Hoi mama’s,
Mijn dochter van 25 maanden slaapt nog steeds niet door. In haar leventje heeft ze dit een paar keer gedaan, maar nooit structureel. Het eerste jaar was heel pittig met heel veel ontwakingen. Tegenwoordig is het 1 a 2 keer, maar vannacht meerdere keren. Ik vermoed dat dit haar hoektanden boven zijn, daarna moet ze nog 4 kiezen 😅
Hoe het hier gaat is dat ze begint in eigen bedje (ledikant) wakker wordt en mij roept, dan neem ik haar naast mij in bed en slapen we zo verder.
Mijn partner slaapt op zolder, aangezien ik het ook heel fijn vind om met haar te slapen. En dit voor ons nu werkt. Onze relatie gaat verder heel erg goed en fijn. Daar ligt het probleem niet.
Waar het probleem bij mij nu ligt is toch een onzekerheid. Ook wel door mensen van buitenaf “slaapt ze nou nog niet door?” Of “ja, je hebt er ook teveel verwend”.
Ik heb haar nooit laten huilen en dit wil ik ook niet. Sinds kort valt ze zelf in slaap in haar bed, met af en toe mij zittend ernaast of zonder mij. Daar ben ik al heel trots op. Maar soms verlang ik ook naar voorspelbaarheid, dat je weet; die gaat slapen en hoor je pas de volgende ochtend weer.
Daar zijn we (helaas) nog niet beland.
Wat ik wil bereiken met dit bericht? Van me afschrijven denk ik, maar ook op zoek naar eventuele herkenning, succesverhalen, tips (zonder slaaptrainen).
En ik ben me er absoluut van bewust dat ik op een manier gewenning heb gecreëerd door haar bij me te nemen. Maar dit is wel de manier waar ik achter sta, als ze me nodig heeft dan ben ik daar. Overdag, avond, nacht. Alleen snak ik soms ook naar mijn nachten van vroeger 🫣