Positieve verhalen over groter leeftijdsverschil

Ik lig hier vannacht wakker van; wij hebben een zoontje van bijna 3,5 en willen graag een tweede maar dit lukt niet. Hier hebben we binnenkort een intake voor bij de fertiliteitskliniek maar het gevoel bekruipt me steeds vaker dat het leeftijdsverschil tussen hem en een eventueel broertje of zusje steeds groter wordt en dat hij er dan niets aan heeft. Ik ben al 37, heb een verleden van PE dus heb niet alle tijd meer. Ik was overigens spontaan zwanger van mijn zoontje na 5 maanden dus er is sprake van secundaire infertiliteit nu. Ik heb nadat we voor een tweede gingen proberen een miskraam gehad. Maar ik ben heel erg op zoek naar positieve verhalen over groter leeftijdsverschil. Mijn zoontje kan niet zelf spelen, alleen als er een ander kindje bij is. Maar tegen de tijd dat er een baby zou zijn is hij al minstens 5, heeft hij daar dan iets aan? Voel me enorm te kort geschoten dat hij alleen is, het is zo’n sociaal kind. Hij gaat drie dagen naar de opvang dus ziet wel andere kinderen en straks natuurlijk naar school maar thuis is hij alleen en ik zie het momenteel somber in en heb enorm spijt dat we niet veel eerder zijn gaan proberen voor een tweede. Situatie was er voor m’n gevoel toen niet naar (nee je kunt er nooit klaar voor zijn maar ernstige ziekte in familie waar wij veel zorg voor moesten dragen en een zeer onzekere woonsituatie), dus heb het uitgesteld en nu lukt het dus niet. Alvast bedankt voor het delen.