Gezag

In Nederland komt gezag tegelijkertijd met de erkenning van het ongeboren vrucht. Het zijn geen 2 aparte zaken meer. Zie meer informatie hierover op rijksoverheid.nl/onderwerpen/ouderlijk-gezag/gezamenlijk-gezag-door-erkenning-vanaf-2023 Ik weet niet hoe het in België is vastgelegd aan erkenning van het ongeboren vrucht en het verlenen van gezag aan de vader. Mocht je in België wonen en dit nog 2 aparte zaken zijn, dan kan je zoals je zelf al aangeeft het gezag ook later regelen. Ik vind het geen gekke gedachte van je als je eerst wilt afwachten hoe je ex partner zich gaat opstellen en gedragen wanneer jullie kind er is. De enige ervaring die ik er mee heb is via een dierbare familielid van mijn man. Ze was zwanger van haar 2e toen haar vriend haar verliet. Nog voordat ze de geplande erkenning hadden gedaan. 2023 kwam om de hoek en door de wetswijziging hier in NL.heeft ze afgezien van de erkenning. Hoe graag ze ook had dat beide kinderen dezelfde achternaam hadden, ze wilde haar ex niet het gezag geven over hun 2e kind (waren ook legitieme redenen voor mbt gedrag van ex partner). De kleine wordt dit jaar 3 en zijn verwekker heeft nog geen enkele keer naar het kindje omgekeken, alleen zijn eerste kind telt. De moeder heeft nooit spijt gehad van haar keuze. Misschien helpt het je om een voor en tegen lijstje te maken mbt het geven van gezag? Ook op later termijn mbt eventuele co-ouderschap, een ouderschapsplan en wat er nog meer bij komt kijken. Ik heb hier verder absoluut geen verstand van.

Het klopt dat je in Nederland op het moment van rechtswege gezag hebt als de vader het kind erkend, tenzij moeder hier geen toestemming voor geeft. Dus ondanks dat het nu in de basis tegelijk geregeld wordt, betekent het niet dat gezamenlijk gezag de enige optie is. Vaders kunnen dus nog steeds erkennen zonder dat er gezamenlijk gezag wordt afgesproken, maar dit moet je dan tijdens de erkenning bij de gemeente duidelijk aangeven.

Aah, dankje.. Van familielid had ik begrepen dat het een 2-in-1 done deal was. Ik kan het bij de laatste keer erkennen niet meer eens herinneren dat ik apart toestemming heb gegeven voor het gezag. Wel staat mij het gesprek bij met de medewerker dat het in 2023 is veranderd. Niet dat ik in mijn situatie iets anders had gewild. Maar weer wat geleerd 🙂

Ik vind het persoonlijk niet oké om in deze situatie vader geen gezag te geven. Hij is net zo veel papa als dat jij mama bent. Ik ben van mening dat er zeker situaties zijn waarin de andere ouder geen gezag hoort te hebben, maar dat moet niet zijn omdat hij ‘beperkt betrokken’ is geweest tijdens de zwangerschap.

Als je de vader het kind laat erkennen, zit daar ook gezag aan vast. Dat kan niet meer los van elkaar. Wanneer erken ik een kind en wanneer vraag ik ouderlijk gezag aan? | Rijksoverheid.nl https://share.google/EOKxzDNjqL65LRO49

Nog iets om rekening mee te houden: als de vader het kind heeft erkend, dan moet hij altijd toestemming geven als je kind, met of zonder jou, naar het buitenland wil. Ook als je kind bijvoorbeel op excursoe gaat met school. Ik heb vaak gezien dat dit gedoe opleverde als de vader weinig betrokken was, lastig te bereiken was of echt onbetrouwbaar. Natuurlijk niet meteen een argument om iemand aan het gezag te onttrekken, maar iets om over na te denken.

Ik vind het geen gekke gedachte maar wat vind de vader er zelf van? Als hij niet erkend wordt en geen gezag krijgt wil hij dan nog wel betrokken zijn? Of werkt dat juist als reden voor hem om helemaal uit het plaatje te stappen? Ik denk dat je het beste een goed gesprek met hem aan kan gaan over wat voor rol hij als vader wil spelen voor het kind. Als hij gewoon co-ouderschap wil doen en bereid is verantwoordelijkheid te nemen dan hoort erkening en gezag erbij. Als hij dat niet van plan is of je twijfelt heel erg dan zou ik het niet zomaar doen omdat je dan alleen maar gedoe krijgt later

Ik vind het geen gekke gedachte. Maar wat wil vader? Welke rol wil hij gaan spelen? Los van hoe hij jou heeft behandeld, denk je dat hij een goede vader kan zijn? Dat je kindje plezier uit hem kan halen? Door hem gezag te geven geef je je kind de mogelijkheid om op te groeien met twee ouders. Tenzij is dus echt zorgelijk redenen zijn om dat niet te doen, namelijk dat hij niet goed zou zijn voor jullie kind. Als jij geen gezag wil, en vader wel, dan zal hij dat via de rechtbank zijn gelijk krijgen (tenzij hij zorgt voor onveiligheid).

Ik snap dat eerlijk gezegd ook niet zo goed waarom je de baby wel zijn achternaam wil geven. Waarom niet die van jou? En wat heeft hij aangegeven wat hij wil met de baby. Wil hij wel een vader zijn of eigenlijk niet? Daarnaast zoals hieronder gezegd: erkenning komt meestal ook met gezag, of je moet het impliciet aangeven.

Wanneer je hem erkent als de vader dan heeft hij ook direct gezag...

28 weken zwanger was ik toen mijn "vriend" uit t niets vertrok. De afspraak voor erkenning en gezag en bij de notaris stonden al vast. Sterker nog we zouden 3 dagen later naar de gemeente gaan. Ik heb deze afspraak afgebeld, hij heeft er nooit naar gevraagd wat ik met deze afspraak heb gedaan. Ik heb ook nooit getwijfeld. Iemand op wie ik tijdens de zwangerschap niet kon bouwen, die mij leugens vertelde en alles verdraaide; nee dat is iets wat mijn zoon nooit mag overkomen. Inmiddels is de wet veranderd en krijgt de biologische vader automatisch gezag bij erkenning tenzij expliciet tijdens de aangifte vermeld geen gezag. Daar moet voor getekend worden. Maar bel voor de zekerheid eerst de gemeente op om dit te checken. Qua keuze van achternaam zou ik hier ook nogmaals over denken want als jouw ex nu al geen betrouwbaar en betrokken vader is en hij verdwijnt uit beeld dan kan dit lastig zijn. Is er geen erkenning dan krijgt jouw baby automatisch jouw achternaam. Bij een erkenning later kan dit altijd aangepast worden. Wat gezag extra lastig maakt is als jullie niet samen kunnen overleggen en hij bijvoorbeeld weigert om te tekenen voor een identiteitskaart en jij hiervoor vervangende toestemming moet vragen bij de rechter alvorens in t ziekenhuis terecht te kunnen met je kleine bijvoorbeeld. Of voor vakanties, schoolkeuze etc. Wil je hem wel erkenning en of gezag geven ga dan eerst al deze dingen voorop samen bespreken, vastleggen; een ouderschapplan. Dat kan mijn inziens veel heibel voorkomen. Plus als dit nu al niet lukt dan zou mijn keuze snel gemaakt zijn. Natuurlijk kan en mag je ex dit bij de rechter aanvechten. Ik ben blij dat mijn ex dit nooit heeft gedaan voor de stabiliteit van mijn zoon maar tegelijkertijd vind ik het verschrikkelijk voor mijn zoon. Want als hij naar de rechter zou gaan zou hij eindelijk laten zien dat mijn zoon zijn tijd, zijn energie en zijn geld mag kosten en hij onderdeel van zijn leven zou zijn. Volgende week wordt mijn zoon 5 jaar. 5 jaar! Zo trots op hem en ook op mijzelf. Ik heb een lieve vriend die op de dag dat hij onze ongeboren dochter erkende, ook mijn zoon erkende en gezag kreeg. Ze zijn 2 handen op 1 buik. Onze zoon heeft 3 opa's en 3 oma's, want hoewel er geen contact is met zijn biologische vader is deze er zeer zeker wel met zijn opa en oma van zijn biologische vader. Ze komen om de week hier, we gaan dagjes uit en appen volop foto's. Heb je Facebook, kijk dan eens bij de groepen zoals Super Singlemom, of alleenstaande moeders. Daar kom je meer mensen tegen die in dit schuitje hebben gezeten. Ik wens je veel kracht toe, komt tijd komt raad! En zorg ervoor dat je jezelf en je kindje recht in de ogen kunt kijken want alleen hem/haar hoef jij verantwoording af te leggen.

Wat voor persoon is de vader? Persoonlijk vind ik de desinteresse en niet betrokken zijn wel veelzeggend. Als hij namelijk oprecht geïnteresseerd zou zijn in het welzijn van zijn ongeboren kind, dan zou hij mee gaan naar echo's etc. En dan zou hij, ondanks het verbreken van de relatie, wel initiatief tonen m.b.t. co-ouderschap en de (praktische) dingen regelen die daar voor nodig zijn. Bijvoorbeeld een ouderschapsplan, een slaapkamer incl. benodigde spullen in zijn huis en erkenning van de ongeboren vrucht. Geen eigen ervaring. Mijn zus heeft de vader van haar dochter geen gezag gegeven, en dat is maar goed ook, want hij draagt op geen enkele manier iets bij (financieel, opvoeding). Er is ook nauwelijks contact met zijn familie. Wel doet hij regelmatig erg lastig en onredelijk (en scheldt hij mijn zus de huid vol). Maar omdat hij geen gezag heeft, kan hij het leven van mijn nichtje niet zo ontwrichten. Wel heeft mijn nichtje zijn achternaam. In eerste instantie had mijn zus haar onze achternaam gegeven. Maar toen was de vader beledigd, bla bla bla, en toen vond mijn zus hem zielig dus gewijzigd in die van hem. Ze had toen nog de hoop dat de relatie goed zou komen en hij goed voor zijn dochter zou zorgen, maar in de kraamweek was al duidelijk dat dit allebei niet ging gebeuren. Het contact met haar vader is niet denderend, ze heeft er regelmatig totaal geen zin in. Hij sluit ook niet aan op haar belevingswereld. Mijn nichtje is inmiddels basisschoolleeftijd. Toen ze er achter kwam dat ze als enige niet dezelfde achternaam had als haar moeder en de familie die ze wel ziet, was ze verdrietig. Overigens kun je tegenwoordig ook een dubbele achternaam aan je kind geven. Je kunt dus jouw en zijn achternaam geven.

Mijn beste vriendin heeft in hetzelfde schuitje gezeten en zij heeft ervoor gekozen om haar zoontje haar achternaam te geven, de vader (voorlopig) niet te erkennen en zeker geen gezag. Zij heeft ook de hele zwangerschap alleen moeten doen en zij zegt ook; ik doe er alles aan zodat de vader betrokken is en blijft, maar erkennen en gezag kan altijd nog. Eerst maar eens het vertrouwen opbouwen dat hij ook daadwerkelijk vader gaat zijn. Ik had in haar situatie precies hetzelfde gedaan.

Heeft hij tijdens de zwangerschap al erkend? Dan heeft hij ook automatisch gezag.

Ik zou je eigen achternaam geven. Dan voelt je kind hetzelfde als jou met achternaam. Hier al mn kinderen mijn achternaam. Mijn ex heeft 1 kind erkent en gezag andere alleen erkent en wilde geen gezag. Ik vond dit jammer. Want als er wat met mij gebeurt dan worden de meiden gescheiden opgevangen waarschijnlijk

Je kan bewust aangeven bij de gemeente geen gezag te willen en alleen te erkennen.

Heb altijd gezegt, als er geen ring om mn vinger zit, word t mn eigen achternaam. Ik ga mij niet een buitenstaander voelen in mn eigen gezin met een andere achternaam dan mn kinderen. Mn ex wilde niet trouwen. En gelukkig wilde hij ook dat t mijn achternaam werd. Want hij had een buitenlandse achternaam en ivm discriminatie en werk er ook bewust voor gekozen. Maar heb altijd gezegt, kinderen krijgen de achternaam die ik ook heb. Je kan tegenwoordig ook een dubbele achternaam geven. Persoonlijk vind ik dat een heel gedoe voor t kind later in de toekomst.

Jij kan niet zomaar bepalen of de vader gezag heeft of niet. Daar heeft hij recht op, tenzij er goede reden is dat het niet kan zware verslaving etc. Door geen gezag te hebben, wordt het ook een stuk moeilijker om een band met kind op te bouwen. Wat wil de vader? Welke rol wil jij spelen? In Nederland komt gezag automatisch met erkenning. En erkenning is niet iets wat jij prima moet vinden, als het zijn kind is dat zijn recht. Het is alleen zijn beslissing als hij dat niet wilt doen. Zonder goede reden doe je je kindje tekort door de rol van vader in te perken. Beperkte interesse in de zwangerschap zegt niet perse iets over als je kindje er is. Als een relatie uit is is het soms best moeilijk om interesse te tonen etc, jij hebt kind 100% bij je. Ik snap dat je het heeel spannend vind! Zou ik ook zeker vinden!!! Vind je gedachte ook helemaal niet gek! Maar op die manier kan het echt niet. Als vader je je eerst moeten bewijzen en dan pas gezag, dat gaat nooit werken. Andersom als moeder ook niet. Hoe lastig die situatie dan ook is, zeker voor jou. Als jij aangeeft geen gezag, moet je wel met betere redenen komen dan wat je nu zegt. Tenzij vader het niet uitmaakt en prima vind, anders zit je voor je het weet met een rechtzaak. Geen goede basis voor ouderschap. Ps ik zou never nooit zijn achternaam doen! Maar dat is aan jou, die keuze is voor jou.

*Tenzij hij

Ze beperkt de rol van vader niet in door hem evt geen gezag te geven. Je kan met of zonder gezag net zo vaak bij je kind zijn. Ze creerrt daar meer rust mee! Als die beste man nu al bijna niet betrokken is gaat dat in de toekomst ook problemen opleveren, dan kan je elke keer naar de rechtbank om een vervangende toestemming te vragen. Dat kost veel tijd en geld.