Hoevaak en hoelang spelen jullie met je peuter per dag?

Grappig. Heel toevallig lag ik op deze vraag ook te sudderen. Om 4u 's nachts. 😂🥴 Onze dochter is bijna 3. Speelde hiervoor altijd heerlijk zelfstandig. Deed dit ook goed en wist zich met alles te vermaken. Ook fantasiespel zonder speelgoed verhalen bedenken, deed of ze boekjes las, vond wel iets om te doen. Ze was een heel tevreden en makkelijk meisje. Geen interesse in schermen, wilde ons soms niet eens in haar spel hebben en kwam met genieuze ideeën aanzetten. Wij konden ook zo uit haar spel verdwijnen waarna ze vervolgens zelf doorging. Ik kijk er deze dagen nog wel eens jaloers op terug. 😂 Nu, inmiddels een aantal weken, vraagt zij meer aandacht van mij. Speelgoed is nu om mee te gooien, te slopen, niet leuk en alles vliegt door de kamer. Een duidelijk teken van verveling en vraag naar aandacht. Ze wil gevoed worden met nieuwe informatie en uitdaging krijgen. Terwijl ze zoveel speelgoed heeft, op verschillende locaties in huis, wij geregeld de deur uit gaan en zij naar de psz gaat. 😵‍💫 Hierom speel ik op momenten samen. In de ochtend beginnen wij rustig met ontbijt, kletsen samen en soms kijken iets op Zappelin van 15min waarbij ik vragen stel wat ze ziet, wat er gebeurt en interactie is. Dan is het voor haar ook voldoende en goed. Ze gaat dan eerst zelfstandig spelen en dit lukt ook wel voor even met haar balansstenen, lego, poppenhuis, potloden, etc. Na de psz wandelen wij samen. Sommige momenten waarop we alles moeten bespreken onderweg wat wij zien, zingen en alsnog interactie hebben. Dit kan 45-60min zijn. Soms veel langer. Thuis spelen wij samen veel fantasiespel. Waarbij ik een verhaal vertel en wij dit samen uitvoeren. Voorbeeld: ik vertel dat wij op een piratenschip zitten met hoge golven, op zoek naar land, komen verschillende dieren tegen, volgen vogels en dolfijnen, op het strand zijn bomen met kokosnoten, etc. Je kent het concept. Dit kan variëren tussen 30-45 min waarbij ik actief mee doe in het verhaal en vertel. Dochter is zeer fanatiek in beweging en actief aan het meespelen. Op het moment haar favoriete spel. Anderszijds spelen wij soms met knuffels of dierenfiguren. Zij het ene speeltje en ik het andere waarbij de speeltjes op avontuur gaan, wederom vanuit mij verteld wat wij samen uitvoeren en ook zij geeft invulling in het verhaal wat wij samen uitvoeren. Hierin valt ze snel in herhaling of raakt verveeld. Dit kan 15-20min duren. Dan speelt ze alleen, maar wel moet ik erbij blijven zitten. Zodra ik opsta is het voorbij. Dan kan het zo 30-45min duren. Andere momenten schilderen, tekenen en knippen wij samen of doen puzzels, memory, vind het plaatje, tiptoi, etc. Dit kan ook 20-60min duren. Afhankelijk van haar energie. Op één dag is het wisselend. Zelf vind ik ook dat ik snel (emptioneel en mentaal) uitgeput ben en zo fysiek ben ik nu ook niet op het einde van mijn tweede trimester van de derde... Dus zet nu ook vaker de Film van Dikkie Dik aan, Winnie de Pooh, Sesamstraat, liedjes oid aan. Wanneer de tv uitgaat, dan heeft ze daar vrede mee en vraagt er niet om. Ze gaat dan iets te spelen zoeken of vraagt mij om iets te doen. Mij man daarentegen speelt niet en geeft minder aandacht. Hierover hadden wij vanavond nog een verschil in visie. Dochter komt altijd naar mij. Hij is emotioneel niet beschikbaar en daar vind ik wat van. Alles komt dus op mij aan. Ik werk ook veel vanuit huis, wat altijd super goed ging! Nu komt ze tussendoor wel eens bij mijn werkplek om naar mij te vragen terwijl er oppas is of mijn man thuis is. Hier heb ik ook iets van gezegd, maar wordt niks mee gedaan. Ik moet maar minder aandacht schenken, aldus oppas en man. Op een dag zal het wisseld zijn. Ik werk 4 dagen pw, dus de dagen dat ik thuis ben speel ik meer dan op de werkdagen. Na werk is het vooral voor en na het eten 2 momentjes van 30-45min. Op vrije dagen wisselend. Ze vraagt vaker, dan dat ze krijgt. Ik wijs haar ook wel eens af of stel de vraag uit. Dit resulteert in verdriet en uitingen tot het niet respectvol omgaan met haar spullen. Soms in het weekend gaan wij ook naar een indoorspeeltuin. Dan speelt ze wel alleen of zoekt andere kinderen op. Het is een fase, dat weet ik. Heb er vertrouwen in dat het goed komt en onze dochter nu honger heeft aan nieuwe informatie en kennis. Toch is het wel een zoektocht naar balans met mijn man hierin en voor mijzelf om dit tot de geboorte van deze zwangerschap vol te houden. 😅 Hopelijk heb je iets aan mijn antwoord. Of brengt het op ideeën qua spel.

Niet ieder kindje is natuurlijk hetzelfde. Sommigen hebben echt moeite met zichzelf te vermaken óf hebben dit ook niet geleerd. Het moet ook het karakter zijn van het kindje om zelf rustig te kunnen spelen. Niet iedereen kan dat. Je kan het proberen te oefenen, en steeds meer afstand nemend, ‘mama gaat in de keuken aardappels schillen, mag jij verder spelen met je puzzel, kom ik zo weer even bij je kijken’. Of ga aan tafel naast hem zitten, terwijl hij puzzelt. Wel de nabijheid die hij nodig heeft, maar toch dat hij z’n eigen ding doet. En natuurlijk de ontelbare complimenten geven. Heeft hij genoeg uitdagend speelgoed? Passend bij leeftijd en interesses?

Wat lief dat je de tijd hebt genomen om zo uitgebreid te antwoorden, dank je wel! Dat stuk dat over je partner herken ik ook wel. Ik moet zeggen dat mijn partner nu wel meer speelt, maar zit ook heeel vaak op zijn telefoon (ook tijdens het "spelen" met ons zoontje) waardoor hij inderdaad ook altijd naar mij komt.

Dit hebben we idd al geprobeerd. En als hij zelfstandig speelt moeten we dus juist niet complimenteren want dan raakt hij uit zijn spel en wil vervolgens samen spelen. Als hij na zijn spel komt zeggen we wel altijd wat heb jij knap alleen gespeeld. Hij is nu net jarig geweest en Sinterklaas is geweest dus toevallig heeft die net allemaal nieuw speelgoed passend bij interesse en leeftijd (hoewel die interesse alleen auto's betreft 😂). Ik had dus gehoopt dat het beter zou gaan daarmee, maar helaas.

Misschien kun je starten met het zetten van een klein timertje. Bijv. Deze 10 minuten speel je zelf en als de tijd om is komt mama weer even met je spelen. Ik ben juf en op school starten ze ook vaak met het leren zelfstandig spelen i.c.m. een timer. Dat geeft een kind daarnaast ook meer inzicht in tijd en leert hen daarnaast zelfstandig spelen maar ook wachten op 'hun beurt'.

Herkenbaar! Onze oudste speelde slecht zelfstandig en houdt van samen spelen! Ik vond dat vermoeiend soms, dus stuurde ik aan op dingen die ik wel leuk vond zoals wandelen of naar de bibliotheek. Ook soms met de klok zelfstandig spelen, dus iets als: als de grote wijzer beneden is gaan we weer samen spelen. Nu hij 5 is gaat het veel beter en kan hij langer zelf of met z’n broertje spelen. Toch blijft hij wel echt een samen speel kind, hij geniet het meeste van speel afspraakjes en samen spelen!

Ik heb kinderen die heel veel zelf kunnen spelen en zeker nu met zijn tweeën hebben ze mij minder nodig. Mijn oudste speelde ik altijd wel redelijk veel mee denk ik. Ik gok met wandelen en naar buiten zo 4/5uur per dag? Nu spelen ze vooral samen. Ik ben wel vaak patient of ze doen mijn haar maar weet niet of dat telt 😂 nu kom ik met wandelen denk ik op 2/3uur max. Ene keer meer, andere keer minder. Ze kijken vaak 30/45 min tv per dag. Jongste die heeft er niet echt interesse in dus dat is meer 10min

Kan het niet echt in minuten uiten, maar ik ben de hele dag wel in de weer met ze (3 en 1 jaar), maar ze spelen heel fijn zelf en samen, dus even zitten met een kop koffie kan prima, en huishoudelijke taken ook tussendoor, maar de hapjes en de knuffel- en speelmomenten zitten er genoeg tussen. Ik merkte wel sinds de 2e ouder werd (denk vanaf 9 maanden) dat het steeds makkelijker werd, daarvoor ben je nog meer in de weer, ook met bv/kv. Het wordt dus naar mijn idee makkelijker en ook daardoor fijner voor j zelf, als mis ik ook d baby fase nu haha! Zolang tv kijken zou ik afraden, ik heb h t idee dat ze daar niet leukere kindjes van worden en meer hangerig worden. Succes mama!

Oja! En wat mij helpt, meespelen met de dingen die je leuk vind, ik vind spelletj s spelen niet leuk maar stoeien of een boekje voorlezen fijn om te doen, helpt ook!

Lastig te duiden in hoe lang per dag. Ben wel de hele dag met ze bezig als ik met mijn kids ben, maar niet perse om echt samen met ze te spelen. Ze kunnen beide redelijk goed zelfstandig spelen. Waar ze mij meer voor ‘nodig’ hebben is voor drinken/ eten en voorlezen. Het liefst de hele dag lezen 😉. En ze uit elkaar halen als ze ruzie hebben 🤪de oudste wil vaak wel dat ik een figurant ben in zijn fantasiespellen. Ik denk dat het heel erg verschilt per kind in welke mate hij of zij wil en ‘kan’ zelfstandig spelen. Is denk ik ook iets wat ze een beetje moeten leren, maar ook een groot deel karakter.

Toevallig, ik werk ook in het onderwijs! Heb ik inderdaad ook geprobeerd (deze gebruiken we ook voor hij naar bed moet). Hij gaat dan voor het timertje zitten en wacht tot de tijd om is 😂.

Absoluit met je eens over die schermtijd! Ik merk idd dat hij meer driftbuien heeft de laatste tijd en kan vrijwel op gelijkzetten dat dit komt door de vele tv tijd...

Echt meespelen ben ik niet goed in en vind ik ook niet perse leuk. Doe ik ook weinig. Ik weet nog dat ik in de dreumesleeftijd veel bij hem op de grond zat en dat hij toen wel rustig bleef in zijn eigen spel. Nu is die zitplek verschoven naar een stoel bij de eettafel 😉 ik kan niet op de bank zitten, want dan wil kind ook steeds daar hangen. Aan de tafel kan ik aardig rustig lezen (of bijv was vouwen), bij andere dingen die ik doe raakt kind ook snel afgeleid een bemoeit hij zich daarmee. Kind speelt ook veel aan de eettafel (dus naast mij). Sowieso verven, kleien, puzzelen, dat soort dingen. Dan kletsen we wel samen. Maar hij kan ook zijn auto/duplo-collectie op tafel parkeren en dan naast mij spelen. Soms zit hij het liefst op mijn schoot te spelen, dat doen we dan even, maar daarna ga ik 'de keuken opruimen'. En tussendoor doen we veel samen in huis. Vaatwasser, stofzuigen, planten water geven, de was doen (op zolder). Ik heb geen idee hoeveel tijd daar in gaat zitten. Maar doordat ik wel wat in huis kan doen en ik (op die stoel) toch een soort me-time heb (waar kind wel vanalles aan mij komt vertellen of laten zien) voelt het niet echt verstikkend.

Ja, dit heeft ons meisje ook. Nou spelen er bij ons ook wel dingen die onderhuids veel onrust veroorzaken in het gezin. En mijn man lijkt daarin zo te horen een beetje op die van Buidelmama🙈 Ooit las ik dat het goed is om nu vooral veel aandacht te geven omdat ze daar later juist zelfstandiger, zelfverzekerder kindjes van worden. En mijn man is dus niet super betrokken daarin over de hele dag heen. Dus meestal vraagt ze inmiddels naar mij en ook de hele dag. Kan vaak niet eens even plassen of een kop thee drinken. En toch pak ik wel die momenten. Als ik bij haar ben probeer ik haar ook echt mijn volledige aandacht te geven en kwalitatieve tijd samen door te brengen. Maar ik móet soms echt even 5 minuten pauze nemen, het is gewoon vermoeiend zo nonstop. Ze heeft nog veel moeite hiermee, maar accepteert het soms wel. Andere keren wordt het zeuren of huilen. In ons geval hoop ik btw dat als de onderhuidse onrusten weggaan (hopelijk), dit wel verbetert, een onderbuikgevoel zegt me dat dat nu wel invloed heeft. En ja, ze kijkt dus te veel tv. Want mama moet ook afwassen enzo. Dat maakt de boel er eigenlijk niet beter op idd. Kon ik de situatie beter naar mijn hand zetten, zou ik haar op de leertoren zetten, meenemen naar de wasmachine etc. Uitdaging, samen zijn en mama mogen helpen. Ook kun je proberen of je kind op andere manieren zichzelf wil uitdagen, misschien met nieuw speelgoed of puzzels, soms groeien ze geestelijk zo snel ineens... Overigens denk ik zelf dat 2x15 a 30 minuten samen spelen op een dag voor een peuter veel te weinig is, maar misschien zijn dat wel lone wolf-kinderen? Succes!

Het kan ook nog helpen om hem wat meer te helpen bij leren spelen. Misschien weet hij gewoon niet zo goed hoe dat moet? Je zou bijv eens 80% van het speelgoed weg kunnen halen, en dan in de ochtend 1 stuk speelgoed pontificaal in de woonkamer neer kunnen zetten. Wat ik ook vaak doe is ze even op gang helpen: ‘hé, wat ligt daar nou? Is dat jouw pop? Ahhh, ze heeft helemaal geen kleertjes aan, zou ze het niet vreselijk koud hebben? Kun jij kleertjes vinden?’ Etc. En dan pakken ze vaak vanuit hun fantasie wel een eigen spel op. Het helpt ook om erachter te komen welk type speelgoed je kind leuk vindt. Je hebt knutselaars, bouwers, fantasiespelers, kinderen die graag dingen ordenen, etc. Het helpt enorm als je dat weet. En tot slot kan je structuur ook zijn: als mama koffie drinkt of leest, speel je zelf. Dan hoef je niet met een timertje te werken, maar heb je wel een duidelijke regel.

mijn dochter (3,5) kan prima zelf spelen, wel zet ik vaak speelgoed voor haar klaar. Ze speelt vaak fantasiespel, dan doe ik wel mee, maar ik zit er niet bij op de grond. Ze kleurt ook graag, dan zit ik wel naast haar maar doe ik wat voor mijzelf. Als haar broer er bij is spelen ze eigenlijk continue samen en hoef ik het alleen maar in goede banen te leiden. mijn tip is dus zet iets specifieks klaar om te doen, en help het eventueel om op te starten.

Nog even voor de extra: Ik ben niet op zoek naar tips 😀. Super lief bedoeld, maar de dingen die worden genoemd heb ik echt al geprobeerd. Mijn vraag is echt puur hoevaak en hoelang speel je met je peuter samen ☺️. Ik ben benieuwd hoe dit bij anderen is.

Ons meisje van 3 wil ook het liefste de hele dag samen spelen en vooral veel aandacht, dus wel herkenbaar. Nu in mijn zwangerschap (3e trimester) kijkt ze soms wat langer tv op de dagen dat ik met haar alleen ben, maar dat is wel maar 2x per week. Op de andere dagen kijkt ze niet. Wat bij ons het beste werkt is om haar zoveel mogelijk te betrekken bij alles wat we doen. We ruimen samen de vaatwasser uit (ook de breekbare dingen), dekken samen de tafel, ze helpt met koken, groente snijden / roeren in de pannen, was opvouwen/ in de kast leggen, stofzuigen, ze gaat mee boodschappen doen, spelen met de kat, helpen met klussen enzo. Die dingen doen we veelal samen en dat voelt voor haar ook als spelen/aandacht. Alles duurt wel langer, daar moet je geduld voor hebben 😅. Als zij geen zin heeft om mee te helpen, dan weet ze dat ze zelf moet spelen. Natuurlijk spelen we ook wel samen en met haar speelgoed. We proberen de hoeveelheid speelgoed te beperken, dan speelt ze beter dan als er veel staat.

2x een kwartiertje lijkt me echt een utopie. Mijn zoontje is nu 2 en ik las laatst ergens dat het op die leeftijd normaal is als een kindje zich zelf een kwartier kan vermaken. Dus de rest van de dag ben ik een beetje zijn vermaak. Soms door hem te betrekken bij de dingen die ik moet doen. Maar voor ook groot deel ook samen spelend op de grond. Nu ben ik een week geleden bevallen. Dus ben benieuwd hoe dit gaat als mijn man straks weer naar het werk gaat

Met de oudste heb ik nooit hoeven spelen! Die was de hele dag aan het puzzelen, kleuren en met strijkkralen aan het spelen. Ik kwam regelmatig even bij hem zitten om te kletsen. Hij ging 2 ochtenden in de week naar de peuterspeelzaal. Zijn broertje is 2 jaar jonger, dus zodra deze oud genoeg was speelden ze samen. En nog steeds spelen ze elke dag samen. Ik ga natuurlijk wel op pad met ze. Dan kies ik iets wat ik zelf ook leuk vind (cafe met speeltuin, Ballorig, naar vriendinnen met kinderen, enz).