Ik ben zwanger en de vader en ik zijn uit elkaar. Ik wil graag jullie ervaringen horen, want ik weet even niet goed hoe ik hiermee om moet gaan.
Hij wil heel snel beginnen met co-ouderschap. Hij dacht aan een 50/50-verdeling bij 52 weken. Voor mij voelt dat veel te vroeg. Ik ben nog bezig de breuk te verwerken en super boos op hem. Ik moet nog bevallen en ik heb mijn kindje nog niet eens in mijn armen gehad. Ik kijk er enorm tegenop.
Ik heb ervoor gekozen dat hij niet bij de bevalling is. Ik wil mijn nicht en mijn zus erbij hebben. Hij mag het kindje uiteindelijk wel ontmoeten, maar op dit moment voelt alles wat hij vraagt als een inbreuk op mijn privacy. Ik ben nog zo boos over hoe het is gegaan.
Daar komt bij dat ik op dit moment geen eigen woning heb en bij mijn moeder ga wonen. We wonen in verschillende gemeentes, dus een co-ouderschap is niet even makkelijk te regelen. Voor hem klinkt het alsof het gewoon “even geregeld” kan worden met een mediator, maar zo voel ik dat niet.
Mijn vraag is: moet er al een band met het kindje komen voor de geboorte? Moet hij mee naar de echo’s? Overweeg ik om aan te bieden dat hij alleen naar de laatste echo meekomt? Ik weet het echt niet. Eigenlijk wil ik het liefst dat hij nergens bij betrokken is.
Hoe zijn jullie hiermee omgegaan, of wat zouden jullie doen?