Moederschap onderschat

Ik ben vooral op zoek naar tips, herkenning en misschien een beetje het gevoel dat ik hier niet alleen in ben. Jeetje… wat heb ik het moederschap en het gezinsleven onderschat. Ik heb het gevoel alsof ik dagelijks met 1000 tabbladen tegelijk open in mijn hoofd rondloop. Er is altijd wel iets waar ik aan moet denken, iets wat geregeld moet worden of iemand die iets van me nodig heeft. Het voelt alsof ik continu alle ballen hoog moet houden en ondertussen kom ik zelf totaal niet meer toe aan rust. Zelfs op momenten dat de kinderen slapen en ik bijvoorbeeld op de bank een serie kijk, voelt het niet echt als ontspanning. Mijn hoofd blijft maar doorgaan. Ik ben aanwezig, maar kom eigenlijk nooit echt tot stilstand. En soms… mis ik mijn oude leven enorm. Maar misschien nog wel meer: ik mis mijn oude ik. Ik zorg op dit moment ontzettend slecht voor mezelf. Op dagen dat ik niet werk, loop ik gerust de hele dag rond in een knotje en een legging. Ik kom nauwelijks toe aan mezelf, laat staan dat ik de energie heb om mezelf weer een beetje terug te vinden. We hebben geen oppas en onze baby slaapt nog steeds ontzettend slecht. Onze kleuter heeft regelmatig enorme woedeaanvallen waar ik soms echt niet weet hoe ik ermee om moet gaan. Tegelijkertijd lijkt er in onze relatie nauwelijks nog tijd over voor elkaar. We zijn vooral aan het zorgen, regelen en doorgaan. En dan is er ook nog dat eeuwige vergelijken. Ik kijk naar anderen en heb vaak het gevoel dat het bij hen allemaal zo vanzelfsprekend lijkt te gaan. Alsof zij het allemaal wél onder controle hebben. Terwijl ik me regelmatig afvraag hoe ik alle ballen überhaupt nog in de lucht moet houden. Dus daarom ben ik vooral benieuwd: zijn er meer moeders die dit herkennen? Die soms hun oude leven of zichzelf missen? Die het moederschap zwaarder vinden dan ze vooraf ooit hadden kunnen bedenken? Ik zou heel graag jullie ervaringen, tips en misschien vooral jullie herkenning horen. ❤️