Relatie gestrand wel nog samenwonend. Ervaring/herkenning gezocht

Maar waarom heb je zelf aangegeven iets anders te gaan zoeken. Jij hebt met je kind meer recht op de woning, dus vraag hem dan wat anders te zoeken.

Wat een lastige situatie waar jullie in zitten. Knuffel voor jou! Ik vind het knap dat je de keuze hebt gemaakt en kiest voor je geluk en daardoor uiteindelijk ook voor het geluk van je dochter. Maar je vroeg om herkenning! Ik heb de knoop doorgehakt toen mijn dochter 1,5 was. We hebben toen nog een maand of 2/3 samengewoond in hetzelfde huis. Ik kan je niet de positieve noot geven waar je naar op zoek bent, want na die periode werd ik knettergek en zijn we aan birdnesting gaan doen of hoe dat ook mag heten. Ik begrijp dat je emoties alle kanten op gaan, de mijne vlogen ook regelmatig van de ene naar de andere kant. 1 ding bleef wel een constante: ik wist zeker dat ik de goede beslissing had gemaakt. Ik heb nooit getwijfeld of we het toch nog moesten proberen. Je geeft aan dat ongeveer een week geleden de relatie is gestrand, geef het ook de tijd om te voelen wat het met je doet. De een kan denk ik nog jaren (oké, niemand wil dit echt denk ik) in hetzelfde huis wonen en het vriendschappelijk houden, de ander vecht elkaar na een maand de tent uit en alles wat daar tussenin zit. Wat jullie (ik denk vooral jij als ik zijn reactie zo lees) ook besluiten te doen, volg je gevoel.

Ik heb er niet zelf ervaring mee, maar wel een aantal keren gezien in mijn omgeving bij kennissen of familie, maar ook in mijn werk als hulpverlener. Het is natuurlijk echt een probleem van nu dat je na een relatiebreuk niet direct een woning hebt gevonden. Ik denk als het jullie beiden lukt om normaal tegen elkaar te blijven doen, dan moet het vast lukken om zo nog een poos samen te wonen. Echter weet ik ook dat irritaties vaak nog erger worden nu de kogel door de kerk is. Echter kan het ook zijn dat het je juist makkelijker lukt om bij dingen neer te leggen omdat je weet dat het tijdelijk is. Ik denk dat het goed is om te bespreken hoe het aan te pakken. Gaan jullie nog wel samen avond eten? Doen jullie nog als gezin? Blijft het ritme met jullie dochter hetzelfde? Ik weet dat het bij mijn zwager op een gegeven moment niet meer ging. Zij hebben toen al een soort rooster gemaakt qua co-ouderschap. Op de dagen dat hij de kinderen zou hebben, verbleef hij in het huis en ging zij bij haar ouders slapen. Op de dagen dat zij de kinderen had, verbleef zij in het huis en verbleef hij bij zijn moeder of vrienden. Dit heeft bij hun uiteindelijke wel bijna een halfjaar geduurt voordat er een woning beschikbaar was. Het maakte het voor hun leefbaar en de kinderen hadden in iedergeval de stabiliteit dat ze in deze periode in het zelfde huis verbleven. Daarnaast snap ik echt super goed dat het ook moeilijk is. Zelfs al noem je dat het echt klaar is. Natuurlijk is dit wel de man geweest met wie je samen bent geweest, die je mama heeft gemaakt en dat je verdriet ervaart vanwege de relatiebreuk is echt super normaal. Veel sterkte

Ik heb 1 jaar in hetzelfde huis moeten wonen als mijn ex. Wij hadden geen kinderen, dus dat is wel een andere situatie. Ik kan je helaas niet zeggen dat er ook leuke momenten waren... In de eerste paar dagen was er opluchting bij ons allebei omdat we de knoop hadden doorgehakt en was het nog vriendschappelijk maar daarna kwamen dezelfde irritaties naar elkaar weer naar boven. We vermeden elkaar binnenshuis. We hadden het ook zo ingericht dat hij de grote slaapkamer kreeg en ik de 2 kleinere, zodat we elkaar ook niet hoefden te zien. Ik maakte een kleine woonkamer en slaapkamer van mijn ruimtes. Hij ook zoiets, al claimde hij ook de hele woonkamer beneden... Het was geen leuke tijd. Ik liep op eieren een jaar lang. Je zegt dat jij het huis uit gaat. Maar als jullie sociaal huren en jij met 1 salaris daar ook nog zou mogen blijven, dan zou ik het huis claimen. Jij zal waarschijnlijk degene zijn die het meest voor jullie dochter gaat zorgen (even puur gekeken naar hoe dat gemiddeld gaat). Dat is sowieso even een praktisch ding om uit te zoeken: mag hij of jij alleen in dat huis blijven? Ze gaan opnieuw naar het salaris kijken, en als dat te laag is, moet jullie allemaal iets anders zoeken. Probeer verder zoveel mogelijk manieren te vinden om 'uit elkaar' te gaan in hetzelfde huis. Zorg dat jullie allebei een plek hebben om je terug te trekken. Vraag om en om familie/vrienden om bij hen te mogen slapen. Maak afspraken met elkaar, zodat jullie om en om het huis voor jezelf hebben. Het gaat er zeer waarschijnlijk niet gezelliger op worden, dus zet de knop om en focus je op een eigen plek zoeken met je dochter. Of dat nu dit huis of een ander is. Ik wens je veel sterkte! Hopelijk ben je snel uit deze situatie.

Klopt. Alleen hij heeft zelf vroeger een periode geen huis gehad, hij heeft niet echt op straat geleefd maar wel moeten huis hoppen tussen vrienden/familie zeg maar (dit was allemaal al een tijdje voor mij). Er is veel gebeurd in zijn verleden. Dus als ik dit huis ook nog eens van hem zou afpakken, pak ik hem in principe dan “alles” af.. Als hij in dit huis zo graag wil blijven, laat hem lekker 🤣 Zo sta ik er nu in eigenlijk.. Waarschijnlijk raakt het versmeerd en heeft hij zo’n groot huis in z’n eentje, maar red je er maar mee. Als ik er eenmaal uit ben is het niet mijn probleem 🫣

We gaan inderdaad nog samen eten en volgen nog her ritme zoals altijd. Hij werk 5 dagen in de week dus de volle zorg van haar komt ook voornamelijk op mij. Ze gaat 3 dagen naar de opvang vanuit een smi maar daarnaast zorg ik voor haar. Ik zit namelijk in de WIA. Een kanttekening voor hem, we hebben de erkenning aangevraagd voor 2023 dus hij heeft geen ouderlijk gezag. Ik weet dat ik dan geen ouderschapsplan hoef te maken maar dat ga ik wel gewoon allemaal doen. In principe zou hij het gezag nog kunnen aanvragen maar ik ben niet zo’n type die daar tegenin zou gaan. Het is verder een goede vader en dat maakt het voor mij soms heel lastig om te zien. Ik wil het allemaal zo goed mogelijk regelen voor haar. De laatste dagen hebben we het niet meer over het uitelkaar gaan gehad, ik ben wel wat dingen gaan uitzoeken. Heb ook even navraag gedaan (ik ben ergens in behandeling) of we vanuit daar ook gesprekken samen kunnen hebben en dan voornamelijk zodat we de neuzen dezelfde kant op hebben en geen wrok naar elkaar (dat er toch wat dingen wel uit worden gesproken) hebben voor de kleine. Ik wil wel het gesprek beginnen met hem over dit soort dingen maar vind het ook lastig omdat ik zoveel tegen een muur aan loop..