Onze dochter van bijna 2 (23 maanden) zit de afgelopen maanden in een wat zeurderige periode. Bekend is dat dit een periode is met veel ontwikkelingen, dus ik probeer met dat in mijn achterhoofd het te accepteren. MAAR de afgelopen dagen is wel het toppunt. De hele dag hoor ik een zeur in mijn oor wanneer ik haar geen aandacht geef of wanneer de tv niet aan staat 😅 Als we onderweg zijn doet ze het ook niet, maar thuis……
Het is echt een zeur geluid. Geen huil, geen verdriet maar zeur. Ik bied haar uitdagend speelgoed aan (bijv. Zo’n bak met rijst met lepels bakjes enz) en daar speelt ze dan zeker wel 10 min mee. Maar daarna is het weer zeuren. Niet erg, ik verwacht ook niet dat ze continu zelf kan spelen. Maar waarom dan meteen die zeur??! Ze kan toch ook vrolijk naar mij toe komen als ze klaar is? 🤣
Ook als we samen lezen of spelen is het leuk, daarna meteen weer zeuren. Ik betrek haar bij dagelijkse activiteiten, maar zodra die klaar zijn is het weer zeuren. En soms is het gewoon niet handig als ze helpt (bijv. hete pannen op het vuur). Zo hoppen we steeds van activiteit naar activiteit en ben ik de hele dag voor mijn gevoel mijn best aan het doen om dat gezeur aan het voorkomen, want het triggert mijn ongeduld wel 🥲 Moet soms echt wel even tegen mezelf zeggen adem in adem uit. En mezelf inhouden om niet de hele dag die tv aan te zetten zodat ik even zeur-vrij ben aan mijn hoofd.
Ik ben totaal niet van de ‘hou eens op met zeuren’ en ‘stel je niet aan’ uitspraken. En ik ga haar al zeker niet straffen ‘tot ze stopt met zeuren’. Ze kan al goed praten en aangeven wat er is. Soms heb ik ook het gevoel dat ze inmiddels aan het zeuren is uit gewoonte 😅
Voor nu denk ik dat ik het maar gewoon moet blijven accepteren, maar ben benieuwd naar herkenning. Herkennen andere moeders dit?