Hallo!
Onze kleine peuter , heeft steeds vaker heftige tantrums/uitbarstingen. Eerst ging dat gepaard met huilen en op de grond slaan maar sinds kort ook met grond rollen en het ergste: kei en kei hard gillen. Alsof ze vermoord wordt zo hard.
Ik ben zelf kalm en mijn partner ook. Ook in dit soort situaties, blijven we kalm en zitten we op ooghoogte met haar, delen we dat ze emoties ergens over heeft maar zetten we ook grenzen waar nodig. We praten pas echt met haar als de emoties wat rustiger zijn.
De afgelopen weken is ze ons flink aan het testen hierin. En dat is opzich niet erg. Maar vanavond moest ze naar bed en wilde ze perse dat papa haar naar bed bracht. (Ze zit in een papa is favoriet fase) Maar wij willen niet teveel meegeven hierin. Vaak merken we dat ze weer uit de fase komt als ze weet dat papa soms de ene dag wat doet en mama de andere. Maar vanavond was anders: het was gillen, slaan, rollen , gillen. Vooral het gillen is de afgelopen tijd enorm intens en duurt ook langer.
Mijn man verloor zeker ff zijn emoties met haar vanavond. Als in: hij zei NEE , NEEE. Mama is hartstikke lief voor jou , dit gaan we echt niet zo doen! Rechtegenover haar gezicht. Hier schrok ze erg van. En man liep boos weg, omdat hij het niet meer trok nam ik het over.
Maar heb haar gillend rustig moeten krijgen en met dat ze alleen maar papa wilde... Wegduwen huilen...Het brak echt mijn hart, maar ook die van mijn man.
We willen niet teveel meegeven in de eigen wil van onze kleine, tegelijkertijd, breekt het ons hart dat we dit zo moeten aanpakken.
Als iemand tips voor ons heeft, dan horen we dat graag. Want vanavond zaten we beiden huilend op de bank.