Ik vraag mij af of er hier meer moeders zonder moeder zijn. Ik ben zelf zoekende hoe ik het leven moet leven zonder dat ik alles kan delen met mijn moeder. Ik vertelde haar alles en we belden bijna iedere dag. Misschien dat andere moeders zonder moeder willen delen hoe zij ermee om gaan, hebben jullie tips? Kunnen we elkaar steunen?
Mijn verhaal staat hieronder beknopt geschreven.
--
Drie dagen voor mijn positieve zwangerschapstest kwamen mijn ouders vertellen dat mijn moeder longkanker had. Dit was het weekend voor kerst vorig jaar. Ze is mijn hele zwangerschap ziek geweest en tijdens mijn verlof had ze naast uitzaaiingen in de lymfeklieren ook uitzaaiingen naar haar hersenen, hierdoor kon ze niet meer behandeld worden. 9 dagen voor mijn bevalling kwam ze op haar sterfbed te liggen en gelukkig heeft ze mijn baby nog gezien. Door hem kreeg ze zelfs energie om weer wat te eten en drinken. Uiteindelijk is ze 1 maand en 1 dag na de geboorte van mijn zoon gestorven. Komende week is ze 3 maanden geleden gestorven en mijn hart is werkelijk gebroken.
--
Ik heb coaching gehad wegens de situatie en zware zwangerschap en bevalling. Dit is nu afgerond en ik wil komende week een doorverwijzing naar de psycholoog vragen (mijn gedachten zijn te somber).