ASS

Ik ben ouder van een jong kind met ASS/ODD. Ons gezin zit al lange tijd boven de draagkracht. De escalaties/meltdowns zijn intens, er is veel ontregeling en zelfverwondend gedrag bij mijn kind. Ik ben zelf volledig uitgeput, emotioneel en lichamelijk, en voel dat ik in overlevingsstand leef. Mijn man net zo. Mijn partner en ik lopen vast in hoe we hiermee omgaan. We hebben al meerdere vormen van hulpverlening gehad en veel gesprekken gevoerd, maar er is nog steeds geen passende ondersteuning gevonden voor wat ons gezin nodig heeft. Omdat de situatie blijft vastlopen, zijn nu ook jeugdbeschermingsinstanties betrokken geraakt, wat het voor ons nog zwaarder en spannender maakt. De hulpverlening ziet momenteel vooral tijdelijke uithuisplaatsing als oplossing, terwijl wij dat ontzettend moeilijk vinden en niet zien zitten. Ik voel me vaak alleen in dit proces. Ik probeer het zo goed mogelijk te doen, maar ik merk dat ik het niet meer kan dragen zonder steun en herkenning van anderen die dit ook meemaken. Zijn er ouders die dit herkennen? Hoe hebben jullie steun georganiseerd? Wat hielp jullie gezin om niet verder vast te lopen? Wij hebben ook helemaal geen netwerk trouwens. Daarnaast hebben we ook nog een ouder kind met ASS. Kinderopvang is geprobeerd, ging goed, maar werkt nu niet meer.