Donor voor lesbische vriendinnen

Super mooi dat jullie dit willen doen! Ik ken iemand dit dit heeft gedaan en zijn vrouw stond er ook achter. ❤️ Verder geen ervaring met de praktische details.

Ik heb er geen ervaring mee, maar ik vind het heel mooi dat hij dit wil doen en zou er zelf ook open voor staan.

Ik vind het prachtig dat jullie dit doen ❤️. Laat de omgeving lullen, mensen hebben altijd een oordeel en wat te zeiken. Ik ken alleen een stel en hij heeft gedoneerd voor zijn lesbische zus. Heel mooi, omdat het kind dan dna heeft van beide moeders. Wat betreft dingen regelen, hangt ervan af of er een omgangsregeling komt. Maar je zegt: geen actieve vaderrol dan hoef je niet zozeer iets volgens mij.

Mijn man zou er ook toe bereid zijn en ik zou dat prima vinden. Hij heeft zelfs wel eens overwogen om spermadonor bij een fertiliteitscentrum, omdat hij ziet hoeveel mensen hiermee geworsteld hebben in onze omgeving. Maar vanwege alle schandalen daarmee over grote aantallen verwekte kinderen doen we dat niet. Dan worden de consequenties voor onze eigen kinderen te groot.

Een iets andere situatie. Een vriendin van mij heeft haar eicellen gedoneerd aan een vriendin voor haar middels ICSI. Dit is gebeurd in een ziekenhuis in Duitsland, dacht ik. Die is hierin gespecialiseerd. Voor vrouwen en draagmoeders zit er een hele screening achter. Voor mannen is het heel makkelijk daarom heb je zoveel van die massadonoren die honderden tot duizenden kinderen hebben. 😅 In jullie situatie zou hij in een potje kunnen lozen tot een halfuur reistijd bij het stel weg tijdens één van hun ovulaties. Zij kunnen het met zo'n thuisset insemineren en dan is het gedaan. Wellicht de dag erna nog voor de zekerheid? Het zou niet ingewikkeld moeten zijn, maar misschien wel even uitzoeken hoe en wat je moet doen om het te kunnen laten slagen. De baby van de vriendin van een vriendin van mij is inmiddels een jaar oud en heeft grappig genoeg wel uiterlijke kenmerken van mijn vriendin. Zoals veel kinderen van spermadonor Jonathan Meijer op hun vader lijken. Daar is toen een serie over gemaakt. Zelf heb ik een partner gehad die ook is gevraagd door een vriendin die BAM wilde zijn. Die had wel meerdere nadelen gevonden voor zichzelf en het kind, om het niet te doen. Met name de angst dat de vriendschappelijke relatie eronder zou lijden en hierdoor ook de band met het kind verbroken wordt. Omdat hij wel bang was 'vadergevoelens' te zullen ontwikkelen, omdat zijn aandeel 50% zou zijn. Die vrouw heeft uiteindelijk een spermadonor gevonden en is daarvan in verwachting geraakt binnen de 3x IVF pogingen. Het is aan jullie om de keuze te maken. Het zou zonder artsen kunnen. Onderzoek wel de voor- en nadelen goed voor julliezelf. Het is een mooi gebaar om iemand te bieden.

In de praktijk is het belangrijk dat er een goed, duidelijk bindend donor contract is. Je gaat er niet van uit maar mocht het niet waterdicht zijn kan ie wettelijk aansprakelijk gesteld worden voor de kinderen. Is misschien wel wat ie wilt in geval van overlijden van de ouders maar niet als het gaat om alimentatie. Dat zijn zaken om op te letten. Wat te doen bij overlijden, hoe wordt de erfenis van hem verder en alimentatie. Dit is niet om te ontmoedigen maar belangrijk om over na te denken.

Geen ervaring, maar persoonlijk vind ik dat jouw omgeving hier niks mee te maken heeft. Dit is tussen jou en je vriend. Een ander kan nooit weten of hij daar later spijt van krijgt. Want waarom zou hij? Blijkbaar denken jullie er al lang over en zien jullie het als alleen maar liefde (wat ik begrijp!). Ik zou wel altijd alles goed vast laten leggen van tevoren, ook al lijkt dit misschien niet nodig.

Ik vind het echt prachtig dat jullie hiertoe bereid zijn!🫶🏻 Ik hoop dat jullie eruit komen, mogelijk zou je een advocaat om advies kunnen vragen over het wettelijke gedeelte wat hierbij komt kijken? Succes!🍀

Wat tof! Zorg inderdaad goed dat afspraken zijn vastgelegd dmv een donor- of meerouderschapsovereenkomst . Sowieso zal de gemeente hierom vragen bij geboorte-aangifte, maar ook wil je juridisch alles vastgelegd hebben. Dat zorgt voor veel rust.

Zijn jullie zwanger van jullie eerste kindje? Mocht dat zo zijn, denk ik idd dat het fijn is om eerst ook te ervaren wat het ouderschap in jullie losmaakt en verandert. Wij (mijn man) zijn ook gevraagd als donor, en we hebben dit uiteindelijk toch afgewezen. Dit omdat we eerst in rust zelf nog willen nadenken over een tweede, en we het verwarrend vonden als dit door elkaar ging lopen.

Excuus ik zie nu dat je alleen vroeg naar ervaringen van mensen die het wel hebben gedaan. Ik hoop dat je mijn reactie niet als vervelend ervaart. Heel mooi dat jullie willen helpen en er zo liefdevol in staan.

Super mooi dat jullie dit samen willen en dat jij hem hier volledig in steunt! In mijn vriendenkring een soortgelijk verhaal, ook beide eerlijk naar de kinderen, zien elkaar op verjaardagen ed maar verder geen vaderrol. Het gaat hartstikke goed en ben hem eeuwig dankbaar dat hij dit voor ze heeft gedaan. Ken ook een ander stel, zij hebben wel een regeling gehad waarbij vader dan 1x per periode wat leuks ging doen met hem/haar. Het is dus heel persoonlijk, wat voor rol wil je.

Super dat jullie dit willen doen ♥️

Heel erg bedankt voor alle lieve en meedenkende reacties! We realiseren ons dat we inderdaad het goed vast willen en moeten laten leggen. Ook mooi om verhalen van anderen te horen die dit in de omgeving hebben meegemaakt. Inderdaad zwanger van ons eerste en enige kind. Wij hebben beide een zeeeeeer sterke een kind wens. Dus daarom wachten totdat onze kleine man er is. De vriendinnen zijn beide richting de 35 dus kunnen ook geen jaren meer wachten. Als er nog meer mensen met ervaringen zijn. Delen mag altijd ❤️

Mijn man (en ik) overweegt dit ook. Zijn niet direct gevraagd, maar onze vriendinnen willen liefst een bekende donor en zijn nog aan het uitvogelen hoe dat er voor hen fijn uit zou zien en wat voor persoon dat moet zijn. We hebben het er wel al eens met ze over gehad. Waar voor ons de spanning zit is dat hij misschien ingewikkelde gevoelens krijgt omdat het dan biologisch toch zijn kind is. Hoe zou je daar dan mee omgaan? Of misschien is het toch heel natuurlijk uiteindelijk... Moeilijk vooraf in te schatten. Hoe kijken jullie daarnaar?

Geen ervaring, maar wel ervaring met een fertiliteitskliniek in Duitsland, Cuypers en Cuypers. Dat zijn twee Nederlandse artsen (broer en zus) vlak over de grens bij Roermond. Ik weet dat zij ook veel helpen bij lesbische stellen (wat blijkbaar niet vanzelfsprekend is bij alle fertiliteitsklinieken). Misschien staat er op hun site meer info. Je zou ze ook kunnen mailen voor meer informatie. Wellicht niet alleen over het bevruchtingsdeel, maar ook over het juridische deel. Hoe dan ook: veel succes. Laat je niet leiden door jullie omgeving, dit is iets tussen jullie vier. Mooi dat jullie dit overwegen/willen doen.

Ik heb ervaring vanaf de andere kant; ben BAM en de donor van mijn zoon (en tweede zoon in mijn buik) is een vriend die ik al 20 jaar ken. We hebben het wel via een kliniek laten lopen. We zien hem ongeveer eens per 1-2 maanden. Ben hem eeuwig dankbaar! Laat maar weten als je vragen hebt.

Misschien kun je op Instagram, en er was ooit ook een docu over, over Bibi en Lotte. Die hebben ook twee kinderen met een bekende donor. Best een mooi en interessant verhaal vond ik. Wij hebben ook twee, bijna drie donorkindjes maar wel van een onbekende. Wij hadden niemand in de omgeving die we zouden willen vragen. Fijn dat dat bij jullie dus wel is

Mijn man zou het gaan doen voor mijn nichtje die alleenstaande moeder wilde worden. Nu heeft mijn man genetisch gezien niet de jackpot 😂 en uiteindelijk heeft ze een betere donor gevonden in haar kringen. Mijn man wilde altijd al graag zaad donor worden, maar door die genetische dingen uiteindelijk nooit gedaan. Het leek mij erg leuk en voelde goed om mijn nichtje zo te helpen. Onze omgeving reageerde inderdaad wisselend, maar de meesten vonden het alleen maar een mooi idee. En de anderen zagen het als erg belangrijk dat je dingen op papier zet. We zijn in het begin, samen met mijn nichtje, naar een vruchtbaarheidskliniek geweest om te kijken of het op die manier kon. Maar wachtlijsten waren (zelfs als je zelf de donor mee brengt) ontzettend lang. Regio leiden, jaar wachten voor het daadwerkelijk kon gebeuren. Verder hadden we duidelijke afspraken, wat de rol (vooral niet) wordt van bio vader. Ook beetje de grove ideeën van hoe moeder wil opvoeden. Zeker omdat we elkaar vaak zien, zou ik het moeilijk vinden als het tegenovergesteld is van onze eigen ideeën. Anti homo bv, of extreem religieus. En verder onderling gewoon heel veel gepraat. Ook besproken of ze misschien meer kindjes zou willen van dezelfde donor. Goed om te weten voor de toekomst. Zo hadden wij besloten dat mijn man zich zou laten 'knippen ', dat zou dan uiteraard uitgesteld moeten worden. En we wilden een soort contract opzetten, om beide partijen te beschermen. Dat moeder niet opeens geld kan gaan eisen bv, of vader ouder rechten. Hopelijk nooit nodig, maar een kind is er voor altijd en je weet nooit wat de toekomst brengt 🤷‍♀️ Het hoefde voor ons niet heel bijzonder, maar gewoon een standaard donor contract, online te vinden. Verder hadden wij al 2 kindjes en was onze wens vervuld. Dus prima om er eentje aan haar 'te geven'. Stel wij wilden er nog 1, en het lukte niet meer, en mijn nichtje had er wel 1 van mijn man, dan zou ik dat waarschijnlijk wel moeilijk zijn gaan vinden. De praktische kant, haar donor woont vlakbij dus dat scheelde. Hij deed thuis z'n ding, leverde het in, zij bracht het in, en klaar.

Hier de ervaring als twee vrouwen met bekende donor, dus ik kan je alleen meegeven wat onze donor tot nu toe aangeeft, en het loopt gewoon allemaal heel vanzelfsprekend. Zij hebben als stel helemaal zelf de keuze gemaakt en daarna aan omgeving medegedeeld. We zijn begonnen met het proces in een kliniek toen zij in verwachting waren, hij ook al gedoneerd, en pas gestart met terugplaatsing toen zij een gezond kindje hadden. Qua band zijn wij ook open maar nu nog jong om echt te begrijpen. Onze donor en gezin zijn gewoon vrienden die we met regelmaat zien. Ons kindje lijkt best wel op onze donor, misschien wel meer dan hun eigen kindjes, maar.. het maakt gewoon niets uit. Voelt volgens mij voor hem een beetje als een neefje of nichtje zou voelen - dat is familie, en leuk om jezelf daar ook wat in terug te zien, maar that’s it, qua rol ben je geen vader. Die is hij van zn eigen kinderen. We creëren de komende jaren gewoon contact en dan wordt op latere leeftijd vanzelf duidelijk hoe zijn rol en contact tussen onze gezinnen precies vorm zullen krijgen. Daarin volgen we onze kindjes ook. Misschien heb je hier toch iets aan. En vanuit ons: wij zijn er nog steeds fantastisch blij mee❤️