Peuter rent weg / gevaarlijke situaties

Tuigje kopen en wanneer hij niet luistert, dan gaat hij maar aan de lijn. Ik vermoed dat het dan gauw is afgelopen. Qua trap zou ik hem wel snel leren om goed de trap op en af te gaan, zodat hij dit zelf ook kan. Mijn zoon van nog geen 2 kan dit al zelfstandig en ik vind dit ideaal, aangezien ik er ook nog eentje moet dragen op en af.

Wij hadden deze fase ook. Uitgelegd dat als zij wegloopt of wegrend zelf lopen nog niet lukt, dus ze in de buggy gaat. Ze vond dat heel erg, was er super boos over, maar we namen de buggy mee en het moment dat ze ervandoor ging ging ze de buggy in. Dit is twee keer nodig geweest (ze vocht er echt tegen, maar we pakte toen wel door) en daarna heeft ze altijd zonder problemen meegelopen en bij ons in de buurt gebleven. Soms nog even herinnerd dat als ze wegloopt het blijkbaar nog niet lukt, dus ze dan weer in de buggy moet, maar niet meer nodig geweest. We werden niet boos en dreigde niet, maar hebben jet uitgelegd als natuurlijke consequentie en dit rustig uitgevoerd.

Ik weet niet zo goed of je dit écht kunt stoppen.... Onze dochter heeft dit nooit gedaan, maar onze zoon des te meer. En zeker als ze met z'n 2en zijn en helemaal opgaan in hun spel vergeten ze nog weleens wat we afgesproken hebben. Ik begrijp daarom heel goed dat ouders op bepaalde plekken hun kind aan een tuigje doen. Vrijdag waren we in de dierentuin en toen namen ze samen ook de benen op weg naar de auto's. Zo door de draaideur naar buiten, daar waren ze dan wel aan het wachten. Ik werd erg boos en heb in de auto nog eens rustig uitgelegd waarom ze niet zo ver weg mogen lopen. Ze leken dit te hebben begrepen, maar ik heb niet de illusie dat ze dit dan dus nooit meer doen.

Hier precies hetzelfde gedaan bij onze 2 jarige meid. Duurde bij haar wat langer dan 2x maar nu gaat het inderdaad prima en geen problemen meer 😊

Hier ook de tactiek: ‘als je te klein bent om bij me te blijven/te luisteren, dan moet je hand vasthouden/in de buggy’. Paar keer een heel boze peuter (vooral door het klein noemen) en toen was het klaar met het bewust wegrennen. Dit was toen ze een jaar of 2 waren. Tijdens het spelen met andere kinderen gebeurt het nog wel eens dat ze zonder opletten ergens heen rennen, maar dat vind ik anders. Nu ze wat groter zijn leg ik ook uit waarom ze moeten opletten en gebruik ik ‘te klein’ niet meer.

Wij hebben voor onze wegloper inderdaad een tuigje. 1 week meermaals aan moeten doen en sindsdien is het genoeg om ermee te 'dreigen'. Na 1x waarschuwen geven we de keuze: handje vasthouden of tuigje aan. Ik vond het vroeger altijd zielig, maar inmiddels doen we het dus zelf ook. Er zijn gewoon kinderen bij wie opletten niet voldoende is, die wurmen zich los en schieten gelijk weg. Dus liever een tuigje dan een ongeluk...

Ja absoluut! Onze oudste 2 schelen weinig en dan kom je sowieso ogen te kort. Ik heb ze echt lang in de buggy gehad doordat de kleine man de benen nam. Vroeger had mijn kleine broertje ook vaak een tuigje om, op het vliegveld of andere drukke plekken zoals de markt of evenementen.

Uitleggen dat jullie afspreken als jullie onderweg zijn blijft hij bij jullie lopen. Is dit nog lastig, geeft niks maar dan zit je in de buggy. En lekker vaak tikspelletjes spelen elke dag op plekken waar het wel kan. Kijk op dit lege schoolplein/in de tuin/in deze straat kunnen we lekker en veilig rennen. Daar lopen we tegen niemand aan en zijn ook geen autos en fietsers.

Die kun je ook omdraaien. Omdat je al zon grote jongen bent en bij mama kunt blijven lopen mag je zelf lopen. Lukt dat nog niet, dan oefenen we dit steeds samen. Maar dan zeg ik wanneer je in de buggy gaat.

Ik ben daar heel simpel in. Luister je niet dan is er een consequentie na een waarschuwing. Hier moest hij dan de buggy in. Gillen, krijsen en verzetten, maar echt niet dat hij dan nog mocht lopen. Buggy in de ligstand en snel vastgespen (anders sprong hij eruit voor ik kon vastmaken). En dan krijste hij alles bij elkaar tot we bijna thuis waren. Vervelend voor hem, vervelend voor mij, maar hij had snel oorzaak-gevolg door.

Bij een winkel ga ik vaak bij de uitgang staan, als ik mn kind al kwijt ben. Vanaf daar scannen en roepen. Op straat altijd handje vast of buggy. Het gaat uiteindelijk over. Oefen in veiligere situaties zoals een camping, speeltuin, bos, om wel vrij te lopen maar in het zicht te blijven.