Ik vind het zo moeilijk dat ons zoontje ouder wordt

Zoals de titel al zegt: ik vind het zo lastig dat ons zoontje ouder/groter wordt. Hij wordt bijna 4 jaar. Na de zomervakantie start hij op school en toen we de mail kregen over een wenmiddag schoten de tranen in mn ogen, en dan niet van geluk. 1 dag per week ben ik vrij en is het mama dag en het doet mij zoveel verdriet dat dat straks stopt. Nog een voorbeeld, vandaag waren we in een indoor speelparadijs en hij vermaakte zich super goed en hij had ook nergens meer onze hulp voor nodig hij kon zichzelf redden. Ergens super fijn dat hij zich zo vermaakt, maar ik vond het weer zo lastig dat hij mijn (onze) hulp daarin niet meer nodig heeft. Nadat we hem op bed hadden gelegd was ik zo verdrietig. Nu ben ik sowieso een gevoelig persoon, maar ook hebben wij een hele grote wens voor een 2e kindje, maar dit gaat helaas niet vanzelf. Momenteel zitten wij in een IUI traject. Ergens denk ik ook dat m’n verdriet hier vandaan komt, ik weet niet of deze tijd nog terugkomt met een 2e kindje. Is er iemand die dit herkent?