Narcistische moeder

…

Ervaring mee Contact verloopt ene keer goed maar we hebben ook wel eens pauzes gehad van maanden tot 1 jaar geen contact wegens ruzie/discussie

Heeft het effect op jou en je kids? Hoe bewaar je de afstand? Mag ook privé

Ik denk dat mijn moeder verborgen narcisme heeft. Maarja, die diagnose zal een narcist natuurlijk nooit krijgen, want hun markeert niks. Ik heb wel contact, sinds ik weet wat er (waarschijnlijk) gaande is, heb ik een manier gevonden om met haar om te gaan waarbij het vaak gewoon gezellig is. Maar oprechte interesse in mij of mijn gezin is er weinig (behalve als het iets negatiefs is, dat wordt vaak wel gevoed). Doet wel pijn, maar ik realiseer me ook dat ze er weinig aan kan doen, het komt ook door hoe zij opgegroeid is. Het is vooral confronterend als ik andere moeders zie met hun dochter en kleinkind(eren), dan voel ik heel erg wat ik niet heb. Het is erg eenzaam omdat je veel dingen bewust niet meer deelt, ook omdat dit de beste manier is om ruzie en pogingen om mij te triggeren te voorkomen. Mijn moeder vraagt mij bijvoorbeeld bij elk bezoek hoe ver ik nu zwanger ben, maar nooit of de echo goed was of iets dergelijks.

Ik ben scheutig met diagnoses, maar mijn moeder is iig problematisch, ja.... Had er wel mijn weg in gevonden, dacht ik, en het kan soms ook best gezellig zijn. Maar nu ik voor het eerst zwanger ben vind ik het erg ingewikkeld. Ik voel weinig behoefte om haar in het leven van mijn kind te betrekken (ze toont zelf ook weinig interesse, mogelijk ook door mijn houding.) maar ze zoekt mij daarbuiten wel heel erg op. Ze heeft verder geen vrienden of familie meer (goh.) Dus ik zit mentaal een beetje in een constante spagaat. Binnenkort een afspraak met de Pop-poli omdat de zwangerschap, en de situatie, toch wel wat traumaatjes heeft doen opleven.

Goed dat je naar de Pop-poli gaat. Ik heb een postnatale depressie gehad na de geboorte van mijn zoontje, waarschijnlijk ook door de trauma's uit mijn jeugd die omhoog komen als je zelf moeder wordt.. Je zit ook eerst in een soort spagaat, je wil je moeder betrekken, maar je wil ook je kind "beschermen". Ergens was het ook wel "handig" dat ze helemaal niet zo geinteresseerd was/is, want dan hoef ik er ook niet zoveel over na te denken.

Ik ben nu het boek ‘Ongezien opgegroeid aan het lezen. Met als ondertitel: herstel na een jeugd met narcistische, afwijzende of afstandelijke ouders. Mss ook verhelderend voor jou? In het gezin waarin ik ben opgegroeid speelde waarschijnlijk een vorm van autisme bij iig één maar mss wel beide ouders. Net anders dan narcisme dus, maar wel met grote invloed op hoe ik ben opgegroeid en hoe die relatie nu is. Ik heb wel contact, maar probeer hier wel mijn eigen grenzen in te trekken

Veel sterkte ! ♥️

Bedankt voor de tip ik zal het boek even opzoeken.

Mijn moeder is een narcistische junk heel hard gezegd al 10 jaar ofzo geen contact mee en eerlijk beste beslissing uit me leven geweest zelfs de duivel wilt haar niet hebben Ik heb nu een prachtig zoontje en ben heel blij dat hij nooit in zijn leven die vrouw hoeft te kennen hij heeft maar een oma waar hij super doll op is de moeder van me man

Jazeker ervaring en eigenlijk geen contact. Als er uberhaupt iets van contact is dan via mail.. Fijn om herkenning te lezen en dat ik niet alleen ben ofja als iemand het niet heeft meegemaakt kan diegene niet snappen waar je doorheen bent gegaan! 😔