Rol en takenverdeling in huis als een thuisblijfmoeder

Het klinkt alsof hij teveel vrije tijd heeft en geen idee heeft wat de zorg en verantwoordelijkheid voor een kind inhouden. Ik denk echt dat het goed is voor de rolverdeling dat een vrouw werkt, dan moet de man ook gewoon meedraaien en zijn papatijd hebben. Niet dat ik zeg dat je moet gaan werken hoor, maar jij bent er nu altijd bij dus hij voelt de nood niet om zijn best te doen. Ik verwacht van mijn man dat hij in het weekend ook gewoon met ons op tijd op staat (tenzij soms anders afgesproken) en we hebben afspraken over beeldschermen. Alleen rond 16:30 en ik gebruik de tablet nu soms als ik even een middagdutje moet doen (zwanger van derde). Misschien helpt dat voor jullie? En misschien kun jij af en toe eens weggaan? Zodat hij een vader kan zijn ipv alleen maar aanwezig. Ken hem natuurlijk niet, maar klinkt als een slappe hap die man 🫣 even trap onder de kont

Geef ik je groot gelijk in hoor! Ik denk dat weer werken mij ook wel zou helpen mentaal om nog meer structuur te krijgen in mijn leven. Ik ben alleen bang dat het hem niet gaat aansporen om meer vader te zijn. Ik ben in de afgelopen 2,5 jaar 2 keer in het ziekenhuis geweest voor een operatie en 1 keer naar London met een vriendin. Ook op zulke dagen neemt hij zijn verantwoordelijkheid niet als vader (vind ik). Als zij om 07:00 wakker werd zette hij haar gewoon schaamteloos voor de tv om verder te kunnen slapen en met een beetje geluk kreeg ze om 10:00-11:00 pas wat te eten 🫠

Wat erg 🫣 hij vindt dat dan normaal? Is hij dit gewend van vroeger? Jullie relatie is wel leuk? Ik denk een stevig gesprek en als dat niks opbrengt, therapie? Anders wordt dit een keuze of je dit leven voor jezelf en je dochter wel wil..?

Blijkbaar vind hij dit normaal haha. Nou mijn partner is Turks dus hij zou zoiets vast gewend zijn van vroeger waarin de vrouw thuis is en voor de kinderen zorgt en de man werkt. Maar goed, zijn vader heeft een eigen zaak en werkt ook ECHT. Ik zou deze taak en rolverdeling nog steeds niet volledige accepteren als hij fulltime zou werken maar hij werkt nog niet eens parttime en hij heeft het altijd al oh zo zwaar 😅 Onze relatie ook niet de leukste nee maar dit speelt wel een grote rol.

Dit heeft niet te maken met dat jij thuis bent en hij werkt, dit heeft te maken met een verschil in inzicht qua opvoedstijl en het gebrek aan communicatie daaraan. Als jij gaat werken lost dit het probleem niet op. Hebben jullie ooit echt met elkaar afspraken gemaakt over opvoeden en taakverdeling? Het klinkt namelijk alsof dit nooit gebeurd is en dat jullie wederzijds van alles van elkaar verwachten wat niet matcht. Dus ik zou beginnen met op 1 lijn gaan zitten wat betreft de opvoeding. Daarnaast zie ik vaak om mij heen gebeuren dat de vader onbewust niet eens de kans krijgt om de vaderrol echt te pakken, simpelweg omdat door het systeem dat gecreëerd is, de moeder altijd meteen in de moederrol gaat en het meteen oplost omdat dit door de dynamiek de weg van de minste weerstand is. Met andere woorden: geef jij hem voldoende ruimte om hem echt papa te laten zijn en zijn eigen maniertjes te laten vinden met zijn dochter?

Nog even mijn perspectief op jouw bericht: Je neemt hem ook niet serieus. Met de uitspraak dat zijn vader ook echt werkt zeg je eigenlijk dat je partner dat niet doet. En dat is niet fair! Hij zorgt er wel voor dat het jou en het gezin aan niets te kort komt! Het is alleen maar heel slim dat hij zijn geld in weinig uren kan verdienen. En het maken van planningen zodat de diensten worden gevuld is ook werk! En door te zeggen dat hij het blijkbaar normaal vind en dat hij zoiets vast gewend is van vroeger, hoor ik alleen maar aannames. Je suggereert dingen over je man die je niet eens helemaal zeker weet. Jullie moeten beide veranderen en vooral met elkaar in gesprek gaan! Aannames checken bij elkaar en verwachtingen uitspreken! Oja en het belangrijkste: een beetje meer respect voor elkaar hebben zou ook wel helpen!

Ik ben nu ruim 6 jaar thuisouder, mijn man werkt 4-5 nachten en samen hebben we 3 kinderen: 6 jaar, 3 jaar en 4 maanden. Dit is het wij het ongeveer verdeeld hebben.. Mijn man: Kookt elke avond Maakt het ontbijt klaar Maakt bakjes eten voor school voor onze oudste Doet de grote, zwaardere boodschappen Haalt de bedden elke week af en maakt deze ook weer op. Stofzuigt de boven verdieping en de trappen. Lapt de ramen Doet de containers Op zijn vrije dagen brengt hij onze oudste naar school en haalt deze ook weer op. Onderneemt 1x per week activiteiten met onze oudste twee kinderen, de ene keer is dat 1op1-dates en de andere keer met beide kinderen. Neemt onze baby over (knuffelen, haar laten slapen in zijn armen) zodat ik ook aan mijn eigen persoonlijke verzorging toekom en even kort 1op1 kan zijn met onze andere 2 kinderen. Ik: Elke nacht op 'standby' voor onze 3 kinderen, ook wanneer mijn man vrij is. Hij kan altijd ongestoord slapen. Overdag wanneer hij werkt en 's nachts wanneer hij vrij is. Zorg van onze baby: fulltime live borstvoeding, alle luiers, wassen, kleden, haar levende slaapplek zijn, etc.. Ik zorg overdag ook voor onze andere 2 kinderen. Ik regel het huishouden op de benedenverdieping: schoonmaken, stofzuigen, dweilen, etc. Ook de badkamer doe ik. Ik doe het wasgoed Ik verzorg onze huisdieren Alles waar ik niet aan toe kom aan huishoudelijke taken neemt mijn man over, zonder dat ik daar om vraag. Hetzelfde doe ik op de boven verdieping. Mijn man is sterk van mening dat ik een dubbele, onbetaalde fulltime baan heb als borstvoedende thuisouder en daar veel meer respect voor opgebracht mag worden. En meer steun van partners. Ik heb mijn man je bericht laten lezen en hij kan geen goed woord spreken over je partner, sorry. Hij kan het zich niet voorstellen om niet actief bezig te willen zijn met je kind. De kinderen trekken hier ook ontzettend naar mijn toe, omdat ik altijd de constante factor ben. Maar hij heeft wel tijd en moeite erin gestoken om een band op te bouwen met zijn kinderen. Ook wanneer ze alleen mij willen hebben en ik dan even bezig met wat anders. Ik ben het wel eens met Parkbewoner dat je partner een schop onder zijn komt nodig heeft en zijn verantwoording als vader en partner moet pakken.

Volgens mij ben je een alleenstaande moeder binnen een relatie. Lijkt mij niet gezond zowel voor jou als voor jullie dochter. Met je partner in gesprek en duidelijk vertellen hoe of wat, anders lijkt mij dit geen lange termijn relatie.

De vraag is, ziet hij zijn ‘werk’ thuis of is dit gedrag ujt gewenning? Het is sowieso goed om eens met je partner in gesprek te gaan want normaal is het niet. Ik ben ook thuisblijfmama, maar zodra mijn man thuis komt pakken we de taken gewoon samen op of overleggen we even wie wat doet.

Kwa huishouden zelf vind ik dat dit als thuisblijfmama/ huisvrouw wel aan jou toekomt en zo te lezen doet hij ook dingen in het huishouden. Maar de zorg voor jullie kind en wat daarbij komt kijken kwa opruimen enzo is voor samen als jullie samen zijn.

Misschien heb ik het verkeerd verwoord. Ik weet wel dat dit voor hun vrij normaal is aangezien hij zelf ook altijd praat over dat zijn vader nooit echt een vader voor hem is geweest en dat hij werk altijd belangrijker vond. En klopt, hij werkt. Maar ik vind dat er zeker een verschil zit tussen een man die 5+ dagen in de week werkt en ècht bezig is met het werk. Dan een man die na 3 dagen al moe is van het werk terwijl hij het bare minimum doet op het werk. Hij kan de hele dag appen, bellen, tiktoks kijken. Dat zijn ook allemaal dingen die hij zelf toegeeft, hoe chill zijn werk is omdat hij alleen maar een beetje hoeft te zitten toezichthouden.

Ik denk dat het inmiddels gewenning is geworden omdat dit probleem al langer speelt. Ik heb hem hier ook vaak over aangesproken en dan is er misschien verandering voor 1 week en daarna valt hij weer in z’n oude gewoontes.

Ben ik het ook wel voor een groot deel mee eens hoor! Maar het huishouden is voor mij moeilijk om aan toe te komen met een hangende peuter aan mijn been. Dan voelt het heel oneerlijk dat hij gelijk zijn me-time pakt zodra hij vrij is van werk of dat hij elke dag pas tussen 11:00-12:00 opstaat terwijl ik er al een hele dag op heb zitten.

Als hij werkt, is het logisch dat jij het huishouden doet. Maar als je samen thuis bent, doe je het dus samen. En dat zou gewoon in overleg moeten kunnen. Als hij zijn band met dochter niet begrijpt, zou hij daarin moeten investeren. Hier is dat ook nog wel eens een ding (leve de telefoon... 🙁), dan spoor ik man aan om even iets samen te doen of leg ik uit hoe kind dingen ziet vanuit kinds oogpunt.

Ik zou hem eens vragen: hoe wil je graag dat onze dochter zich jou later herinnert? Wil je dat ze aan je denkt op een liefdevolle, warme manier of als de man die nooit tijd voor haar wilde maken. En als hij nu niet investeert in een goede band, kan hij ook niet verwachten dat zij wanneer het hem beter uitkomt of hij de leeftijd leuker vindt, zin heeft om samen dingen te ondernemen. Huishouden vind ik ook niet goed verdeeld, maar daarover zou ik eerder een gesprek met passende taakverdeling maken. Eens opschrijven wat er allemaal bij het huishouden komt kijken, hem dat voorleggen en aangeven dat je andere verwachtingen hebt, wat hij kan doen als hij veel vrije tijd heeft.

Misschien dat hij denkt ik werk, dus al het huishouden en kind verzorging ligt bij jou? Alleen jouw dingen hebben geen begin- en eindtijd, zijn werk wel. Hij werkt ook niet 24 uur per dag 7 dagen per week. Dus als hij thuis is, doe je het samen, lijkt me wel zo eerlijk. Als hij werkt, dan zorg jij voor jullie kind en waar het lukt het huishouden. En eigenlijk vind ik ook dat als jij ervaart dat het niet eerlijk verloopt of jij overloopt in het huishouden, er sowieso een gesprek nodig is, al zou hij wel heel veel werken. Ook jouw gezondheid en mentale emmer zijn belangrijk. Andersom als hij thuisblijf papa zou zijn en jij werkt, zou hij het toch ook fijn vinden als je mee helpt in het huishouden waar het lukt.

Oh hier zou ik heel snel klaar mee zijn. Hij zou de keuze krijgen: óf hij gaat zich als een volwassene gedragen, een actieve bijdrage leveren aan het leven van dochter en een bijdrage leveren in het huishouden óf hij kan vertrekken. Sorry, maar wat een peuter. Serieus je dochter geen eten geven of zelf verder te kunnen slapen? Dat is toch geen verantwoordelijkheid nemen?

Ja euh jij werk zo 168uur en hij 24? Das niet ok... Als ik thuisblijfmoeder was dan zou ik verwachten dat als.we allebeide thuis zijn (dus niet als hij aan het werk is) de taken die er nog zijn eerlijk verdeeld worden. Ik snap niet dat je het hele huishouden en zorg voor kind dan maar bij degene die thuis blijft laat, dat is zoveel meer werk dan een baan en toch ook meest belangrijk. Daarnaast ik weet niet hoor, maar met een kind (die aan me vast kleeft) heb ik ook niet zoveel tijd over dat ik in de uren als ik thuis ben en mijn man werkt als het huishouden kan doen. Op als hij thuis is en ik werk dan kan hij ook niet alles doen. Hoeveel vrije tijd hebben jullie elk? Is dat gelijk verdeeld? Zo nee is de werkhouding scheef. Het klinkt wat gek vind ik zorgen voor je kind werk noemen, maar dat is wel tijd dat je actief bent, je je inzet etc. Iedereen heeft vrije tijd nodig. Als jagers verzamelaars waren ze gemiddeld 4uur per dag aan het werk, daaromheen chillen etc. Babies/kleintjes de zorg werd door iedereen gedaan (ze waren 40-75% van de tijd bij moeders). Nooit geen pauze of vrij hebben/zijn is niet goed voor mensen, je stressniveaus stijgen ervan, je hormonen raken minder goed afgesteld en op lange termijn heb je meer kans op gezondheidsproblemen. Mentaal ben je vaak minder sensitief en responsief naar je kindje toe. Ik zou wel echt voordat je 2e kindje er is heel duidelijk maken dat het anders moet, zo ga je met twee kinderen straks omvallen. Een goed gesprek? Of misschien is er wel meer nodig want het is al een patroon wat al een hele poos zo is. Gewoon stoppen met zijn kleren wassen (klinkt kinderachtig, maar sommige mensen moeten het voelen). Is hij wel eens een dagje alleen met jullie dochter geweest? Dat zou ik ook eens doen, kan jij even bijkomen. Eens een lijstje maken van wat er allemaal moet gebeuren, over de mental load (is ook een mooie quiz over) en meer dat soort dingen. Ik vind het echt heel naar dat hij zo weinig doet voor je. En de tijd die hij doorbrengt met jullie dochter echt niet ok is, en hij niet echt met jullie dochter is. Als hij niet zou veranderen zou ik goed nadenken over toekomst met hem, zeker ook voor je dochter want die internaliseert wat ze ziet, papa luiert lekker hele dag, mama ekrt 24/7, dit zal ze later dan zelf ook gaan accepteren.

Wat hadden jullie hierover afgesproken voordat jullie kinderen hadden? Hebben jullie gesproken over hoe je wilt dat de kinderen opgroeien, over schermtijd, wat je verstaat onder ‘goed zorgen voor’ e.d.? Waren jullie voordat je aan kinderen begon wel een goed team samen? Als je man openstaat voor een goed boek zou ik ‘Het boek waarvan je wilde dat je ouders het hadden gelezen’ samen gaan lezen en bespreken. Over de essentie van het ouderschap en de invloed van jullie op jullie kinderen. Zorg ook goed voor jezelf, geef je eigen grenzen duidelijk aan

Ik zou hier echt niet van gediend zijn... Naast dat zijn bijdrage in het huishouden hoogstens minimaal te noemen valt, wil hij dus niet eens de moeite nemen om fatsoenlijk tijd door te brengen met zijn dochter. Je dochter heeft er niets aan om voor een scherm te zitten terwijl papa erbij ligt. Uiteindelijk wordt zij zo beroofd haar van haar tijd met papa, en dat is doodzonde. Dat hij weinig in huis doet lijkt mij irritant, maar dat hij zijn band met zijn dochter verwaarloosd vind ik pas echt kwalijk. Ik ben als thuisblijfmoeder wel gezegend met een partner die veel doet, en uit zichzelf. Als hij thuis is doen we het huishouden samen en doen wij ook samen de zorg voor ons kind. Mijn man neemt hem mee naar de speeltuin, te wandelen, speelt met hem, leest voor en doet mee in de normale dagelijkse routine (eten, luiers, dutjes etc) Wij zorgen vaak voor elkaar dat we af en toe wat me-time kunnen krijgen buiten dutjes en bedtijd om. Ik vind dus dat je echt wel wat meer van je partner zou mogen verwachten.