ADHD medicatie kinderwens

Ik ben gestopt met methylfenidaat voordat ik mijn spiraal liet verwijderen. Ik vond het geen prettig idee dat ik al even zwanger kon zijn voordat ik erachter kwam en nog medicatie gebruikte. Het hoeft niet per se werd mij destijds verteld. Mijn psychiater gaf toen aan dat ik dan wel het beste iedere cyclus even een test kon doen om het eventuele vruchtje zo kort mogelijk bloot te stellen aan de medicatie. Het ligt er ook aan hoe erg je last hebt van het stoppen met de medicatie. Functioneer je echt totaal niet meer op werk en privé zonder je pillen, dan wil je het liefst op het laatste moment stoppen. Ik heb het zelf afgebouwd door steeds een lagere dosering te nemen. Ik kwam van 2x daags 54mg retard, en eerst steeds een lagere en daarna weer kortwerkend gaan gebruiken. Ik heb er 3 maanden over gedaan. Dit hoeft niet, het kan ‘cold turkey’, alleen ik wist van mezelf dat ik daar echt niet goed op zou gaan. Heb ruim 10 jaar medicatie gebruikt. Na mijn zwangerschap ben ik tot op heden borstvoeding gaan geven en ik denk dat ik in de toekomst ook niet snel meer aan de medicatie zal gaan. Na ‘afkicken’ merkte ik toch wel de invloed die het spul had op mijn lichaam. Al heeft het mijn studie, mijn toekomst en mezelf ook gered in het verleden.

Hier gestopt met de kidnerwens. Uiteindelijk duurde het 2 jaar voordat ik zwanger was. De jaren erna gaf ik OF borstvoeding of ik was weer bezig met zwanger worden OF was zwanger. Ik ben dus nooit meer begonnen., nu 8 jaar later. Inmiddels weet ik niet beter zonder en lukt het me om een gezin met 3 kids te managen. Mocht dit lastiger worden dan ga ik het wel weer proberen volgend jaar.

Ik ben momenteel al een tijdje gestopt, ook omdat ik onverwachts zwanger was, gebruikte toen nog mijn medicatie toen ik erachter kwam dat ik zwanger was ben ik direct gestopt, helaas is deze zwangerschap een miskraam geworden, merk dat ik erg twijfel om toch weer even medicatie te slikken, maar ergens ook weer niet omdat wat als ik weer gelijk zwanger raak, maar het kan natuurlijk ook nog lang duren.

Wat goed dat je bent gestopt, wat is de reden dat je voor je zwangerschap toch al gestopt bent ?

Ja dat is een lastige. Ligt er ook een beetje aan waarom je twijfelt. Ik heb een tijdje (dan wel voordat ik m’n spiraal eruit liet halen) een zo laag mogelijke, maar wel werkende dosering gebruikt alleen op mijn werkdagen. Ik wist wel dat ik moeite zou gaan hebben om alles georganiseerd te houden. Ik ben daarom al een dag minder gaan werken toen ik een serieuze kinderwens kreeg en voordat ik helemaal stopte met de medicatie. Toen ik eenmaal zwanger was nog een dag minder. Ik merk nu mijn kindje er eenmaal is (9 maanden nu) dat ik enerzijds heel goed ga ondanks de adhd. Juist het vastgetimmerde dagritme geeft structuur. Wat voor mij wel lastig was waren de eerste maanden met een onvoorspelbare baby die zo ontzettend veel huilde. Ik vond het zo overprikkelend en trok het soms echt niet. Ook merk ik dat het voor mij, in vergelijking met vriendinnen, lastiger is om het huishouden en werk georganiseerd te houden. Ik kan toch wat minder goed managen. Ik denk dat je op zich wel weer tijdelijk medicatie kunt gebruiken als je dat nu even nodig hebt. Het kan idd nog even duren voor je zwanger bent en dan kan het pittig zijn. Ik zou wel in je achterhoofd houden dat je toch een keer moet stoppen en voor minimaal 9 maanden. Bedenk vooraf alvast wat je nodig hebt en welke aanpassingen je in je leven zou moeten doen als je (tijdelijk) geen medicatie gebruikt. Wil je geen borstvoeding geven dan kun je uiteraard de dag na de bevalling gelijk weer beginnen (rustig opbouwen), misschien geeft dat meer structuur en regulatie dan ik destijds had in de kraamtijd.

Ik slikte medicatie die ik moest afbouwen en die uit mijn systeem moest verdwijnen dus uiteindelijk een jaar voor ik zwanger werd gestopt. Maar daarvoor had ik ook me zeer voorbereid, mentaal, en mijn leven anders ingericht om dat aan te kunnen, zoals sporten, wandelen, structuur,, emotionele support, goede communicatie in mijn relatie etc. Daardoor had stoppen met de medicatie minder heftige invloed dan als ik dat allemaal niet had.

In overleg met de huisarts gestopt bij de positieve test. Bij alcohol/roken weet je dat onderzocht is dat dit slecht kan zijn voor je kindje. Volgensmij is dit bij de medicatie niet vastgesteld(?) of nog te weinig onderzoek naar (?). Er zijn ook vrouwen die het door blijven slikken op advies van medici. Zo heb ik al niet gedronken op het moment van de eisprong bijv. Een andere optie was dat ik dit ook zo elke maand zou doen met de medicatie maar mijn huisarts gaf ook aan dat dit waarschijnlijk de nodige stress met zich mee zou brengen en dat dit ook niet goed is.

Ik heb mijn adhd medicatie gewoon genomen tijdens de hele aanloop ernaartoe, de zwangerschap ,en borstvoedingsperiode. Nooit gestopt dus. Uiteraard in overleg met huisarts en pop poli. Daardoor ook medisch bevallen in ziekenhuis. Ik ben super tevreden over alles, alles is normaal en goed verlopen. En ik had het ook echt niet zonder mijn medicatie gekund!

Oh wat goed om dit te lezen zeg! Mag ik vragen welke medicatie je gebruikt?

Tentin dexamfetamine, wel maar 3x 7,5 mg per dag dus relatief lage dosering

Oké dankjewel. Toevallig ook mijn dosering. Ik vond mijn vorige zwangerschap echt een totale hel, mede door stoppen met medicatie dus heel fijn om dit te horen. Dankjewel voor je reactie

Oh joh, meen je! Ik weet niet of je nu weer zwanger bent / wil worden maar ik kan je echt met klem aanraden om de medicatie door te blijven slikken! Gewoon via de huisarts doorverwezen worden naar de pop poli van je ziekenhuis. Ik heb toen 1 telefoontje gepleegd met de gynaecoloog daar en dat was een super fijn (en kort) gesprek waarin ze me alleen maar aanmoedigde om te blijven gebruiken. Blije mama = minder stress = gezonder kunnen leven en beter voor jezelf zorgen = blije en gezonde baby! En zo ging het dus ook precies 🤗

Weet ik ook niet, ik twijfel enorm en ook echt mede hierdoor (dat klinkt voor sommige mensen denk ik heel bizar maar echt ik heb insane veel baat bij die medicatie). Dus ik ga er goed over nadenken en als in ervoor ga me zeker laten doorverwijzen.

Oh huh sorry rare reactie haha, ik ben moe geloof ik. Negeer het ‘weet ik ook niet stukje’, ik ben nu niet zwanger en twijfel nog

Nee joh, helemaal niet bizar, ik kan ook niet zonder mijn medicatie. Daarom ben ik ook tijdens de kinderwens met precies die boodschap naar de huisarts gegaan. Gewoon gezegd, als ik straks zwanger ben en ik moet stoppen dan komt dat echt niet goed. Serieus niet. Dan word ik ontslagen, word ik weer depressief, komen er verkeersongelukken. Wat ik allemaal al wel niet heb mogen meemaken aan jaren onbehandelde adhd, en de symptomen worden altijd 10x zo erg tijdens de PMS / voor de menstruatie, dus ik zag de bui al hangen met de zwangerschapshormonen. En dat moeten raw doggen zeker?? Nee bedankt! Dus ik was daar gewoon heel duidelijk in haha. Als twijfel over de medicatie de enige reden is om niet nogmaals zwanger te worden, dan please ga er gewoon nu al over in gesprek bij de pop poli. Dat telefoontje destijds heeft mij echt gerustgesteld dat er medisch zo weinig risico's aan zitten. Ze zeggen dat ze niet weten wat de risico's zijn van medicatiegebruik tijdens zwangerschap maar het is echt al heeeeel veel onderzocht zei zij tegen mij, ze weten echt wel heel veel al, van extremere gevallen maar ook van mildere gevallen en ook van heel veel normaal verlopen zwangerschappen. De horror verhalen die je hoort van ontwenningsverschijnselen bij de baby na geboorte is gebaseerd op verhalen van vrouwen die illegaal meth gebruikten, vaak op straat in Amerika, niet op voorschrift dus niet gereguleerd, onhygiënisch en zonder toegang tot goede zorg. Dat is natuurlijk vragen om problemen en een bizar slechte basis voor kennis van normaal medicatiegebruik

Ik heb zelf ook een onderzoeksachtergrond, wat ik in die kinderwensperiode ook veel deed is op Google Scholar gewoon zoeken op 'dexamphetamine pregnancy' en dergelijke. Dan kun je zelf de artikelen lezen en zien dat er heus wel veel bekend is al. Alleen nog lang niet genoeg om er een consensus van te kunnen maken voor in zorgrichtlijnen. Artsen die er niet genoeg van weten zijn vaak bang om later verantwoordelijk gehouden te worden mocht er toch iets gebeuren en branden er daarom liever hun vingers niet aan

Oké ik voel even een klein traantje opkomen maar dit dus precies. Depressie, ontslag, verkeersongelukken. Geldproblemen, alcohol om maar te verdoven. Verkeerde diagnoses (generale angststoornis en depressie). Had ik wel, maar onderliggend onbehandelde adhd. Bij mij komt het zonder medicatie ook echt niet goed en wat knap dat je daar zo sterk in bent gaan staan. Ik ben heel snel meegegaan in het gegeven dat ik moest stoppen, stom eigenlijk.

Ja ik heb psychologie gestudeerd en ook wel veel proberen op te zoeken, maar ik heb het toch niet aangedurfd. Met alle risico’s van dien, zwanger en depressief, mezelf weer in allerlei situaties gewerkt. Niet oké en voor de baby ook niet

Wat fijn om herkenning te hebben!! ❤️ Ik vind dat helemaal niet stom, je wil het beste doen voor je kind en vertrouwt op het medische advies dat je krijgt. Bovendien is achteraf praten altijd makkelijker 😊 Super knap dat je hier mee bezig bent, dat alleen al vind ik een teken van verantwoordelijkheid. Er zijn genoeg mensen die ongezond blijven leven, blijven roken of drinken en daar precies 1 seconde bij stilstaan. Niet zo streng voor jezelf 🥰 we hebben het al moeilijk zat met die gekke hersens van ons haha

Klopt, ik heb nog steeds wel moeite om met compassie naar mezelf en het verleden te kijken. Ik heb echt extreme situaties meegemaakt en constante afwijzing van anderen heeft ook niet geholpen. Ook het stukje dat je dan psychologie studeert en zelf pas op je 30e een juiste diagnose krijgt. Haha. Dat slijt wel. Je woorden doen me goed, dankjewel♥️ .