Abortus of niet

Moeilijke situatie inderdaad. Ik zou er toch echt rekening mee houden dat je uiteindelijk alleen moet gaan doen. Op die basis zou ik een beslissing nemen. In andere culturen wordt er vaak toch meer waarde gehecht aan familiebanden en als hij nu al twijfeld.. de echte uitdagingen moeten nog komen. Ik heb zelf 10 jaar geleden een abortus gehad en heb hier nooit spijt van gehad. Ik heb gekozen voor curretage en dit viel heel erg mee. Dit is iets wat alleen jij kunt beslissen, als heel je hart zegt dat je het wil houden dan zou ik je opties gaan bekijken en je vriend buiten beschouwing laten. Dan ben je in ieder geval voorbereid. Fijn dat je bij je eigen ouders goed terecht kunt. Heel veel succes

Hele moeilijke situatie idd. Wat fijn dat je veel steun van je ouders krijgt. ❤️ @ikhouvankaas zegt terecht dat je er rekening mee moet houden dat je een alleenstaande moeder wordt mocht je beslissen om je baby te houden. Probeer daar een voorstelling van te maken. En hoe zal dat zijn als je een nieuwe relatie gaat hebben? Heb je een wens voor een groot gezin? Het zijn echt hele onromantische praktische vragen die je jezelf moet stellen terwijl je emoties echt alle kanten op gaan. Ik weet niet wat voor afkomst hij heeft maar wat ik van mijn aziatische komaf veel heb gezien: is dat als het kind er eenmaal is er wél liefde is voor het kind maar dat de moeder, getrouwd of niet, vaak een buitenstaander zal blijven, terwijl de rest van het gezin zo hecht is.

Ik ben een alleenstaande moeder. Heb hier ook niet bewust zelf voor gekozen. Mocht je willen praten mag je prive berichtje sturen

De moeder van mijn partner hecht heel veel waarde aan het islamitische geloof en zou het liefst zien dat mijn partner is met iemand van zijn eigen afkomst. Echter geef ik bijna licht in het donker en ben ik niet gelovig. Mijn vriend is niet-praktiserend moslim. Ze vindt het echt niet leuk, altijd als ik daar ben moet ik aanhoren dat het tijd wordt om een religie te ‘kiezen’, we krijgen een preek, maar mijn vriend is heel standvastig geweest en heeft voor mij ‘gekozen’. En ik besef me dat dit enorm lastig is, van mij had hij nooit hoeven kiezen. We komen met onze kinderen wel bij hun, maar ze komen niet bij ons want wij hebben honden (en dat is Haram). Ondanks alles, hebben ze (moeder en zussen) recent wel een ‘bati’ (Somalische jurk) meegenomen voor mij, met hoofddoek en dat vind ik alleen maar super leuk. Ook leer ik wel wat Somalische woordjes, maar ik zal nooit ‘1 van hun worden’ en dat is okay. Het is lastig, ik zou zeggen: geef het tijd, maar gezien je al zwanger bent heb je natuurlijk minder tijd om de verhoudingen minder scheef te trekken. Mijn partner en ik zijn op en af al 6 jaar samen, zo lang kent zijn moeder mij ook al. Dat er na 5 jaar een baby kwam, vond ze niet leuk, maar lag wel in de lijn der verwachting. Probeer contact op te nemen met het fiom en de ondersteuner bij je huisarts. Praat erover 💕

Ik zag je andere post van 2 dagen geleden met 4 zwangerschapstesten en "14 dagen past ovulation". Lijkt mij dat je er dan toch wel stiekem al blij mee bent toch? 3 maanden is wel kort voor een relatie, maar hij is dat toch ook bewust met jou aangegaan terwijl hij natuurlijk al wel van tevoren wist hoe zijn ouders erin stonden mbt vrouwen van andere culturen. Gelukkig is jouw familie wel ondersteunend. Wens jou het allerbeste!

Ik lees tussen de regels door dat je geen abortus wilt. Bij twijfel niet doen...

Iedereen twijfelt natuurlijk bij zo’n grote beslissing. Dit is niet heel nuttig advies…

Lieverd als het niet moment is het niet het moment, de enige die daar over gaat ben jij. Ik snap je twijfel en heb zelf ook ooit voor zo'n keuze gestaan. En sta er nog steeds 100% achter. Tuurlijk denk ik nog wel eens terug aan dat moment, wat er zou gebeurd zijn als ik het wel had gehouden. En dan ben ik opgelucht, dat ik mezelf en een kind dat niet heb aan gedaan. Maar die keuze is zo persoonlijk!!! Dus wat je ook doet kies voor je eigen geluk, en de rest kan het lekker uitzoeken. Nu 10 jaar later zit ik in een heel gelukkig huwelijk en ben zwanger van ons eerste kindje trouwens.

Of je een abortus moet doen vind ik lastig iets over te zeggen. Dat zou ik met mensen bespreken die dicht bij je staan… Maar wat ik wel wil zeggen is dat ik al ik jou was niet zou trouwen met je vriend. Je bent pas 3 maanden samen. Je weet helemaal niet of jullie relatie stand houdt. Helemaal als je in de tropenjaren terecht komt. En gelukkig mag je in Nederland gewoon zwanger zijn zonder getrouwd te zijn! Dus wat een ander daar van vindt moet je je helemaal niets van aantrekken. Het is jouw lijf en jouw baby! Een man die niet kiest voor z’n vrouw en kind vind ik sowieso niet betrouwbaar.

Even heel wat anders, je klinkt als een heel lief iemand. Misschien wel te lief? Ik lees alleen maar hoeveel begrip je hebt voor iedereen in deze situatie, maar vergeet jezelf. Jij bent zwanger, staat voor een moeilijke keuze en wordt semi in de steek gelaten door je vriend (die ruim ruim ruim volwassen is).

Herkenbaar. Mijn schoonouders hebben ook even moeten wennen aan het idee dat mijn man met iemand ging trouwen met een andere afkomst en een ander geloof. Je mag altijd even een berichtje sturen.

-edit mod Eliza- reactie aangepast, ongepast. Sommige mensen verplaatsen zich in het kindje dat in hun buik zit en net zoveel recht heeft op leven als ieder ander mens.

Getverdemme, wat een rotreactie is dit eigenlijk. Zó impliciet veroordelend. Ga gauw heen!

Kindje? Ze is 4 weken zwanger dat is nog geen kindje....

4 weken zwanger is nog geen kindje!!! TS is degene hier met rechten, rechten om zelf te beslissen over haar toekomst. Baas in eigen buik.

Het is ook nogal wat om op je 24ste deze beslissing te nemen. Als alleenstaande ouder is het altijd al zwaar. Laat staan als je 24 bent en nog maar net op benen staat. Ze heeft geen mensen nodig die haar de grond in trappen.

Wat een nare situatie. Ik zou proberen om voor jezelf na te gaan of je het kindje alleen zou kunnen en willen opvoeden. Heb je een eigen woning, werk, geld etc. Heel veel succes 🍀

😪 Voor iemand die in deze onzekerheid zit, maakt het aantal weken niet uit voor het gevoel. Laten we niet vergeten dat er een mens achter dit bericht zit die op dit moment steun en ruimte nodig heeft voor haar eigen proces, ongeacht hoe je de medische fase noemt. Een beetje meer zachtheid in de reacties zou hier op zijn plaats zijn. @constructievekei523655 Laat je alsjeblieft niet raken door koude reacties van anderen. Jouw gevoelens zijn de enige die er op dit moment toe doen. Veel veel sterkte en kracht gewenst bij het maken van je keuze! Volg je hart! ❤️ Liefs!

Het is verstandig er rekening mee te houden dat je alleenstaand moeder kan worden. Al hoop ik van harte dat jij en je vriend er samen helemaal uit gaan komen, en je vriend met zijn familie. Er is vaak een groot verschil in cultuur en persoonlijke normen en waarden tussen eerste generatie migranten en hun kinderen, dat leidt regelmatig tot lastige situaties. Ik lees ook tussen de lijntjes door dat je eigenlijk wel heel blij zult zijn met een kindje. De kans dat je alleenstaand moeder wordt zit er in natuurlijk, dat is eigenlijk bij iedereen maar er wordt vaak geen rekening mee gehouden. Ik ben net zo oud als jij en gelukkig getrouwd, en heb er nooit over nagedacht dat ik het ooit alleen zou moeten doen. De alleenstaande moeders die ik heb horen praten over het ouderschap zijn eigenlijk allemaal positief, zeker wanneer ze ook worden gesteund door hun familie en dat heb jij zo te lezen! Een kind opvoeden is lastig, tuurlijk, maar ook zó ontzettend mooi. Beeld je je leven over 5 jaar in in alle scenario’s (samen of alleen met kindje, of samen of alleen zonder kindje) is er dan een waar je je heel goed bij voelt, of juist helemaal niet? Ik ben zelf overtuigd dat een nieuw leven begint bij conceptie, en dat elk leven waardevol is en beschermd moet worden. Ik ken niemand die geen abortus heeft laten doen en daar spijt van kreeg. Wel redelijk wat vrouwen die het wel hebben laten doen en (soms tientallen jaren later) het hier erg moeilijk mee hadden. Ik wil je meegeven het nog eens goed met je ouders door te spreken op welke manieren ze jou zouden kunnen ondersteunen in het geval je er alleen voor komt te staan. Als je je daar goed bij voelt, welke reden is er dan nog voor abortus? Dit kindje zal jullie zo veel liefde en vreugde geven.

Ikhouvankaas bedoelt denk ik niet te zeggen dat het een makkelijke keuze is, maar meer wat afstand te creëren tot het forced birth slogan ‘het is nu al een kind’. Dus ik snap je lieve reactie! Maar wilde het even voor ikhouvankaas opnemen omdat ik juist een helpende hand herken in haar woorden