4 Reacties
5 dagen geleden
O en als aanvulling, de oudste heeft ook een soort hyperfocus op z’n broertje (van 2). Zodra hij in de buurt is, kan hij niks anders dan aan hem zitten, tegen hem praten, nog meer aan hem zitten. Er komt dan ook niks meer binnen.
Het klinkt alsof ik veel klaag, maar hij is zo’n schat en ik houd zielsveel van hem. ❤️
5 dagen geleden
Wij hebben ook een kleine van 5, bijna 6 en ik herken dit gedrag bij onze zoon. Wij zijn niet gescheiden, relatie is goed. Maar hij jokt om de kleinste dingen, verheft zijn stem en praat me na. Mijn man spreekt hem gelijk aan, en ik ook uiteraard. Maar wij blijven hem corrigeren, constant totdat hij het doorheeft. Mijn man en ik zijn 1 front en toch probeert de kleine ons soort van te testen. Als hij van zijn vader op bank moet gaan zitten, om na te denken. Roep hij me en kijkt me zielig aan.
Kwestie van herhalen en corrigeren
5 dagen geleden
Wat vervelend! Als het na de scheiding is begonnen, klinkt het alsof je zoon op deze manier zijn emoties wil laten zien. Dat is natuurlijk ook een hele grote gebeurtenis voor een jongen van 6 jaar. Hebben jullie het weleens over de scheiding? Hoe is het contact nu tussen jouw zoon en zijn vader? Kan het zijn dat hij hem mist en/of nog moet wennen aan de nieuwe situatie.
Dat gezegd hebbende hebben wij een zoon van 7 jaar en hij heeft ook sinds afgelopen jaar steeds vaker dan ergens geen zin in en probeert het op allerlei manieren te rekken. Kan dan ook heel temperementvol reageren. Enige wat bij hem helpt is echt strak zijn op wat we hebben gezegd, nakomen. Wat bij hem ook helpt is hem een soort van keuze te geven: bijvoorbeeld van we gaan zo tandenpoetsen, over hoeveel minuutjes spreken we af dat we naar de badkamer gaan. Eventueel zichtbaar maken met time timer.
Sterkte. Probeer goed voor jezelf te blijven zorgen.














