(Avond)eten 4 jaar

Een kind heeft altijd regie met eten. Ik zou er zo min mogelijk aandacht aan schenken, dan is de strijd ook minder. Daarnaast zou ik je laatste zin heroverwegen. Waarom moet dat bord leeg? Ik ben van mening dat het juist heel belangrijk is voor een gezonde relatie met eten om grenzen aan te kunnen geven. Vol is vol; ook als er nog een halve boterham op het bord ligt.

Ik begrijp je reactie. Vol is vol klopt. Maar als ze daarna zeurt om ijsjes of snoep is ze niet vol haha.

Geen zin kan ook, maar ze mag een grens aangeven. Net zoals jij daarna kan melden dat een ijsje of snoep geen optie is na het eten. Eten is in mijn ogen geen onderhandelingsmiddel en als de strijd wordt weggenomen, dan blijf je niet hangen in hetzelfde patroon. Ze gaat op een bepaald moment vast weer beter/anders eten. Alleen zij kan bepalen wanneer dat is, want anders moet je het naar binnen duwen. Dat lijkt mij zeer onwenselijk.

Ik zou alle ongezonde dingen even ''on hold' zetten. Want dat ze vervolgens ijs krijgt, is wel erg tegenstrijdig. Fruit of yoghurt na het eten lijkt me meer op z'n plaats, vooral als ze aangeeft honger te hebben. . Strijd om eten kan je niet winnen, dus zou er geen heel ding van maken. En dus ook dingen gaan eten wat jullie zelf willen (voor die 2 happen van haar, is het toch niet de moeite elke dag hierop aan te passen?). In plaats van bord leeg eten zou ik een tijdslimiet hanteren. Na x minuten is het eten klaar, gaan we over op en toetje en daarna wordt de tafel afgeruimd.

Ik zeg niet dat ze het daarna altijd krijgt he. Alleen als ze goed heeft geten krijgt ze een ijsje soms. En het is niet altijd een ijsje dan. Soms ook kwark, yoghurt of fruit.

Ik kook best afwisselend en ben ook vrij inventief daarin. Maar bijvoorbeeld kip madras zal ze echt niet eten. Als iets door elkaar zit eet ze geen hap. Moet ik het dan gewoon wegzetten? En als ze dan niet eet...? Een boterham geven? Maar dan weet ze weer... ik krijg toch wel een boterham. Ik vind het zo moeilijk soms. Ik probeer zoveel en doe zo mijn best. Ik probeer haar veel te betrekken in het doen van boodschappen en eten koken enzo. Soms bedenken we samen iets. Kiest ze zelf en ziet ze de ingrediënten en helpt ze met koken. Helemaal blij en trots en enthousiast. Totdat we aan tafel gaan...

Met dit soort gerechten, schep ik eerst de losse ingrediënten voor kind op z'n bord (rijst, kip, stukjes paprika/groente). En dan voor ons de saus erdoor.

En je kan bijvoorbeeld ook om de dag eten maken waarvan je weet dat ze het wel eet. Dan eet ze de ene dag wat meer, de andere dag minder. Hier hoort het toetje bij de maaltijd. Dus geen boterham of vervangend eten, maar gewoon wel het toetje wat we allemaal eten (en als dat dan een keertje ijs is, prima natuurlijk!)

Lastig hoor, ik heb zelf geen moeilijke eter (nog?), maar herken dit wel van nichtjes en neefjes en van mijn broer en zus vroeger. Ik ben het eens met wat al is gezegd: pushen tot bord leegeten vergroot de kans op een slechte relatie met eten en zet er alleen maar meer druk op, voor jullie beide. Ik zou dat dus loslaten. Wij gebruiken de regel: wij bepalen wat je eet, jij hoeveel. Als ze dan niet eet, jammer, maar dan eet ze niet. Gegeven dat dit alleen om avondeten gaat, zoals je aangeeft. En gegeven dat ze geen ondergewicht heeft. Wij stimuleren wel altijd te proeven. Hij hoeft niks te eten wat hij niet lust, maar hij moet wel proberen om te weten dat hij het echt niet lust. Wat je nog zou kunnen proberen is als je toch samen kookt, alvast van alles te snacken/proeven tijdens het koken. Dat werkt hier heel goed (onze zoon eet goed, maar zo krijgen we er nog wat extra groente in). Lekker paprika en wortel eten, hapjes vd saus proeven, etc. Verder zou ik proberen er niet teveel aandacht en druk op te leggen. En van samen eten, elke maaltijd, iets gezelligs maken. Maar mogelijk doen jullie dit al. Tot slot ben ik bang dat dit voor sommige kinderen een fase is die heel normaal is. De familie waarbij ik dit heb gezien is hier uiteindelijk overheen gegroeid. Wel in wisselende mate (mijn broer lust nog steeds veel niet, maar genoeg om volwaardig en gevarieerd te eten) en op wisselende termijnen (soms maar een jaar of twee, soms langer). Misschien helpt het te beseffen dat het een fase is en dat je niet hoeft te pushen om de stress er voor jezelf ook wat af te halen? En dat het ok is om vezels en groente te verstoppen in producten om deze toch meer binnen te laten krijgen? (Bananencake met courgette bijvoorbeeld? Of rode pastasaus met erdoor geblend allerlei groente? Of smoothies met wat spinazie?) Succes!

Smoothies is ze gek op. Pastasaus geblend ook. Ik geef dat ook geregeld. Maar zou het dan niet zijn dat ze dan later alleen gepureerd eten wil? Haar gewicht is goed. Ze is een lekker gezond meisje..iets boven de curve Maar ze is prachtig. :) Rauwe wortel en komkommer eet ze heel graag en vaak vaak verder is de groenten het probleem ook niet..meer de rest. Ik ga proberen het los te laten de strijd. Dank voor je tip. misschien helpt dat wel inderdaad. En het nagerecht? Wel altijd doen?

Dan klinkt het eindelijk al best goed! Denk inderdaad goed om meer proberen los te laten (al snap ik heel goed dat dit lastig is). Wij hebben eigenlijk meestal geen nagerecht. Maar als we het hebben zeggen we het vooraf (vaak hebben we dan samen iets gebakken), en dan krijgt hij het ook als hij bijna niks heeft gegeten. Ik wil voedsel niet als beloning of straf inzetten. Maar ik snap je punt zeker ook dat als ze weet altijd toch een toetje te krijgen dat het dan ook makkelijker is het avondeten over te slaan. Lastig. Misschien alleen in het weekend een toetje doen oid zodat er wel logica/structuur in zit maar ze er niet altijd op kan terugvallen?

Toetje is vaak gewoon kwark hoor

Ik vind dit een lastig onderwerp, want ik herken mijn 5 jarige hierin. Na zijn 2de verjaardag, kreeg hij een structuur probleem, hij wilt absoluut geen sauzen in pasta en rijst. Hij eet alles plane, maar ik gooi er altijd stiekem olijfolie of roomboter in. Hij heeft altijd 10 kilo gewogen en sinds kort 15 kilo. In het begin was het echt,het maakt ons niet uit wat je eet zolang je maar koolhydraten eet zodat je aankomt. Uiteraard was dit in overleg met een kinder diëtist. Want zodra hij ziek werd, viel hij weer af. Iedereen riep ook van ja, het is maar een fase ect blabla. Maar ik zag oprecht dat hij bibberde van bepaalde structuren en vermoeden we ARFID. We zijn gestopt met het traject, omdat hij daar te jong voor is en ik dit eet probleem ook had toen ik jong was. Gelukkig eet hij inmiddels vleestukjes, kipfilet en gehakt gebakken maar wel zonder saus en accepteert hij dit met witte rijst of pasta zonder saus. Hij had tekort aan vitamines en ijzer en inmiddels wat minder. Wij bieden hem gummies van de kruidvat aan, die proeven precies zoals de haribo snoepjes en omega 3 (vloeibaar)wat naar citroen smaakt. Hij eet droge brood of tosti, eet geen groente of fruit. Accepteert wel knijpfruit. Kortom, het is een pittige proces! En soms moet je bepaalde dingen loslaten, zolang ze maar wat binnen krijgen. En lekker eten waar ze bij zitten; zodat ze nieuwsgierig blijven. Ik leg nu alles op tafel en op ooghoogte, zoals fruit en crackers. Ook werk ik met een beloningssysteem, iets nieuws proberen is iets kleins krijgen. Heel veel succes en je doet het echt goed al mama! You can do this!!!

Aaah dankje voor je tips. Wat voor beloningen krijgt hij dan en hoeveel.moet hij ervan proberen?