Zorgen.. vroege signalen autisme?

Ik lees eigenlijk niks raars voor iemand die nog 1 moet worden/1 is. Ze zijn volop in ontwikkeling, dingen duren gewoon even en niks gaat volgens het boekje ♥️

Het zou kunnen. Ik zou het nog even blijven aankijken en als je je over een half jaar nog zorgen maakt, verder laten onderzoeken :) hij is nog hartstikke jong!

Ik denk dat dit een zorg is die veel ouders in meer of mindere mate hebben. Zoals je al zegt kan je dit nu nog niet vaststellen, en ik vind het ook nog als heel normaal gedrag klinken. Mijn zoon had ook een paar van deze "kenmerken", maar is inmiddels bijna drie en heeft duidelijk geen autisme. Als je je zorgen maakt kan je dit natuurlijk altijd met het consultatiebureau bespreken. Maar wat je zelf al zegt, het klinkt alsof je je best wat minder zorgen mag maken :)

Heel geel van je puntjes horen echt gewoon bij de leeftijd (en zijn wat hoge verwachtingen voor een bijna 1 jarige. Mijne zwaait ook nog niet en knikt al helemaal geen ja of nee en dierengeluiden zijn er ook niet. Een 1 jarige kan zich ook maar kort op 1 iets concentreren en weinig gaan je al aankijken bij hun naam roepen) Hoemeer je nu ook autisme in je hoofd hebt, hoe meer je het in hem zal zoeken. Probeer het los te laten en geniet van je kindje. Als er wel autisme blijkt te zijn wordt dit vanzelf duidelijk als hij ouder is.

Klinkt alsof je een heel normaal zoontje hebt. Mijn oudste wapperde rond die leeftijd heel vaak met haar handen, toen zei een tante: teken van autisme! Maar echt ga weg hoor. Kind is hartstikke normaal 🤭 Je mag je echt minder zorgen maken of bespreek het inderdaad bij consultatiebureau

Mijn dochter, nu anderhalf wapperde op die leeftijd ook vaak met haar handen. Ik snap je volledig, want ik stond ook even op scherp en zelfs de opvang had het benoemd. Nu doet ze het niet meer. Reageren deed ze ook niet altijd, maar als er iets kraakte een zakje chips etc. Nou dan keek ze direct 😅. Dus toen dacht ik oké, dit is Oost Indisch doof. Lopen doet ze nog steeds niet. Wel langs de kasten/bank en ze heeft een paar weken gehad dat ze 3 stapjes los heeft gezet. Maar nu laat ze zich altijd direct door haar knietjes zakken. Al met al allemaal dingen waar je iets aan kan toewijzen, maar ik heb in mijn achterhoofd ook, ieder kind volgt zijn of haar eigen lijn. Zeker als ze zo jong zijn. Nu begint ze pas met woordjes nadoen zoals mama of toetoet. Maar liedjes op haar manier mee zingen doet ze al een poos. Goed dat je scherp bent, maar geef je kindje ook gewoon even tijd en hou het vooral niet voor jezelf. Dan maak je zorgen alleen maar groter.

Hier iemand met kennis rondom gedragsstoornissen. Ik snap je zorgen rondom de gedragingen die je zoontje laat zien, grotendeels komt het inderdaad overeen met kenmerken van autisme. Alleen kan het ook 'normaal' gedrag zijn, wat hoort bij de ontwikkeling. Daarin hoort ook een terugval zoals zijn spraak. Kijk het vooral aan, meestal verdwijnen bepaalde gedragingen weer. Mocht je over een half jaar/jaar nog zien dat hij op zijn tenen loopt, de spraak slecht op gang komt (of juist in fasen van wel praten en dan ineens niet meer), geen oogcontact, niet reageren op zijn naam, zou ik langs de huisarts gaan en je zorgen daar bespreken. En als het je een gerust gevoel geeft, kun je dat natuurlijk nu ook al doen. Weet dat je het goed doet als moeder. Ik snap de zorgen, maar probeer ze ook te negeren en te genieten van het mooie zoontje dat je hebt. En mocht blijken dat hij wel autisme heeft, het zorgsysteem is erg goed ingericht om ouders en kinderen hierin te begeleiden. Mocht je het fijn vinden, mag je altijd een privebericht sturen. Ik denk graag mee :)

Mijn nichtje (dochter van broer) is non verbaal autistisch in combinatie met een beperking. Mijn moeder heeft ook autisme+adhd. Wapperen met de handen en lopen op haar tenen is idd iets wat ze dagelijks doet. Ook was er zeker 5 jaar geen contact mee te maken. Ze zal zo door je heen lopen als t kon. Haar diagnose is vastgesteld toen ze 2 was. Ze spreekt nu een paar woorden, maar niet zoals iemand zonder problemen zou doen. De dingen die jij benoemd kunnen dus wel degelijk dingen van autisme zijn alleen kun je er nu nog niks mee. Heb jij zelf autisme? Of iemand in je familie? Dit speelt ook (grote) een rol. Autisme is voor 60-90 procent genetisch bepaald. Autisme is een spectrum en uit zich daarom bij iedereen anders. Mijn moeder was advocaat ondanks haar autisme. Het betekend dus niet einde wereld maar het is ook zeker niet niks natuurlijk. Spreek je zorgen vooral uit (ggd bijvoorbeeld) wie weet is er niks aan de hand, en ben je opgelucht, wie weet van wel en ben je er straks extra vroeg bij. Ik wens je heel veel succes en ik zou zeggen volg je hart en gevoel. Het is zonde om in je eentje met deze zorgen te lopen. 💐

Jouw zoon kan nog meer dan mijn zoon van 15 maanden 🤣 ik lees niks geks. Het knarsen doen ze als er tandjes/kiezen doorkomen. Grommen gebeurd hier ook.

Fladderen met de handen is tot 2 jaar een normaal iets. Op tenen lopen hoeft ook nog niets te zeggen. Dat deden ze bij mij ook en voor zover ik weet is er geen autisme. Hij is nog erg jong en moet zichzelf nog helemaal ontdekken. Het zou kunnen maar het zou net zo goed niet zo kunnen zijn.

Je hebt een normaal ontwikkeld kindje autisme/adhd zijn nog meer kenmerken als alleen dit.....al moet ik zeggen als kinderen iets hebben tenen lopen niet praten denken ze gelijk aan autisme of adhd kinderen ontwikkelen zich ook gewoon en op eigen manier niet alles is autisme of adhd

Ik lees ook precies niets abnormaals. De dingen die je beschrijft zijn misschien tekenen van autisme als het kind 5 is ofzo, maar net zoals geen oogcontact geen teken van autisme is als een baby net geboren is, zijn de gedragingen die je beschrijft ook normaal voor de leeftijd van jouw kindje. Ik zou het wel bespreken met je vriend en ook even kijken voor jezelf hoe je ermee om kunt gaan dat je er veel op focust. Het lijkt me zonde dat als je kind wappert/knikt oid dat je dan voor je gevoel iets negatiefs ziet terwijl dat is gewoon je kindje die lekker zichzelf is :)

Ik heb een zoon van 10 jaar oud die met 5 de diagnose autisme kreeg. We dachten zelf aan ADHD en de diagnose autisme kwam voor ons uit de lucht vallen. Met 7 kreeg hij de diagnose ADHD. Wat ik nu zou doen als ik een vermoeden heb dat het kindje waar ik nu zwanger van ben ook autisme zou hebben, is direct de structuur opzetten die kinderen met autisme zo nodig hebben. Dus vaste dagindeling, rust, reinheid, regelmaat oftewel rust, regelmaat, prikkelreductie zoals ze het nu noemen. Dagelijks tijd inbouwen om te ontprikkelen en beginnen met gebarentaal met Lotte en Max voor de communicatie. Dit zijn namelijk allemaal acties waar ook neurotypische kinderen baad bij hebben, dus ook al blijkt uiteindelijk dat er geen sprake is van autisme dan is er niks aan de hand. Misschien kan je er iets mee!

En weer waar ik over praat 7 a 8 jaar in die mallemolen gezeten voor de diagnose

Hebben jullie in de familie een lijn van autisme en/of adhd?

Ik heb zelf ASS, en laat me je allereerst geruststellen dat zelfs als zoiets zou spelen, dat niet meteen 'game over' is voor je kind. Tuurlijk, er zijn heftige gevallen, maar het gros van de mensen met ASS kan met een paar simpele aanpassingen/handvatten prima functioneren in de maatschappij. Dat gezegd hebbende, ASS is een ontwikkelingsstoornis. Dat wil zeggen dat heel normaal gedrag van bijvoorbeeld een peuter, wat normaal gesproken weer wegtrekt (zoals fladderen bijvoorbeeld), blijft hangen bij het ouder worden. Daarom is er ook nauwelijks vroeg te diagnosticeren, want pas als de gedragingen aanhouden wordt het uitzonderlijk. En dat aanhouden heb ik het niet over een paar maanden langer dan een leeftijdgenootje, maar echt jaren. Ik fladder ook bij enthousiasme, en ben 37. Dat is niet meer binnen de norm. Maar ook niet schadelijk of hinderlijk, dus eigenlijk ook niet erg. Voor nu dus lekker genieten van je zoontje, en pas als jullie tegen problemen aan lopen is er reden tot zorgen.

Bedankt voor de reacties! Het kan inderdaad nog alle kanten op gaan en het lijkt er op dat het gewoon onderdeel is van de ontwikkeling. Ik blijf in ieder geval op mijn hoede.

Mijn neef heeft een ASS (het oude Asperger) maar verder niemand. Al moet ik zeggen dat mijn vriend ook wel wat ‘trekjes’ vertoond. Hij heeft geen diagnose maar het zou mij niets verbazen als dit zo zou zijn.

Ik zou als ik jou was niet op je hoede blijven, denk dat het dan te groot wordt. Als ouder is het echt niet nodig om dit constant te monitoren. Pas als je kindje tegen problemen aanloopt zou ik gaan overleggen, maar dat zie je vanzelf. Je moet t natuurlijk zelf weten, maar lijkt me vooral voor jezelf niet fijn om hier veel mee bezig te zijn.

Oké. Wat de meeste hier hebben aangeven. Je kindje is nog heel jong, geniet ervan en probeer het los te laten. Niet alles hoeft een betekenis te hebben. Ik hoop dat je gerust bent gesteld door de reacties.