Ziekte met kinderwens

Phine98
één maand geleden
Volgen
Momenteel zit ik helaas ziek thuis met mentale en fysieke klachten. Volgens mijn bedrijfsarts zal ik over 3 a 4 maanden weer volledig aan het werk zijn. Mijn partner en ik hebben allebei een hele sterke kinderwens en willen er graag voor gaan. Zelf ben ik alleen bang voor de reactie van het werk aangezien ik nu nog “ziek” ben. (Mocht alles goed gaan en zou zwanger raken) zou dit betekenen dat ik dan maar voor een paar maanden weer aan het werk ben en dan weer met verlof zou gaan. Hierbij zou het werk ervoor kunnen kiezen om mijn contract niet te verlengen. Ik vroeg me af of dit mag?
  • Rapporteren
Reageer
Typ hier je reactie
24 reacties
moederinspe022021
één maand geleden
Je contract kan natuurlijk altijd aflopen, dat mag. Bedenk je wel dat een zwangerschap ook fysiek best pittig kan zijn. En of dit dan verstandig is te combineren met mentale klachten en reintegreren, lijkt me best pittig!
  • Rapporteren
MommyR2020
één maand geleden
De vraag is of je dit voor jezelf moet willen. Voor een kindje zorgen is echt niet niks. Een zwangerschap is pittig, de bevalling is pittig en erna is er een klein hummeltje die jou 24/7 nodig heeft. Ook als jij je niet goed voelt. Slapeloze nachten hakken erin, borstvoeding geven, etc. Het is het meest geweldige van de wereld maar mijn zoontje is nu 1 en vraag me soms echt af hoe ik het allemaal moet combineren. Werk, kindje, sociaal leven 😅 dus ik zou je aanraden eerst wat stabieler te worden
  • Rapporteren
Chantalle84
één maand geleden
Ik ben zwanger geweest met lichamelijke en mentale klachten (tijdens de zwangerschap ontstaan). Ik heb hierdoor niet kunnen genieten van deze periode en dat vind ik echt heel erg. De opstart met onze dochter was daardoor ook wat moeizamer. Ik zou het niet aanraden. Je moet een topprestatie leveren waarvoor een sterke fysieke en mentale kant noodzakelijk is.
  • Rapporteren
Oogjesbaby
één maand geleden
Ik zou eerst zelf beter worden en dan een baby maken. Beetje principe, als je een baby kan maken terwijl je ziek thuis zit, dan kun je ook werken (heel overdreven dan hè)
  • Rapporteren
Yvonne86
één maand geleden
Eerst goed voor jezelf zorgen, als jij er goed bovenop bent dan zou ik verder denken aan een kindje. Jij bent ook heel belangrijk en een zwangerschap kan behoorlijk pittig zijn! Succes!
  • Rapporteren
2020mama
één maand geleden
Ik schrik eerlijk gezegd van de reacties. Alsof je als je ziek bent niet aan kinderen mag beginnen of dat dit niet verantwoord zpu zijn. Ja het is pittig maar zou daardoor je kinderwens niet op pauze zetten (misschien ook afhankelijk van je leeftijd). Je weet nooit hoe snel je zwanger wordt, kan morgen zijn of paar jaar duren. Zelf "gezond" zwanger geworden en daarna ziek geworden, fysiek (ben geopereerd en mocht tijd kindje niet tillen).Daarna ook mentaal ziek geworden (postnatale-depressie). Dit was en is erg zwaar maar voor mij geen reden geen kindje te willen krijgen. Wel is misschien slim (afhankelijk van het type mentale klachten) bij een zwangerschap contact op te nemen met de pop-poli, dit kan je tzt met verloskundige bespreken. Ook kan het goed zijn vooraf na te denken of jullie een sociaal vangnet hebben. Zo hebben wij wanneer nodig veel gehad aan de opa's en oma's (wij hadden naast mijn medische problemen ook een zware medische beginperiode met ons premature kindje). Mbt je vraag. Een werkgever mag je niet weigeren / geen contract aanbieden ivm zwangerschap, dit is zwangerschapsdiscriminatie. Echter bij contract voor bepaalde tijd loopt dit gewoon af en hoeft werkgever geen reden te geven waarom geen nieuw contract wordt aangeboden. Zo kan er wel sprake van zwangerschapsdiscriminatie zijn maar je kan dit niet hardmaken, dit gebeurt helaas nog veel. Beterschap en een goed herstel gewenst! Als jullie droom een kindje is laat je niet belemmeren!
  • Rapporteren
Verwijderd lid
één maand geleden
Reactie op 2020mama
Ik schrik eerlijk gezegd van de reacties. Alsof je als je ziek bent niet aan kinderen mag beginnen of dat dit niet verantwoord zpu zijn. Ja het is pittig maar zou daardoor je kinderwens niet op pauze zetten (misschien ook afhankelijk van je leeftijd). Je weet nooit hoe snel je zwanger wordt, kan morgen zijn of paar jaar duren. Zelf "gezond" zwanger geworden en daarna ziek geworden, fysiek (ben geopereerd en mocht tijd kindje niet tillen).Daarna ook mentaal ziek geworden (postnatale-depressie). Dit was en is erg zwaar maar voor mij geen reden geen kindje te willen krijgen. Wel is misschien slim (afhankelijk van het type mentale klachten) bij een zwangerschap contact op te nemen met de pop-poli, dit kan je tzt met verloskundige bespreken. Ook kan het goed zijn vooraf na te denken of jullie een sociaal vangnet hebben. Zo hebben wij wanneer nodig veel gehad aan de opa's en oma's (wij hadden naast mijn medische problemen ook een zware medische beginperiode met ons premature kindje). Mbt je vraag. Een werkgever mag je niet weigeren / geen contract aanbieden ivm zwangerschap, dit is zwangerschapsdiscriminatie. Echter bij contract voor bepaalde tijd loopt dit gewoon af en hoeft werkgever geen reden te geven waarom geen nieuw contract wordt aangeboden. Zo kan er wel sprake van zwangerschapsdiscriminatie zijn maar je kan dit niet hardmaken, dit gebeurt helaas nog veel. Beterschap en een goed herstel gewenst! Als jullie droom een kindje is laat je niet belemmeren!
Ik snap de reacties op zich wel. Waarom zou je bewust kiezen voor een kindje te gaan als je in een kwetsbare periode zit en daardoor ziek thuis bent? Je hebt altijd een verantwoordelijkheid daarin denk ik. In jouw geval kreeg je dit pas erna en is dit toch een andere situatie lijkt me. Ik denk dat phine98 vooral zelf de afweging kan en moet maken in hoeverre zij mentaal in staat is om nu aan kinderen te willen beginnen. En dat niemand anders dat voor haar kan beslissen.
  • Rapporteren
happy96
één maand geleden
Reactie op Oogjesbaby
Ik zou eerst zelf beter worden en dan een baby maken. Beetje principe, als je een baby kan maken terwijl je ziek thuis zit, dan kun je ook werken (heel overdreven dan hè)
Inderdaad compleet overdreven en totaal niet hetzelfde principe in mijn ogen. Ik kan niet eens woorden vinden voor hoe sterk ik het hiermee oneens ben. @TS: je vraag is of je werkgever ervoor mag kiezen om je contract niet te verlengen als je na beter melden maar een paar maanden kunt werken tot aan je verlof. Ja in principe mag dat, zoals al gezegd hoeft een werkgever niet te verklaren waarom hij je geen nieuw contract wil aanbieden. Of jullie werk willen maken van je kinderwens is super persoonlijk en moeten jullie echt samen beslissen. Ik zou in dit geval wel echt zorgen dat je eerst samen achter je keuze staat, en niet bijvoorbeeld in de tussentijd wat onvoorzichtig wordt met anticonceptie, want dan lijkt het me lastiger om eenmaal zwanger met volle commitment ervoor te gaan. Jij en je partner kennen jullie situatie, kunnen de afweging maken over je klachten en ook over eventuele mogelijke gevolgen met je werk (hoe reëel schat je zelf de kans dat ze je contract niet zouden verlengen, hoe wordt de financiële situatie dan, etc). Als jullie er voor willen gaan, laat niemand je dan tegenhouden 🤗
  • Rapporteren
Yvonne86
één maand geleden
Ik vind het niet overdreven, als jij mentaal en lichamelijk niet in orde bent, waarom op dat moment kiezen voor een kindje? Het is ook belangrijk goed voor jezelf te zorgen voordat je voor een kindje gaat vind ik
  • Rapporteren
Moedervan3kindjes
één maand geleden
Het hangt volgens mij van heel veel dingen af. Zelf ben ik wel voor een kindje gegaan toen ik lichamelijk en geestelijk ziek was. Om de simpele reden dat ik de jongste niet meer was en de gyn het vermoeden had dat ik snel in de overgang zou komen. Ik ben hier ook open over geweest naar de bedrijfsarts en sowieso was ik ook al open over mijn kinderwens op mijn werk voordat ik ziek werd. Uiteindelijk is het pas na 2,5 jaar gelukt, toen ik bijna weer gereintegreerd was. Achteraf zorgde mijn ziekte ervoor dat ik op dat moment niet zwanger kon worden en dat zorgde weer voor meer psychische problemen. Het contact met mijn werk was buiten mijn schuld om erg slecht tijdens mijn ziekte, maar wonder boven wonder reageerde mijn (nieuwe) leidinggevende erg correct toen ik zwanger werd. Dat had ik eerlijk gezegd niet verwacht. Ik had overigens wel een vast contract. Toch zou mijn advies zijn: als je de tijd hebt, wacht dan heel eventjes. Heel veel sterkte met je herstel en ik duim voor je dat je kinderwens in vervulling mag gaan.
  • Rapporteren
Esttttt
één maand geleden
Kijk hoe je er zelf bij voelt. We weten de reden van je verzuim niet. Bij psychische klachten zou ik wel proberen wat te wachten omdat het hele zwanger zijn, bevallen en een kind opvoeden is ook al een heel ding is. Maar puur voor jezelf. Je werkgever is allemaal leuk en wel, maar je kiest je eigen leven. banen liggen voor het oprapen. 💪 Als ze geen contractverlenging willen geven om wat voor reden dan ook, verzinnen ze wel wat... ik zou me daar niet door laten opfokken.
  • Rapporteren
Verwijderd lid
één maand geleden
Je werkgever mag je tijdelijke contract niet verlengen zonder dat hij daar een reden voor heeft. Het is voor jezelf uit te maken of dit gegeven je nog meer stress op levert. Zelf heb ik jaren een traject gehad om zwanger te raken. Nooit ziek op werk, operaties op vrije dagen, altijd aanwezig , alke afspraken rekening houden met werk enz enz. Ik wilde mijn werkgever niet belasten met mijn privé wens en daarnaast wilde ik in het begin echt zorgen dat ik dat vaste contract kreeg. Om altijd om de werkgever te hebben gedacht, heb ik niet aan mezelf gedacht. Ik ben nooit zwanger geraakt. Ik kwam met een burnout thuis te zitten. Ik heb toen heel veel aandacht aan mezelf geschonken, zowel mentaal ( bv psycholoog ) en fysiek ( heel veel wandelen), maar ook een natuurgeneeskundige opgezocht, hormonen laten checken, naar de fysio, noem het maar. Ik heb van alles gedaan. Na 5 maanden weer opbouwen in uren en toen plots was ik zwanger. Nou niet plots, ik was weer naar het ziekenhuis om te kijken of het überhaupt nog kon. Ik kon geen afscheid nemen van onze wens, maar ik kon er eigenlijk ook niet meer mee door. Ik was mentaal en fysiek nog steeds op en leeg. Helaas kreeg ik HG en prenetale depressie. Uiteraard door alle jaren traject en niet verwerkte emoties en door de hormonen, maar ik was nog niet uit de burn out. Ik geloof ook echt dat de klachten die ik nog ervaarde tijdens de burn out, en alle emotionele ellende die ik nog niet had verwerkt , nu in ene keihard terug kwam in mijn zwangerschap. Ik had graag gewild dat ik veel emotionele, mentale klachten / angsten al had aangepakt of verwerkt. Het is nl heel erg pittig om zwanger te zijn en dit te verwerken. Gelukkig zat ik fysiek iets beter, maar zeker niet ju van het. In het begin, door al het overgeven, daardoor ook last van spieren gekregen ed. Ik vind het dubbel om je iets te moeten adviseren. Omdat ik alle jaren mijn werk niet wilde belasten, belaste ik mezelf alleen maar meer. Maar ik heb toen dus ook heel veel tijd verspild naar mijn idee.. toch wat langere pauzes in het traject etc. Jij weet zelf wat je mentale klachten zijn. Ik weet niet wat het is, maar als je voor je zwangerschap al wat kan oplossen is dat echt mooi meegenomen. Dat geldt voor het fysieke gedeelte ook. Daarnaast weet je niet of je gelijk zwanger wordt. En hoe je zwangerschap verloopt .En om eerst dan je werk, je lijf en je koppie op orde te maken, verspil je misschien ook wel weer kostbare tijd. Ik weet alleen dat ik echt meer tijd aan mezelf besteedde op alle vlakken, dat ik zwanger raakte. Na heeeeel veel jaren. Dat is misschien het enige advies ; zorg dat je niet met twijfel over jezelf erin gaat. Zorg dat je al hulp hebt. Psycholoog, coach, vrienden, familie, sport. Als jij je goed en sterk voelt, dan kan je onverwachte gebeurtenissen aan. Ook veranderingen met werk of in je zwangerschap. In ieder geval succes !
  • Rapporteren
Phine98
één maand geleden
Reactie op 2020mama
Ik schrik eerlijk gezegd van de reacties. Alsof je als je ziek bent niet aan kinderen mag beginnen of dat dit niet verantwoord zpu zijn. Ja het is pittig maar zou daardoor je kinderwens niet op pauze zetten (misschien ook afhankelijk van je leeftijd). Je weet nooit hoe snel je zwanger wordt, kan morgen zijn of paar jaar duren. Zelf "gezond" zwanger geworden en daarna ziek geworden, fysiek (ben geopereerd en mocht tijd kindje niet tillen).Daarna ook mentaal ziek geworden (postnatale-depressie). Dit was en is erg zwaar maar voor mij geen reden geen kindje te willen krijgen. Wel is misschien slim (afhankelijk van het type mentale klachten) bij een zwangerschap contact op te nemen met de pop-poli, dit kan je tzt met verloskundige bespreken. Ook kan het goed zijn vooraf na te denken of jullie een sociaal vangnet hebben. Zo hebben wij wanneer nodig veel gehad aan de opa's en oma's (wij hadden naast mijn medische problemen ook een zware medische beginperiode met ons premature kindje). Mbt je vraag. Een werkgever mag je niet weigeren / geen contract aanbieden ivm zwangerschap, dit is zwangerschapsdiscriminatie. Echter bij contract voor bepaalde tijd loopt dit gewoon af en hoeft werkgever geen reden te geven waarom geen nieuw contract wordt aangeboden. Zo kan er wel sprake van zwangerschapsdiscriminatie zijn maar je kan dit niet hardmaken, dit gebeurt helaas nog veel. Beterschap en een goed herstel gewenst! Als jullie droom een kindje is laat je niet belemmeren!
Dankjewel voor je hele fijne en oprechte reactie. Heel lief☺️😊
  • Rapporteren
Phine98
één maand geleden
Reactie op verwijderd lid
Je werkgever mag je tijdelijke contract niet verlengen zonder dat hij daar een reden voor heeft. Het is voor jezelf uit te maken of dit gegeven je nog meer stress op levert. Zelf heb ik jaren een traject gehad om zwanger te raken. Nooit ziek op werk, operaties op vrije dagen, altijd aanwezig , alke afspraken rekening houden met werk enz enz. Ik wilde mijn werkgever niet belasten met mijn privé wens en daarnaast wilde ik in het begin echt zorgen dat ik dat vaste contract kreeg. Om altijd om de werkgever te hebben gedacht, heb ik niet aan mezelf gedacht. Ik ben nooit zwanger geraakt. Ik kwam met een burnout thuis te zitten. Ik heb toen heel veel aandacht aan mezelf geschonken, zowel mentaal ( bv psycholoog ) en fysiek ( heel veel wandelen), maar ook een natuurgeneeskundige opgezocht, hormonen laten checken, naar de fysio, noem het maar. Ik heb van alles gedaan. Na 5 maanden weer opbouwen in uren en toen plots was ik zwanger. Nou niet plots, ik was weer naar het ziekenhuis om te kijken of het überhaupt nog kon. Ik kon geen afscheid nemen van onze wens, maar ik kon er eigenlijk ook niet meer mee door. Ik was mentaal en fysiek nog steeds op en leeg. Helaas kreeg ik HG en prenetale depressie. Uiteraard door alle jaren traject en niet verwerkte emoties en door de hormonen, maar ik was nog niet uit de burn out. Ik geloof ook echt dat de klachten die ik nog ervaarde tijdens de burn out, en alle emotionele ellende die ik nog niet had verwerkt , nu in ene keihard terug kwam in mijn zwangerschap. Ik had graag gewild dat ik veel emotionele, mentale klachten / angsten al had aangepakt of verwerkt. Het is nl heel erg pittig om zwanger te zijn en dit te verwerken. Gelukkig zat ik fysiek iets beter, maar zeker niet ju van het. In het begin, door al het overgeven, daardoor ook last van spieren gekregen ed. Ik vind het dubbel om je iets te moeten adviseren. Omdat ik alle jaren mijn werk niet wilde belasten, belaste ik mezelf alleen maar meer. Maar ik heb toen dus ook heel veel tijd verspild naar mijn idee.. toch wat langere pauzes in het traject etc. Jij weet zelf wat je mentale klachten zijn. Ik weet niet wat het is, maar als je voor je zwangerschap al wat kan oplossen is dat echt mooi meegenomen. Dat geldt voor het fysieke gedeelte ook. Daarnaast weet je niet of je gelijk zwanger wordt. En hoe je zwangerschap verloopt .En om eerst dan je werk, je lijf en je koppie op orde te maken, verspil je misschien ook wel weer kostbare tijd. Ik weet alleen dat ik echt meer tijd aan mezelf besteedde op alle vlakken, dat ik zwanger raakte. Na heeeeel veel jaren. Dat is misschien het enige advies ; zorg dat je niet met twijfel over jezelf erin gaat. Zorg dat je al hulp hebt. Psycholoog, coach, vrienden, familie, sport. Als jij je goed en sterk voelt, dan kan je onverwachte gebeurtenissen aan. Ook veranderingen met werk of in je zwangerschap. In ieder geval succes !
Wat mooi dat je je verhaal zo deelt. Dankjewel voor je attente reactie.
  • Rapporteren
Erka
één maand geleden
In principe mag een tijdelijk contract niet verbroken worden ivm zwangerschap, maar dan zijn er genoeg anderen redenen voor te verzinnen als ze toch van je af willen, bij een vast contract is dit moeilijker. Wel vraag ik me af of dit voor jullie het juiste moment is. Niet beoordelend bedoelt, ik heb geen verdere achtergrondinformatie natuurlijk. Je geeft aan mentale en fysieke klachten te hebben. Je zegt over 3/4 maanden weer volledig te kunnen werken, dus ik denk dat het dan een tijdelijk probleem is? Is het dan niet beter om je nu te focussen op je herstel? De eerste helft van mijn zwangerschap ben ik heel misselijk geweest waarvan ik 10 weken in de ziektewet heb gezeten en daarna opbouwend weer ben gaan werken. Na de bevalling heb ik na 5 dagen pas mijn kindje zelf kunnen verschonen en omkleden. De eerste twee weken heb ik veel in bed gelegen omdat ik veel pijn had aan mijn onderkant, en ik ben normaal de flauwste niet. Na die 2 weken ben ik voor het eerst buiten wezen wandelen, 10 minuten was eigenlijk al teveel. Ons kindje had de eerste periode veel last van verborgen reflux en krampjes, hierdoor heb ik haar veel moeten dragen wat erg vermoeiend was vooral omdat ik dus niet lang kon staan. Zelf vond ik mijn zwangerschap en de eerste periode best zwaar, ondanks dat ik er dus gewoon gezond erin ging. Ik snap dat dit niet je vraag was met je topic, maar wilde het toch even delen en misschien heb je er toch iets aan. Nogmaals ik ken jullie situatie niet dus ik weet ook niet in hoeverre je ziekte beperkend is en of het überhaupt een optie is om jullie wens uit te stellen.
  • Rapporteren
Phine98
één maand geleden
Reactie op Erka
In principe mag een tijdelijk contract niet verbroken worden ivm zwangerschap, maar dan zijn er genoeg anderen redenen voor te verzinnen als ze toch van je af willen, bij een vast contract is dit moeilijker. Wel vraag ik me af of dit voor jullie het juiste moment is. Niet beoordelend bedoelt, ik heb geen verdere achtergrondinformatie natuurlijk. Je geeft aan mentale en fysieke klachten te hebben. Je zegt over 3/4 maanden weer volledig te kunnen werken, dus ik denk dat het dan een tijdelijk probleem is? Is het dan niet beter om je nu te focussen op je herstel? De eerste helft van mijn zwangerschap ben ik heel misselijk geweest waarvan ik 10 weken in de ziektewet heb gezeten en daarna opbouwend weer ben gaan werken. Na de bevalling heb ik na 5 dagen pas mijn kindje zelf kunnen verschonen en omkleden. De eerste twee weken heb ik veel in bed gelegen omdat ik veel pijn had aan mijn onderkant, en ik ben normaal de flauwste niet. Na die 2 weken ben ik voor het eerst buiten wezen wandelen, 10 minuten was eigenlijk al teveel. Ons kindje had de eerste periode veel last van verborgen reflux en krampjes, hierdoor heb ik haar veel moeten dragen wat erg vermoeiend was vooral omdat ik dus niet lang kon staan. Zelf vond ik mijn zwangerschap en de eerste periode best zwaar, ondanks dat ik er dus gewoon gezond erin ging. Ik snap dat dit niet je vraag was met je topic, maar wilde het toch even delen en misschien heb je er toch iets aan. Nogmaals ik ken jullie situatie niet dus ik weet ook niet in hoeverre je ziekte beperkend is en of het überhaupt een optie is om jullie wens uit te stellen.
Mentale klachten als in depressie wat een breed woord is voor wat er allemaal speelt. Heel snel overprikkelt, oververmoeid concentratie is weg. Kort geheugen functioneert slecht. Oorsuizen en migraine. Langzaam gaat het iets beter. Focussen op herstel lijkt ons voor nu ook verstandig.
  • Rapporteren
Valenciana
één maand geleden
Los van werk; ik denk dat alleen jij kunt beslissen of het verstandig is om een kindje te krijgen. Ik heb ook mentale problemen en wilde ook altijd “alles” op orde hebben. Maar ik kreeg steeds meer het besef dat mijn mentale problemen bij mijn leven horen. Er komt geen “voor” en “na”. Ik word niet “beter”. Dus ik wilde daar ook niet op wachten. Omdat ik ook geloof dat je met psychische klachten een goede ouder kan zijn. Als jij wel perspectief hebt dat je beter wordt, dan zou ik daar op wachten/aan werken. Want het is niet niks en ik had graag meer van mijn zwangerschap genoten. Helaas is het voor mij niet anders, maar als ik die keuze wel had, had ik het waarschijnlijk wel uitgesteld.
  • Rapporteren
Verwijderd lid
één maand geleden
Reactie op Phine98
Wat mooi dat je je verhaal zo deelt. Dankjewel voor je attente reactie.
Ik hoop dat je er wat aan hebt. Alleen jij en je partner kunnen beslissen wanneer het voor jullie een goed moment is. Je leven laat je ook niet sturen, vooral een kinderwens niet. Net zoals Valenciana schrijft, sommige mentale problemen is ook accepteren dat dit bij jou hoort. Ik weet natuurlijk niet in hoeverre dit voor jou geldt. Maar er is veel hulp. Succes met jullie wens
  • Rapporteren
Moosje_92
één maand geleden
Reactie op Phine98
Mentale klachten als in depressie wat een breed woord is voor wat er allemaal speelt. Heel snel overprikkelt, oververmoeid concentratie is weg. Kort geheugen functioneert slecht. Oorsuizen en migraine. Langzaam gaat het iets beter. Focussen op herstel lijkt ons voor nu ook verstandig.
In dat geval zou ik me denk ik eerst even focussen op je herstel en over bijvoorbeeld een half jaar kijken hoe je je voelt en je richten op jullie kinderwens. Ik kan me voorstellen dat een zwangerschap deze klachten ook versterkt namelijk. En ik zou zelf voor mijn kindje een zo stabiel mogelijke basis willen.
  • Rapporteren