Wann. weer tijd voor jezelf na tweede?

Baby 7 maanden en dochter 3.5; ik heb vrijwel geen tijd voor mijzelf. Met geluk als ze allebei vroeg in slaap vallen 1 of 2 uurtjes in de avond. Verder dag en nacht met de meiden bezig.

Ahh ja jij zit er nog midden in!

Ik denk toen ze bijna 2 was. Ze begon eindelijk door te slapen en deed goede dutjes. Ze is nu 2,5 en gaat ook naar de psz, dus krijg steeds meer tijd “terug.”

De oudste is 2,5 en de jongste 8m. Ik heb het idee dat ik sinds een paar weken weer tijd voor mezelf heb, maar ik heb dit ook wel "opgeëist" en een heel legertje aan oppassen verzameld. Ik kreeg bij de oudste rond 1,5 weer wat tijd (zonder alle hulp van buiten) en ik verwacht dat dat bij de tweede ook ongeveer zal zijn.

Ik denk dat dit heel erg afhangt van hoeveel tijd je voor jezelf nodig hebt, hoe flexibel je daarin bent en hoe je kind is. Met de eerste ging het in fases dat we “lucht” kregen overdag. 1,5 was bijvoorbeeld best oké, maar 2,5 tot 4 jaar was aanpoten (is voor heel veel kinderen een moeilijke periode waarin je echt merkt dat je aan het opvoeden bent). Nu is de oudste zelfstandiger en dat helpt wel nu we een tweede hebben. Onze jongste is echter een super makkelijk kind. Overdag heb je natuurlijk werk met de kinderen en merk echt wel dat als het ene kind je aandacht niet nodig heeft dan heeft je andere kind dat vaak wel. Waar bij de oudste ook onze avonden in het teken stond van ons kind nu het slapen moeizaam ging (lees: 22.00/23.00 uur soms pas klaar), hebben we nu na 7.30 uur de kinderen op bed in slaap. Aan de andere kant, ging onze oudste pas rond 4 jaar om 7 uur naar bed. We hadden met de oudste veel vrijheid om uit eten te gaan (hij was mee en had je geen kind aan). De jongste is er echter eentje van de klok en uit eten gaan is geen optie, tenzij we om 4 uur a half 5 al willen eten. Ik denk dat je ervan mag uitgaan dat je zeker tot ze 4 zijn er echt nog aardig wat werk aan hebt en je eigen plannen regelmatig in duigen kunnen vallen. En je beseft pas hoe relaxt 1 is als je er 2 hebt.

Ligt ook een beetje aan je kindje denk ik. De oudste sliep met 8 maanden door de nacht en ging rond 19h de nacht in. Sliep overdag als een zonnetje. De tweede is altijd een strijd geweest met slaapjes tot ze nog maar 1x per dag sliep, dat was rond de 12 maanden pas... De derde is er nog maar net en ondanks uren draagzak en slaapjes daarin, voel ik opeens heel veel vrijheid want ik blijf gewoon alles doen wat ik wil maar dan aangepast/korter/waar de kinderen bij zijn. De jongste kijkt graag hoe de oudste twee bezig zijn.

Toen de jongste met 2,5 naar de peuterspeelzaal ging

Wanneer ze naar school zijn! Ze gingen ook naar de opvang maar dan was ik zelf aan het werk. Ook mijn tijd maar toch anders.

En wat vind je tijd voor jezelf? Hier een van 3 en half en een van een jaar, maar ik heb eigenlijk altijd wel even tijd voor mezelf. Ze liggen beide rond 19:00 op bed en dan hebben wij dus de avond voor onszelf, die is ons echt heilig. Maar ik ben ook vrij snel al een weekend weg geweest, en we gaan ook regelmatig uiteten of ik ga er even op uit met vriendinnen. Ik vind dat erg belangrijk dus daar maken we beide tijd voor. Ik denk dat ik bij beide de eerste paar maanden lekker thuis in onze “bubbel” zat en daarna er weer op uit ging. Ik lees veel ligt aan je kindje, maar je kan toch een oppas regelen? Eventueel zelf op bed leggen en daarna weg. Of slapen ze dan niet ‘s avonds oid? Oprecht nieuwsgierig.

Wij hadden voor mijn oudste geen oppas. Heel sporadisch mijn ouders of zus als we echt weg moesten nu die anders niet wilden/konden oppassen. Daar kon je geen oppasmeisje op zetten. Naar bed brengen en dat de oppas op zou passen op een in theorie slapend kind was geen optie, want we waren er soms dik 2 uur mee bezig - dan was hij wel rustig, maar je moest soms elk kwartier weer naar boven en bij sommige fases zat je zeker een uur aaneengesloten boven - en een ander lukte het in het geheel niet en ging gepaard met veel gekrijs (uiteraard geprobeerd. Slechts 2x is dit goed gegaan in 3 jaar tijd). Een avond weg stond gelijk aan een een aantal dagen nog meer werk aan ons kind nu het dan ook nog eens bang was dat we weg zouden gaan. Dan denk je niet “we hebben in ieder geval een leuke avond gehad”. Mijn jongste boeit het tot zekere hoogte totaal niet wie er is en mijn oudste is nu op een leeftijd dat slapen zeer makkelijk gaat en een oppas leuk is. Nu dus om de zoveel tijd een oppas die de kinderen ook op bed legt. Hier merken wij dus dat het echt wel uitmaakt hoe het kind is.

De tweede sliep vanaf ca 3 maanden al om 19.00 in de avond, en de eerste ook. Dus vanaf 3 maanden kregen wij de avonden weer terug. Soms doen we allebei wat anders, soms samen een film kijken en soms komt er een pizza als de kindjes op bed liggen en trekken een flesje wijn open om lekker te kletsen. Overdag is een ander verhaal, dan is de was ophangen in mijn eentje tegenwoordig al een momentje voor mezelf. De jongste is nu 10 maanden, de oudste net 3. Ik verwacht dat meer tijd overdag voor mezelf pas komt als de oudste naar school gaat en de jongste dan hopelijk nog dutjes doet. Om dan overdag niet helemaal gek te worden probeer ik veel dingen te doen met de kinderen die ik zelf leuk vind, dan voelt de dag minder alsof die niet van mij is. Lekker wandelen of een stuk fietsen, samen ergens lunchen, naar de kinderboerderij en daar een kop thee voor mezelf bestellen etc.

Voor de weekenden weg wel, maar voor de normale avonden niet. Hier slaapt dochter van 3,5 meestal pas tegen 11 uur savonds, dus wij hebben nog nooit de avonden voor onszelf gehad. Dat is wel echt een enorm verschil hoor. Ik ben het dus met Newmommy eens dat dit ook grotendeels aan het kind ligt (stiekem hoopvol dat de 2e hier wel vroeg gaat slapen).

Tijd voor mezelf is voor mij niet alleen buitenshuis op stap. Ik heb na een lange dag ook behoefte aan even ontprikkelen met een serie, podcast of boek. Als je al om 19u 'vrij' bent, dan heb je daar alle ruimte voor. Bij ons hebben we ze vaak pas tegen 21u/22u allemaal rustig en tot die tijd wordt er gehuild en moet een van ons erbij blijven. Zelfs als mijn man bij de kinderen zit, kan ik moeilijk ontspannen zolang ze krijsen/huilen. Daar een oppas voor regelen vind ik wel een interessant idee, maar ik denk niet dat mijn kinderen dat zouden accepteren: een oppas aan hun bed, terwijl ik/we gewoon thuis zijn. TS, hier kwam er meer tijd voor onszelf op het moment dat de oudste zelfstandig in slaap kon vallen & een langer slaapje overdag had. Dat was rond 1,5 jaar. Bij de tweede kwam het ritme overdag er iets eerder in, maar toen had ik een peuter die overdag niet meer sliep en zichzelf niet kon vermaken. Dus dat was wel iets minder druk, maar geen echte tijd voor mezelf. Inmiddels zit de oudste op school en kan zichzelf beter vermaken, ik heb dus op vrije dagen een uurtje voor mezelf als de kleintjes slapen. Tijd voor mezelf in de avonden heb ik na ruim 2 jaar helaas nog niet echt.

Toen de tweede 8 weken was ging ze al doorslapen en gingen ze allebei vroeg naar bed. Dus vanaf toen had ik weer alle avonden voor mezelf om te sporten. En 4 dagen per week werken vind ik ook echt tijd voor mezelf. En wij gaan iedere maand een keer lekker uit eten samen en dan hebben we een oppas. En vanaf de geboorte van de tweede gaat we omstebeurt weleens in het weekend wat leuks doen met vrienden, even weg zonder kinderen.

Toen de jongste 15 maanden was begonnen wij langzaam onder onze steen vandaan te kruipen zoals we dat zelf zeiden. Hij is bijna twee en we krijgen nu echt steeds meer vrijheid. Maar bij ons komt dit ook omdat de jongste verschrikkelijk slecht slaapt. Daardoor voelde het als overleven. Elk vrij moment ging zitten in bijslapen. Ik denk dat als je kindje goed of beter slaapt je wel sneller weer energie hebt. Want wij werken vooral beperkt door gebrek aan energie.

Haha ja precies dit. Dus als je kindje al vroeg doorslaapt komt die vrijheid een stuk vroeger zo te lezen. Die van ons slaapt pas sinds een maandje echt door denk ik. Hij wordt in maart twee jaar 🫣🫣

Bij onze oudste voelde ik echt na drie of vier maanden al veel vrijheid. Hij sliep goed, we hadden energie, hij was mega flexibel en ging overal mee naartoe, bleef ook overal slapen met ons. De jongste sliep dus slecht en weigerde de auto, wilde nergens slapen behalve thuis. Dus dat beperkte ons veel. Denk echt dat het aan je kind ligt en niet aan hoeveel kindjes je hebt.

Maar ook als ze niet doorslapen vind ik wel dat je daar gewoon tijd voor moet maken! Een partner kan ‘‘s avonds natuurlijk ook wat doen als de kleine wakker word en jij aan het sporten bent. Net als in de weekenden en je wilt bijvoorbeeld even lekker een dag naar de sauna.

Bij onze haddrn we ook weinig tijd voor onszelf. Hij sliep laat en slecht, was vaak wakker.. Overdag ook maar korte slaapjes. Vanaf 2 jaar ging dat stabiel beter. Toen kwam er meer ontspanning. Pas met bijna 3 jaar durfden we voor een 2e te gaan. De 2e is nu ruim 1 jaar en slaapt een stuk beter. Al vanaf het begin. Toen natuurlijk wel gebroken nachten. Maar minder intens en minder vaak dan bij de oudste. Ook overdag slaapt hij een stuk beter. Dus nu hebben we savonds 2 slapende kinderen en tijd voor ons zelf. Maar de ruimte die we bij de jongste voelen hadden we bij de oudste echt nog niet op deze leeftijd

Ja zou 'moeten', maar soms gaat dat echt niet. Sporten met nul energie of dagje weg met flesweigeraar. Zit er soms gewoon een paar jaar niet in. Komt wel weer