Hoe is jullie peuter

Ik lees mee. Zelfde schuitje hier. Heel heftig met vlagen🫠

Krijgt ze haar zin met zeuren/krijsen of wat voor gedrag dan ook? Komen eraan consequenties aan ongewenst gedrag? Bijvoorbeeld: mijn dochter deed elke keer haar schoenen uit in de auto dus elke keer moest ik ze weer aan doen voor ze eruit ging. Lange route van een uur geen probleem, maar de 3 minuten naar de supermarkt mag van mij niet. Ik heb gezegd dat als ze dat weer doet, ze maar op haar blote voeten gaat. Dus afgelopen week stond mevrouw met blote voeten in de ijskou op straat. Sindsdien doet ze het niet meer want dan mag ze met de voeten in de sneeuw 🤭 Ik zou dus consequentie geven aan ongewenst gedrag, zelf moet je dan bepalen wat de consequentie is want ik ken jouw dochter verder niet natuurlijk. Sterkte!

Ook dat doet doen we regelmatig maar na de volgende dag doet ze het gewoon weer alsof het haar niet boeit allemaal.. haar zin krijgt ze nooit. Dit omdat ze eigenlijk van de oma’s al vol geduwd wordt met suikers en verwend wordt met cadeautjes dus krijgt ze in de winkel of inde stad meestal niets als ze het ook niet nodig heeft. Ze is gewoon een pittig meisje en blijft het proberen om haar zin te krijgen. Ook enige kleinkind en nichtje in de familie aan beide kanten dus ze is al verwend genoeg bij familie

Krijgt ze ook veel positieve aandacht? Als dat hier bij onze middelste even wat minder lukt is hij wel iets pittiger. Focus op positieve samenspeel momentjes , dingen die wel mogen en gezellig maken en genoeg slapen, maken hier een groot verschil. Ook de tv is bij ons amper aan want als er tv gekeken wordt is het daarna niet gezellig. Ik ben dus niet anti-tv maar mijn kinderen gaan hier niet goed op. (Hebben dus al helemaal geen tablet, want na opa en oma, die wel een tablet hebben is het helemaal errorr in hun hoofdjes ) Daarbuiten zou jou kindje wellicht een wat pittiger karakter hebben hoor, maar misschien heb je er iets aan

Ik heb hier ook zo'n pittige 3 jarige! En geloof mij, ik ben heel consequent en ze komt er ook echt niet steeds mee weg. Mijn zoon van 16 was helemaal niet zo pittig en die heeft dezelfde opvoeding gehad ;) Mijn punt is dan ook, soms ligt het helemaal niet aan wat jij wel of niet doet als ouder en is het gewoon 3 jarig gedrag van een pittig kindje die grenzen en zichzelf aan het ontdekken is. Je bent in iedergeval niet de enige 😉

Oef, petje af voor jou! Ik kan alleen maar respect voor je hebben, mijn dochter moet nog twee worden 😅. Ik las laatst dit boek, staan ook goede tips in over dit soort gedrag. Wie weet heb je er wat aan. https://www.bol.com/nl/nl/p/jagen-verzamelen-opvoeden/9300000016554822/?Referrer=ADVNLGOO002008J-S--9300000016554822-PMAX-C-22291013255&gad_source=1&gad_campaignid=22284333081&gbraid=0AAAAAD5OnmPsS8C8BTbYryR81k02lwn3o&gclid=EAIaIQobChMIgIe13_30kQMV-aKDBx0nYxJhEAQYASABEgL2QvD_BwE

Herhaal je consequenties de volgende dag weer? Als je het maar 1x doet blijkbaar niet voldoende?

Ken je het boek 'jagen, verzamelen, opvoeden' toevallig? Echt een aanrader! Staan zoveel fijne tips in waar ik zelf nooit op gekomen was. Absoluut een aanrader om te lezen of te luisteren via Spotify!!

Ik hoor vooral dat je heel erg druk bent met de mening van andere, dat zou ik proberen los te laten. Verder klinkt ze gewoon als een pittige tante, dat enige kleinkind/nichtje herken ik. Begin nu zelf de oma’s een beetje te beperken met hun koop- en verwenddrift haha. Maar goed, verder is het allemaal een fase en je doet je best. De tips weet je wel, consequent blijven, volhouden, etc. Maar ook balans houden, als ze dan persé zonder jas de kou in willen of met de schoenen verkeerd om, nou succes. Je merkt vanzelf dat het niet handig is. Komt goed ❤️🩷

Klinkt pittig! Je kunt ook eens de jeugdverpleegkundige van het consultatiebureau bellen om advies te vragen. Er zijn in jouw gemeente vast ook andere instellingen die gratis hulp kunnen bieden.

Ooh onze peuter flipt soms ook om de stomste dingen. Dan gaat hij op de grond liggen en huilen. Tja, doen alle peuters denk ik weleens. Ik probeer rustig te blijven (van binnen ga ik soms echt dood 😅) en zeg dan maar ik snap dat je dit wil en dat je het jammer vindt dat het niet mag, maar toch kan het niet. Dat helpt niet uiteraard.. Als het lang duurt negeer ik het maar en dat werkt het beste of ik leid hem af. Boos worden werkt hier niet zo goed, dan gaat hij helemaal los. Als dit in het openbaar gebeurd baal ik wel, maar het boeit me niet wat anderen daar van denken. Iedereen die een peuter heeft of kent is hier vast bekend mee 😅 Het hangt er wel vanaf waarom hij uit zn plaat gaat, als hij bijvoorbeeld perse zonder jas naar buiten wil en het is ijskoud, dan zeg ik dat het koud is. Dat helpt natuurlijk niet, dus laat ik hem lekker zonder gaan en dan wil hij hem eenmaal buiten toch wel aan.. Maar met dingen die perse wil hebben of eten blijf ik wel consequent. Nee is nee.

Allemaal heel herkenbaar met ons meisje van 3 jaar (sept 2022). Mijn top is de podcast ‘geweldloze podcast’. Met name aflevering 6, 7 en 8. Waarin ik ook veel over mezelf leerde. En aflevering 38 over jonge kinderen vond ik ook helpend. Ik bing-listen het als ik in de auto zit😏

Onze dochter is 4 en gedraagt zich in het openbaar inderdaad heel netjes, maar thuis doet ze net als bij jullie. Grenzen opzoeken, uitdagen, niet willen eten, niet luisteren. Ze heeft vooral duidelijkheid nodig over de grenzen, dus zodra ze die bereikt ook altijd nakomen wat je hebt afgesproken. Ook dat we hier als ouders dezelfde grenzen in trekken.

Herkenbaar! Ik lees even mee. Wat hier wel helpt is het gesprek aangaan. Uitleggen bijvoorbeeld waarom iets niet mag. Een middenweg zoeken.

Exact dit wilde ik aanraden! Ik denk dat dit je echt heel veel inzichten gaat geven. Ook via Storytel te luisteren.

Ons neefje is ook zo extreem pittig. Het is daarin ook een hele lieve schat. Het klinkt als een heel temperamentvol meisje. Mn schoonzus is echt boeken gaan lezen om hem beter te leren begrijpen. Daarnaast is ons neefje net 4 ook nog eens erg slim en goed in verbanden leggen. Hij kletst je zo onder tafel soms en dan zit je gewoon klem. Hij gaat nu naar school en dat doet hem zoveel goed. Ik hoop dat je een manier vind om haar beter te begrijpen en het samen leuker te hebben! Het is echt niet makkelijk. & mn schoonzus zegt vaak genoeg. Gelukkig wonen we op de buitenaf en hebben we veel ruimte. Dan kan ik hem soms gewoon even buiten laten uitrazen.

Daarin = daarnaast

Onze oudste dochter heeft ook een sterk karakter. Toen zij drie jaar was, was dat uittesten en zin doordrijven op z'n ergst. Nu is ze bijna 5,5 jaar en ze heeft nog steeds een duidelijke mening, zegmaar, maar ze kan veel beter verwoorden wat ze wil, wat ze niet en wel leuk vindt en waar ze mee zit. Dat scheelt enorm. Wij hebben veel gelezen uit het boek Emotieklets, dat is een heel leuk boek, ook voor haar. Nu zegt mijn dochter gewoon zegt tegen haar vriendje: ik vind het niet leuk dat jij steeds de baas speelt. Eerder zou ze door dat soort gevallen thuis weer op de grond liggen. Ze moeten die frustratie of spanning gewoon kwijt, bij jou, waar ze zich veilig voelt. Nu kan mijn dochter het thuis gewoon vertellen. Maar het is inderdaad erg pittig. Je moet consequent blijven, je aan je woord houden. En weet: over een aantal jaren zullen wij hier blij om zijn, dat ze een meid is geworden die weet wat ze wil!

Oke, dat is erg volhardend. Niet alle kinderen hebben dat zo in zich. Goed dat je niet toegeeft. Nu een lange adem, kan je later de vruchten plukken. Dat van na een dag opvang/school herken ik wel. Dan is echt de key om rustig te blijven en duidelijkheid te scheppen. Eetmomenten zou je op een vast moment kunnen doen, zoals bij thuiskomst iets van de fruitschaal mogen kiezen. En dan wachten tot het avondeten. Eet je niet, prima, bewaren we het even, zeg maar als je het wel wil. Na school en savonds tegen bedtijd hoef ik ook niks van de kindjes te verwachten, die ruimte hebben ze gewoon niet.

Sorry maar hoe kan een kind van 4 je onder de tafel kletsen en klem zetten? De ouders bepalen de grenzen, dan kunnen ze dingen vragen of met een goed argument komen. Maar een volwassene overrulen met taal of tantrums getuigd eerder van dat het kind niet heeft geleerd te luisteren dan van slim zijn. Als ouder ben je nog steeds verder en kan je gewoon nee zeggen. Kinderen die uitdagen en discussieren missen mijn inziens wat sociale vasrdigheden. Voor luisteren en begrip missen ze.