000
één maand geleden
Ik sliep tot 3 maanden samen vanaf nacht 1. Ik gaf borstvoeding en hij sliep 10x beter op mij. Hij lag naast mij (aan de buitenkant van het bed dus) maar wel de cosleeper dicht tegen het bed aan zodat hij xeker niet kon vallen. Mijn vriend slaapt erg wild vandaar de keus dat hij aan die kant sliep maar meestal sliep hij gwn echt op mn borst.
  • Rapporteren
NKZ
één maand geleden
Reactie op Bowden
Wat een nare reacties heb je gekregen. Ik sta er juist van te kijken hoeveel mensen mij hebben verteld dat hun kleintjes maanden of soms jaren tussen hen in lag. Zelfs de kinderarts vertelde dat zijn 4 jarige dochter nog met regelmaat bij hen ligt. Ik was wel bang voor de reacties eerst want het wordt ons zo geleerd dat ze alleen op hun eigen kamertjes moeten slapen dat je soms de natuur vergeet. Ik ga wel tegelijkertijd met hem naar bed dus hij ligt niet alleen in bed. Nu wil ik binnenkort s avonds uit eten... hoe doen jullie dat met oppas?
Hier ga ik ook altijd tegelijkertijd naar bed met haar dus ze ligt inderdaad nooit alleen in bed, maar hier gaat ze naar bed ergens tussen 20 uur of 23.30 uur (en dat is eigenlijk al gaande sinds ze een mini is), het maakt haar niets uit (moeten we vroeg op, dan gaan we vroeg naar bed, kunnen we uitslapen, dan gaan we laat naar bed). Dus stel ik zou 's avonds weg willen, dan zou er iemand bij ons thuis komen zitten of ze zou bij opa en oma zijn, ze blijft toch vrolijk doorspelen tot ze naar bed gaat. Toen ze jonger was viel ze nog wel eens op de bank in slaap als ze al moe was en dan kon ik haar mee naar bed tillen en dan bleef ze gewoon slapen. Maar ik moet eerlijk bekennen dat ik nog nooit 's avonds gescheiden van haar ben geweest, dus hoe ik het precies zou doen zou ik niet weten, maar waarschijnlijk gewoon wakker houden. Maar we hebben een kindje met nul ritme die niet zoveel slaap nodig heeft, dus dat is denk ik niet voor iedereen de beste manier denk ik 🙈 Mooi om te horen dat jij juist veel reacties in je omgeving krijgt dat mensen aangeven met hun kindjes samen te slapen, ook de kinderarts. Als ik zulke dingen lees voel ik me altijd wat minder alleen daarin :)
  • Rapporteren
Lou-ann21
één maand geleden
Hoe doen jullie het als ze in de middag slapen? Ik heb gelezen dat je ze niet alleen op bed mag laten liggen..
  • Rapporteren
Anoniem Nr Zoveel
één maand geleden
Reactie op Lou-ann21
Hoe doen jullie het als ze in de middag slapen? Ik heb gelezen dat je ze niet alleen op bed mag laten liggen..
Zolang hij niet rolde lag hij in cosleeper, of in draagzak. Toen hij wel kon rollen vooral nog in de draagzak, of ik ging ook naar bed als mijn man thuis was om voor de oudste te zorgen. Of ik voedde in slaap en legde hem dan in ledikant ( maat schrok dan ook wel eens wakker)
  • Rapporteren